1 Samuel 28

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →

1Agus tárla an sna láethibhsin, gur chruinuigh na Philistínigh a slóighthe a gcionn a cheile chum cogaidh, agus do throid re Hisrael. Agus a dubhairt Achis re Dáibhi, Bíodh a fhíos agad go deimhin, go racha tú amach liomsa chum catha, thú féin agus do mhuinntir.

2Agus a dubhairt Dáibhi re Achis, Go deimhin biáidh a fhios agadsa cred fhéadfas do sherbhíseach do dhéanamh. Agus a dubhairt Achis re Dáibhi, Uime sin do dhéana mé coimhéaduighe mo chinn díot go bráth.

3¶ Anoís déug Samuel, agus do chaóineadar Israel uile é, agus do adhlaiceadar é a Rámah, eadhon iona chathruigh féin. Agus do chuír Saul ar síubhal an drong agá mbídís leannáin síth, agus luchd na bpiséog as an ttír amach.

4¶ Agus do chruinnigheadar na Philistinigh íad féin a néanáit, agus thangadar agus do shuigheadar a Sunem: agus do chruinnigh Saul Israel uile, agus do rinneadar foslungphort a Ngilboa.

5Agus a nuáir do chonnairc Saul slúagh na Bhphilistineach, do bhí eagla air, agus do chriothnuigh a chroidhe go mór.

6Agus a núair do fhíafruigh Saul scéula don TIGHEARNA, níor fhreagair an TIGHEARNA é, a mbrionglóidigh, nó le Urim, nó le fáighibh.

7¶ Ann sin a dubhairt Saul re na mhuinntir, Faghaidh dhamh bean agá bhfuil leannán síthe, go ndeachadh mé na ceann, dfagháil comhairle uaithe. Agus a dubhairt a shearbhfhoghantuighe ris, Féuch, atá bean agá bhfuil leannán síthe ann Endor.

8Agus do chuir Saul é féin a naimhriochd, agus do chuir culaidh oile air, agus dimthigh, agus días fear leis, agus tangadar chum na mná an sa noidhche: agus a dubhairt sé ría, Guidhim thú, déana fáistine dhamhsa leis an leannán síthe, agus tóg dhamh súas an té, ainmneochus mé dhuit.

9Agus a dubhairt an bhean ris, Féuch, is aithne dhuit cred do rinne Saul, mar do scrios sé an luchd agá rabhadar leannáin síthe, agus na draoithe, amach as an gcrích: uimesin cred fá bhfuil tusa ag cur lín ar manumsa, agus do chur dfíachaibh orum bás do thuilliomh?

10Agus do mhionnuigh Saul dhi treas an TIGHEARNA, ag rádh, Mar mhairios an TIGHEARNA, ní theigeomhuidh pionús ar bith dhuit ar son na cúisise.

11Ann sin a dubhairt an bhean, Cía ghoirfeas mé chugad? Agus a dubhairt seision, Goír chugam Samuel.

12Agus a núair do chonnairc an bhean Samuel, do ghoir sí na comhairc go hárd: agus do labhair an bhean ré Saul, dha radh, Cred fár mheall tú mé? óir is tú Saul.

13Agus a dubhairt an rígh ría, Ná bíodh eagla ort: óir cred do chonnairc tú? Agus a dubhairt an bhean re Saul, Do chonnairc mé dée ag éirghe a níos as an ttalamh.

14Agus a dubhairt seision ría; Cred is foirm dhó? Agus a dubhairt sisi, Atá seanduine ag teachd a níos; agus falluing uime. Agus do aithin Saul gur bé Samuel é, agus do chrom sé le na aghaidh chum na talmhan, agus do chláon é féin.

15¶ Agus a dubhairt Samuel re Saul, Cred far bhúaidhir tú mé, dom ghairm a níos? Agus do fhreagair Saul, Atáim ro bhuáidheartha; óir atáid na Philistinigh ag déanamh cogadh am aghaidh, agus do dhealuigh Día riom, agus ní fhreagrann sé mé níos mó, lé fáíghibh, nó le fisibh: uime sin do ghoir mé ortsa, go nínnéostá dhamh cred dhéanas mé.

16Ann sin a dubhairt Samuel, Cred fá bhfíafruigheann tú dhíomsa, ó dhealuigh an TIGHEARNA riot, agus go bhfuil sé na namhuid agad?

17Agus do rinne an TIGHEARNA dhó, mar do labhair sé thríomsa: óir do fhúaduigh an TIGHEARNA an rioghachd as do láimh sé, agus thug sé dot chomharsainn do Dháibhi í:

18Do bhrígh nar umhluigh tusa do ghuth an TIGHEARNA, agus nach ar dhioghail tú á fhearg dhíbhfheirgeach ar Amalec, uimesin do rinne an TIGHEARNA an ní si riotsa a niugh.

19Os a chionn sin do bhéara an TIGHEARNA Israel maille leachdsa a lámhuibh na Bhphilistineach: agus beidh tusa agus do chlann mac amfhochairse a marach: agus fós toirbherigh an TIGHEARNA slogh Israel a lamh na Bhphilistineach.

20Ann sin do thuit Saul ar báll sínnte ar fad na talmhan, agus do ghabh eaglá ro mhór é, do bhrígh bhríathra Shamuel: agus ní raibh neart ar bith ann; óir níor ith sé arán ar feadh an laóí, nó ar feadh na hoidhche.

21¶ Agus tháinic an bhean chum Sauil, agus do chonnairc go raibh sé lán do bhuáidhreadh, agus a dubhairt sí ris, Féuch, do umhluigh do bhanóglach dot ghlór, agus do chuir mé manum am láimh, agus déist mé red bhríathraibh noch do labhair tú riom.

22Anois ar a nadhbharsin, guidhim thú, éistsí mar an gcéadna ré glór do bhánógluich, agus léig dhamhsa greim aráin do chur ad fhiadhnuisi; agus ith é, chor go mbía neart ionnad, a núair bhías tú ag imtheachd ann do shlighe.

23Acht do dhiúlt seision, agus a dubhairt, Ni íosad. Achd do sháruigheadar, a shearbhfhoghantuighidh, maille ris an mnáoi é; iondus gur áontuigh sé dá nglór. Annsin déirigh sé don talumh, agus do shuigh sé ar an leabuidh.

24Agus do bhí láogh ramhar ag an mnáoi san tigh; agus do dheithfrigh sí, agus do mharbh sí e, agus do ghlac plúr, agus dfuin, agus do rinne arán sleamhuin de:

25Agus thug sí lé agus do chuir a bhfiaghnuisi Shauil é, agus a bhfiadhnuisi a mhuinntire; agus duádar bíadh. Ann sin déirgheadar súas, agus dimthigheadar rompa a noidhche sin.

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →