Proverbs 15

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1Ang malulo nga sabat nagalugpay sang kaakig, pero ang matigdas nga panghambal nagapaibwal sang kaakig.

2Kon maghambal ang maalam nga tawo, nagahatag sia sing ihibalo, pero ang buangbuang nagawakal sing walay pulos.

3Ang Ginoo nakakita sang nagakahanabo bisan diin. Nagabantay sia kon bala nagahimo kita sing maayo ukon malain.

4Ang malulo nga mga pulong nagahatag sing kabuhi, pero ang masakit nga mga pulong nagapilas sang tagipusoon sang tawo.

5Buangbuang ang nagasikway sang ginatudlo sang iya mga ginikanan, maalam ang nagatuman sang ila pagsaway.

6Ang matarong nga mga tawo indi madulaan sang ila manggad, pero ang manggad sang malaut nga mga tawo madula kon mag-abot ang kapigaduhon.

7Ang ihibalo ginapalapnag sang maalam nga mga tawo kag indi sang mga buangbuang.

8Ang Ginoo nagakalipay kon magpangamuyo ang maayo nga mga tawo, pero nagakangil-ad sia sa mga halad nga ginadulot sa iya sang malaut nga mga tawo.

9Ang Ginoo nagadumot sa mga pagginawi sang malaut nga mga tawo, pero nagahigugma sia sa tawo nga nagahimo sing matarong.

10Ang nagahimo sing sala, pagasilutan sing tama. Ang indi magpatudlo mapatay.

11Kon nahibal-an sang Ginoo ang nagakahanabo bisan sa kalibutan sang mga patay, paano ang paglikom sang tawo sang iya mga panghunahuna sa Dios?

12Ang bugalon nga tawo indi luyag nga tudloan. Wala gid sia nagapangayo sang laygay sang maalam nga mga tawo.

13Kon ang tawo malipayon nagayuhomyuhom sia, pero kon nagakasubo sia masinulob-on ang iya guya.

14Ang maalam nga tawo luyag magtuon, pero ang mga buangbuang kontento na sang ila kabuangan.

15Sa mga imol ang tanan nga adlaw mabudlay, pero sa mga malipayon ang tanan nga adlaw masadya.

16Mas maayo pa ang imol nga nagatahod sa Ginoo, sang sa manggaranon nga may madamo sing libog.

17Mas maayo pa nga magkaon sing laswa upod sa mga tawo nga imo ginahigugma, sang sa magkaon sang pinakamanamit nga sud-an sa diin may pagdinumtanay.

18Ang pagkamainiton amo ang kabangdanan sang pagbinaisay, pero ang pagpailob nagadala sing paghidait.

19Ang matamad magaantos sing kabudlayan bisan diin sia magkadto, pero ang matarong may matawhay nga pangabuhi.

20Ang maalam nga anak nagadala sing kalipay sa iya amay, pero ang anak nga buangbuang nagatamay sang iya iloy.

21Ang buangbuang nga mga tawo nagakalipay sa ila kabuangan, pero ang maalam nga tawo nagahimo sang matarong.

22Ang nagapamati sang madamo nga mga laygay magamadinalag-on, pero ang wala nagapamati mapaslawan.

23Malipayon ang tawo nga makakita sing nagakaigo nga pulong sa nagakaigo nga okasyon!

24Ang maalam nga tawo nagalakat sa dalanon nga nagapadulong sa kabuhi, kag indi sa dalanon nga nagapadulong sa kamatayon.

25Ang Ginoo magalaglag sang mga balay sang bugalon nga mga tawo, pero iya tipigan ang pagkabutang sang balo.

26Ang Ginoo nagakangil-ad sa mga panghunahuna sang malaut nga mga tawo, pero nalipay sia sa mainabyanon nga mga pulong.

27Ang nagaganansya sa indi maayo nga paagi, nagadala sing palaligban sa iya panimalay. Ang nagabaton sing mga hamham, indi magkabuhi sing malawig.

28Ang maayo nga mga tawo nagahunahuna anay sang ila ginasabat, pero ang malaut nga mga tawo nga maabtik magsabat nagatuga sing kagamo.

29Kon ang matarong nga mga tawo magpangamuyo, ginapamatian sila sang Ginoo, pero wala niya ginasapak ang malaut nga mga tawo.

30Ang manayanaya nga mga guya nagahatag kalipay, kag ang maayo nga balita nagahatag sing maayo nga balatyagon.

31Ang nagapamati sang ginatudlo sa iya, maalam sia nga tawo.

32Ang indi magpatudlo nagahalit sang iya kaugalingon. Ang nagapatudlo magaalam pa gid.

33Ang pagtahod sa Ginoo amo mismo ang kaalam. Ang mapainuboson amo ang ginapasidunggan.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →