Proverbs 10

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Amo ini ang mga hulobaton ni Solomon: Ang maalam nga anak nagadala sing kalipay sa iya amay, kag ang buangbuang nga anak nagahatag sing kalisod sa iya iloy.

2Ang manggad nga nakuha sa malain nga paagi indi makahatag sa imo sing kaayuhan, pero ang husto nga pagginawi makaluwas sang imo kabuhi.

3Indi pagpagutoman sang Ginoo ang matarong nga tawo, pero indi niya paghatagan ang malaut nga tawo sang iya luyag.

4Ang pagkatamad magapaimol sa imo, pero ang pagkapisan magapamanggad sa imo.

5Ang maalam nga tawo nagatipon sang mga patubas kon handa na ini, pero makahuloya sa isa ka tawo nga magtulog kon tig-alani.

6Ang matarong nga tawo magabaton sing mga kaayuhan. Ang mga pulong sang malaut nga tawo nagatabon sang iya mapintas nga kinaugali.

7Ang matarong nga tawo may maayo nga handumanan, pero ang malaut nga tawo madali malipatan.

8Ang maalam nga mga tawo nagapati sang maayo nga laygay. Ang mga tawo nga nagahambal sing binuang malaglag.

9Ang maayo nga tawo indi maano, pero ang madaya nga tawo madakpan.

10Ang tawo nga nagapasugot sa sala nagahatag sing kalisod, pero ang nagasaway sing hayag nagadala sing paghidait.

11Ang mga pulong sang maayo nga tawo tuboran sang kabuhi, pero ang mga pulong sang malaut nga tawo nagatabon sang iya mapintas nga kinaugali.

12Ang dumot nagabunga sing kagamo, pero ang gugma nagapatawad sang mga kasaypanan.

13Ang maalam nga mga tawo nagahambal nga may kaalam, pero ang mga buangbuang dapat silutan.

14Ang maalam nga mga tawo nagahimulat sa pag-angkon sang madamo nga kaalam. Kon ang buangbuang maghambal madali ang gamo.

15Ang manggad nagaapin sang manggaranon, kag ang kaimulon nagalaglag sang imol.

16Ang balos sang maayo nga buhat amo ang kabuhi, pero ang sala nagabunga sing madamo pa gid nga sala.

17Ang tawo nga nagapamati kon sia ginasaway magakabuhi, pero ang indi magkilala sang iya sala yara sa katalagman.

18Butigon ang tawo nga nagatago sang iya dumot. Ang nagapalapta sang kutsokutso buangbuang.

19Ang palahambal madali makasala. Ang maalam indi palawakal.

20Ang mga pulong sang maayo nga tawo kaangay sang puraw nga pilak, pero ang mga panghunahuna sang malaut nga tawo wala sing pulos.

21Ang mga pulong sang maayo nga tawo makahatag sing kaayuhan sa madamo nga mga tawo, pero ang kabuangan amo ang makapatay sa imo.

22Ang bendisyon sang Ginoo makapamanggad sa tawo. Ang tudo nga pagpangabudlay indi makadugang sang iya manggad.

23Ang nagakalipay sa paghimo sing malain, buangbuang. Ang maalam nga tawo nagakalipay sa kaalam.

24Ang matarong magaagom sang iya ginahandom, pero ang ginakahadlukan sang malaut nga tawo amo ang nagaabot sa iya.

25Kon mag-abot ang bagyo, ang mga malaut nagakawala, pero ang mga matarong indi maano.

26Subong nga ang langgaw nagapangilo sang ngipon kag ang aso nagapaluha sa mata, sa amo man ang matamad nga suloguon nga wala nagaobra.

27Ang nagatahod sa Ginoo magakabuhi sing malawig, pero ang malaut nga mga tawo madali mapatay.

28Ang paglaom sang maayo nga mga tawo nagadala sing kalipay, pero ang malaut nga mga tawo wala sing palaabuton.

29Ang Ginoo nagaapin sang mga tawo nga wala sing sala, pero ginalaglag niya ang nagahimo sing malaut.

30Ang matarong nga mga tawo may kalig-unan sa gihapon, pero ang malaut indi mabuhi sa duta.

31Ang matarong nga mga tawo nagahambal nga may kaalam, pero ang dila nga nagahambal sing malaut pagautdon.

32Ang matarong nga mga tawo nakahibalo sang husto nga inughambal, pero ang mga malaut pirme masakit maghambal.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →