Proverbs 16

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Ang mga tawo nagaplano, pero ang Dios amo ang nagapamat-od.

2Ang tawo nagahunahuna nga ang tanan nga ginahimo niya matarong, pero ang Ginoo nagahukom sang iya mga tinutuyo.

3Pangabaya ang Ginoo sa pagbendisyon sang imo mga plano, kag ang imo mga tinutuyo matigayon.

4Ang tanan nga ginhimo sang Ginoo may ginapadulongan, kag ang malaut nga tawo nagapadulong sa kalaglagan.

5Ang Ginoo nagadumot sa bisan sin-o nga bugalon, ini nga sahi sang tawo indi makalikaw sang silot.

6Magmainunongon kag magmatutom ka sa Dios, kag sia magapatawad sang imo mga sala. Ang nagatahod sa Ginoo maluwas sa mga kalautan.

7Kon ikaw nagapahamuot sa Ginoo ginahimo nimo bisan pa ang imo mga kaaway nga imo mga abyan.

8Mas maayo pa nga diutay ang makita mo nga ginpangabudlayan mo sing husto, sang sa daku ang makita mo sa indi maayo nga paagi.

9Ang tawo nagaplano, pero ang Dios amo ang nagatuytoy sang iya mga tikang.

10Ang hari nagahambal nga may awtoridad halin sa Dios, kag husto ang iya mga paghukom.

11Luyag sang Ginoo nga husto ang mga timbangan kag mga talaksan, kag ang tagsa ka pagbaligya nagakaigo.

12Ang mga hari wala nagatugot sang kalautan, tungod kay ang katarungan amo ang nagapalig-on sang pangulohan.

13Ang hari luyag magpamati sang kamatuoran, kag ginaapinan niya ang nagahambal sini.

14Ang maalam nga tawo nagatinguha sa paglipay sang hari, kay kon ang hari mangakig basi may patyon sia.

15Ang maayo nga kabubot-on sang hari nagadala sing kabuhi kaangay ini sang mga gal-om nga nagadala sing ulan sa tingadlaw.

16Mas labi pa gid kaayo nga may kaalam kag ihibalo sang sa bulawan kag pilak.

17Ang maayo nga mga tawo nagaagi sa dalan nga malayo sa kalautan, gani mag-andam kamo sang inyo ginakadtuan, magaluwas ini sang inyo kabuhi.

18Ang bugal nagapadulong sa kalaglagan, kag ang pagkahambog sa pagkapukan.

19Mas maayo pa ang imol nga mapainuboson sang sa bugalon nga nagaambit sang kinawatan.

20Ang nagapamati sang ginatudlo sa iya magamadinalag-on, ang nagasalig sa Ginoo magamalipayon.

21Ang maalam kag hamtong nga tawo makilala sa iya paghangop. Ang iya matam-is nga mga pulong nagahaylo sang madamo.

22Sa mga maalam ang kaalam tuboran sang kabuhi, pero usik lamang ang tion sa pagtudlo sa mga buangbuang.

23Ang maalam nga tawo nagapanghunahuna anay kag isa maghambal, gani madamo ang iya madala sa iya ginahambal.

24Ang makapahalipay nga mga pulong kaangay sang dugos—matam-is ini sa dila kag maayo sa lawas.

25May yara nga dalan nga ang dumdom sang tawo husto, pero nagapadulong ini sa kamatayon.

26Ang gana sang isa ka obrero sa pagkaon nagatulod sa iya sa pagpangabudlay sing tudo pa gid, tungod kay luyag sia mabusog sa iya kagutom.

27Ang malaut nga tawo nagapahito sing mga kalautan, bisan ang iya mga pulong puno sing kalautan.

28Ang malaut nga mga tawo palakutsokutso, nagatuga sila sing gamo kag nagaguba sang pag-amiguhay.

29Ang tawo nga luyag sang gamo nagahaylo sang iya mga amigo kag nagadala sa ila sa kalainan.

30Mag-andam sa mga tawo nga nagayuhom kag nagapangilay sa imo, kay may malain sila nga ginapanghunahuna.

31Ang uban sang mga tigulang amo ang korona sang kadungganan, ang malawig nga kabuhi amo ang balos sang matarong nga kabuhi.

32Mas maayo pa ang magmapainulobon sang sa mangingamhanan. Mas maayo pa ang makapugong sang iya kaugalingon sang sa maggahom sa bug-os nga mga siudad.

33Ang mga tawo nagapagabutgabot sa paghibalo sang kabubot-on sang Dios, pero ang Dios amo ang nagahatag sang tagsa ka sabat.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →