Luke 3

Tajik NT 1999

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Дар соли понздаҳуми ҳукмронии қайсар Тибариюс, ҳангоме ки Понтиюс Пилотус дар Яҳудия фармонравоӣ мекард, ва Ҳиродус тетрархи Ҷалил, ва бародараш Филиппус тетрархи Итурия ва вилояти Тарохунитис, ва Лисониюс тетрархи Абилин буд,

2дар замони саркоҳинон Ҳонон ва Қаёфо, каломи Худо ба Яҳё ибни Закарё расид.

3Ва ӯ тамоми кишвари атрофи Урдунро тай карда, барои бахшоиши гуноҳҳо таъмиди тавбаро мавъиза мекард,

4чунон ки дар китоби суханони Ишаъёи пайғамбар навишта шудааст: «Овози нидокунандае дар биёбон: Роҳи Худовандро тайёр кунед, Роҳҳои Ӯро рост кунед.

5Ҳар водӣ баланд, ва ҳар кӯҳу теппа паст, Ва ҳар каҷӣ роҳи рост, ва ҳар роҳи ноҳамвор ҳамвор мешавад;

6Ва тамоми башарият наҷоти Худоро мебинад».

7Ва ба мардуме ки берун меомаданд, то ки аз ӯ таъмид гиранд, мегуфт: «Эй афъизодагон! Кӣ ба шумо гуфт, ки аз ғазаби оянда гурезед?

8Акнун самаре оваред, ки сазовори тавба бошад, ва дар дили худ нагӯед, ки “падари мо Иброҳим аст! ”; зеро ба шумо мегӯям, ки Худо метавонад аз ин сангҳо барои Иброҳим фарзандон ба вуҷуд оварад.

9Ва акнун теша бар решаи дарахтон гузошта шудааст: ҳар дарахте ки меваи нағз надиҳад, бурида ва ба оташ партофта мешавад».

10Мардум аз ӯ мепурсиданд: «Пас чӣ кунем?»

11Дар ҷавоби онҳо мегуфт: «Касе ки ду курта дорад, ба касе ки надорад, диҳад; ва касе ки хӯрок дорад, низ чунин амал кунад».

12Боҷгирон низ барои таъмид омада, ба ӯ гуфтанд: «Эй устод, чӣ кунем?»

13Ба онҳо гуфт: «Бештар аз он чи барои шумо муқаррар шудааст, талаб накунед».

14Сарбозон низ аз ӯ пурсида, гуфтанд: «Пас мо чӣ кунем?» Ба онҳо гуфт: «Касеро озор надиҳед, дар ҳаққи касе тӯҳмат накунед, ва ба маоши худ қаноат намоед».

15Ва ҳангоме ки мардум интизор меистоданд, ва ҳама дар дили худ дар бораи Яҳё андеша мекарданд, ки оё вай Масеҳ аст ё не,

16Яҳё дар ҷавоби ҳамаи онҳо мегуфт: «Ман шуморо бо об таъмид медиҳам, лекин Касе тавонотар аз ман меояд, ва ман сазовори он нестам, ки банди пойафзоли Ӯро кушоям; Ӯ шуморо бо Рӯҳулқудс ва оташ таъмид медиҳад;

17Ӯ бели Худро дар даст дорад, ва Ӯ хирмангоҳи Худро тоза карда, гандумро дар анбори Худ ҷамъ мекунад, лекин коҳро дар оташи хомӯшнашаванда месӯзонад».

18Боз бо бисёр насиҳатҳои дигар ба мардум башорат медод.

19Ва тетрарх Ҳиродус барои Ҳиродия, зани бародараш, ва барои ҳамаи бадиҳое ки карда буд, ба сарзаниши ӯ дучор шуд.

20Бар ҳамаи ин онро низ илова намуд, ки Яҳёро дар зиндон андохт.

21Ҳангоме ки мардум ҳама таъмид мегирифтанд, ва Исо низ таъмид гирифта, дуо мегуфт, осмон кушода шуд,

22ва Рӯҳулқудс дар шакли ҷисмонӣ, чун кабӯтаре, бар Ӯ фуруд омад, ва овозе аз осмон омад, ки мегуфт: «Ту Писари дӯстдоштаи Ман ҳастӣ; Ман аз Ту хушнудам!»

23Ва Исо, ҳангоме ки хизмати Худро сар кард, тақрибан сисола буд, ва, чунон ки гумон мекарданд, писари Юсуф ибни Элӣ,

24ибни Маттот, ибни Левӣ, ибни Малкӣ, ибни Яннай, ибни Юсуф,

25ибни Матитё, ибни Омӯс, ибни Наҳум, ибни Ҳеслӣ, ибни Наҷҷай,

26ибни Маҳат, ибни Матитё, ибни Шимъӣ, ибни Юсуф, ибни Яҳудо,

27ибни Юҳонон, ибни Решо, ибни Зарубобил, ибни Шаалтиил, ибни Нерӣ,

28ибни Малкӣ, ибни Аддӣ, ибни Кӯсом, ибни Элмадом, ибни Эр,

29ибни Юсӣ, ибни Элиазар, ибни Юрим, ибни Маттот, ибни Левӣ,

30ибни Шимъун, ибни Яҳудо, ибни Юсуф, ибни Юном, ибни Элёқим,

31ибни Малё, ибни Мино, ибни Матато, ибни Нотон, ибни Довуд,

32ибни Ишой, ибни Убид, ибни Бӯаз, ибни Салмӯн, ибни Наҳшӯн,

33ибни Амминодоб, ибни Ром, ибни Ҳесрӯн, ибни Порас, ибни Яҳудо,

34ибни Яъқуб, ибни Исҳоқ, ибни Иброҳим, ибни Тораҳ, ибни Ноҳӯр,

35ибни Саруҷ, ибни Рау, ибни Палаҷ, ибни Эбар, ибни Шолаҳ,

36ибни Қенон, ибни Арпакшад, ибни Сом, ибни Нӯҳ, ибни Ломак,

37ибни Матушолаҳ, ибни Ҳанӯх, ибни Ёрад, ибни Маҳалалъил, ибни Қенон,

38ибни Анӯш, ибни Шет, ибни Одам, ибни Худо буд.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →