Proverbs 1

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

Jump to: Chapter 2 →

1Amo ini ang mga hulobaton ni Solomon nga anak ni David, kag hari sang Israel.

2Paagi sini makahibalo ka sang kaalam kag sang maayo nga laygay, kag makahangop sang mga pulong nga may madalom sing kahulogan.

3Ini makatudlo sa imo sa pagkabuhi sing maalamon, maminatud-on, matarong, kag wala sing pinilian.

4Makatudlo ini sing kaalam sa wala sing tinun-an kag makahatag sing ihibalo sa mga pamatan-on.

5Ini nga mga hulobaton makadugang sing kaalam sa mga maalam, kag makatuytoy sa mga edukado,

6agod makahangop sila sang madalom nga mga kahulogan sang mga hulobaton, kag sang mga paktakon sang maalam nga mga tawo.

7Ang pagtahod sa Ginoo amo ang ginsugoran sang kaalam. Pero ang buangbuang nga mga tawo nagasikway sang kaalam kag pagtudlo.

8Anak, pamatii ang ginatudlo sang imo amay kag tumana ang ginasiling sang imo iloy.

9Ang ila pagtudlo magapatahom sang imo pamatasan subong sang pagpatahom sa imo sang isa ka turban ukon kulintas.

10Anak, indi ka magpadaladala sa mga pagsulay sang mga makasasala

11kon magsiling sila, “Upod ka sa amon. Agod malingaw kita mangita kita sing palatyon, kag banggaan ta ang mga tawo nga wala sing sala!

12Ayhan buhi pa sila kag mabakod sang aton pagkakita sa ila, pero kon maagyan ta sila tapos gid sila!

13Makakita kita sing madamo nga manggad, kag pun-on ta ang aton mga balay sang aton mga inagaw!

14Dali, upod ka sa amon, kag partihon naton ang aton kinawatan.”

15Anak, indi ka mag-upod sa mga tawo nga kaangay sini. Palayo ka sa ila.

16Maabtik sila sa paghimo sing kalainan kag nagakalam gid ang ila kamot sa pagpatay sing tawo.

17Wala sing pulos ang paghabyog mo sang sapyod kon ang pispis nga dalakpon mo nagatan-aw.

18Pero ini nga mga tawo nagabutang sing siod para sa ila kaugalingon, kag sila man lang ang mapatay sang ila kaugalingon nga siod.

19Ang makawat masunson nagakapatay sa pagpangawat. Amo ini ang masami nagakatabo sa tawo nga nagakabuhi paagi sa pagpangawat.

20Pamatii ninyo! Ang kaalam nagasinggit sa mga kalsada kag sa mga tiendahan.

21Nagapanawag sia sing mabaskog sa mga pwerta sang siudad, kag sa bisan diin nga ginatipunan sang mga tawo:

22“Mga buangbuang! Tubtob san-o pa bala nga luyag kamo manginbuangbuang? Tubtob san-o pa bala ang inyo pagyaguta sang ihibalo? Indi gid bala kamo matudloan?

23Magpamati kamo kon sawayon ko kamo. Laygayan ko kamo sing maayo kag tudloan ko kamo sang akon ihibalo.

24Nagpanawag ako sa inyo sa pag-agda sa inyo nga magpalapit, pero indi kamo magpamati. Wala kamo magsapak sa akon.

25Wala ninyo pagsapaka ang tanan ko nga mga laygay, kag indi kamo luyag magpatudlo sa akon.

26Gani, kon yara kamo sa kahul-anan kadlawan ko kamo. Magayaguta ako sa inyo kon mag-abot ang kakugmat,

27kaangay sang mabaskog nga bagyo nga nagadala sing mga kahalitan, kag yara kamo sa pag-antos kag sa kasubo.

28Dayon kon magpanawag kamo sa akon, indi ako magsabat sa inyo. Kon kamo magpangita sa akon bisan diin, indi ninyo ako makita.

29Kay ginhikayan ninyo ang ihibalo, kag wala gid kamo magtahod sa Ginoo,

30indi gid kamo luyag magpalaygay sa akon, kag wala kamo magsapak sang akon pagsaway sa inyo.

31Gani, pagaagumon ninyo ang nagakabagay sa inyo, kag kamo ang magaantos sang inyo mga pahito.

32Ang wala sing tinun-an nga mga tawo nagakamatay tungod kay ginasikway nila ang kaalam. Ang mga buangbuang nagakalaglag tungod sang ila pagpasapayan.

33Pero ang bisan sin-o nga nagapamati sa akon magakabuhi nga may kalig-unan. Indi sia maano kag wala sia sing dapat kahadlukan.”

Jump to: Chapter 2 →