bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Galacian
/
Galacian 1989 (Biblia SEPT)
/
Job 15
Job 15
Galacian 1989 (Biblia SEPT)
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 16 →
1
Púxose a falar Elifaz o temanita:
2
—"Respondería o sabio cun saber que é vento coma se enchese o ventre co Siroco,
3
con razóns sen fundamento, paroladas sen xeito nin dereito?
4
Ti estás a subverter a relixión e búrlaste do rogarlle a Deus.
5
A mala lei inspira a túa boca; escolliches a lingua dos arteiros.
6
Cúlpate a túa boca, que non eu; testemuñan contra ti os teus labios.
7
Fuches ti o primeiro home en nacer? Paríronte antes dos outeiros?
8
Déronche audiencia na asemblea divina? Apañaches alí a Sabedoría?
9
Que sabes ti, que non saibamos nós? Que albiscas ti, que nós non entendamos?
10
Haiche canas de anciáns entre nós, e máis cheos de días có teu pai.
11
Non te abrandan os agarimos de Deus nin a palabra que contigo foi tan lene?
12
Cara onde te arrastra o sentimento e detrás de que se che van os ollos?
13
Revíraste contra Deus coa túa xenreira e botas aldraxes por esa boca.
14
Quen é o home para se ter por puro e como se declara inocente un fillo de muller?
15
Aquel non se fía nin dos anxos; nin os ceos son puros ós seus ollos.
16
Canto máis un ser ruín e corrompido, un mortal que bebe a maldade coma auga!
17
Voute ensinar, ti escóitame; vouche contar o que vin,
18
o que os sabios transmitiron pois non llelo ocultaron os seus mestres;
19
—soamente a eles lles deron o país; non conviviu con eles o estranxeiro—:
20
Decote o impío anda angustiado, e son poucos os anos reservados ó tirano;
21
leva nos oídos o bruar do medo; se pensa estar en paz, cáenlle enriba os bandidos;
22
non imaxina xa poder volver das tebras, téñeno reservado para o coitelo.
23
Vai errante coma pasto dos voitres; sabe ben que o seu final é cousa feita.
24
Amedóñao xa o día sombrío; a anguria e a opresión estreméceno, coma un rei que se prepara ó ataque.
25
Pois estendeu a man contra Deus e desafiou ó Omnipotente:
26
correu de cabeza contra El levando por diante o seu escudo.
27
Porque cubriu de gordura a súa cara e ten ben de lardo os cadrís,
28
habitará en cidades arruinadas, en casas que xa ninguén habita, dispostas a seren moreas de pedras.
29
Non ha enriquecer, nin manter fortuna, nin baixarán á cova os seus haberes.
30
Non fuxirá da sombra, a labarada secará os seus xermolos, lévalle o vento os gromos.
31
(Que non se apoie no baldeiro que engana e que paga con vaidade).
32
Antes de tempo múrchanselle os gallos; e non lle florecen as pólas.
33
Coma o bacelo perderá os seus acios, coma da oliveira desprenderase a súa flor.
34
Pois é erma a xuntanza dos impíos e o lume engole as tendas subornadas.
35
Concebiu a miseria e pariu a maldade; está o seu ventre a preparar o engano".
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42