bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Georgian
/
Georgian GEO02 (ბიბლია)
/
Job 3
Job 3
Georgian GEO02 (ბიბლია)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 4 →
1
და ამის შემდგომ გახსნა იობმა ბაგე და დასწყევლა თავისი დღე.
2
და თქვა იობმა:
3
„დაიქცეს ის დღე, მე რომ გავჩნდი, და ღამე, რომელმაც თქვა: ‘კაცი ჩაისახა!’
4
ის დღე დაბნელდეს, აღარ მოხედოს მას ღმერთმა ზეგარდმო, აღარ ინათოს მასზე ნათელმა!
5
მოიცვას ის ბნელმა და სიკვდილის აჩრდილმა, დაივანოს მასზე ღრუბელმა, შეაძრწუნოს ის დღის სიშავემ!
6
ის ღამე შეიპყროს წყვდიადმა, არ გაიხაროს წლის დღეთა შორის! თვეთა რიცხვში აღარ
7
აჰა, გაბერწდეს ის ღამე, აღარ ეღირსოს სიხარული.
8
დასწყევლონ იგი დღის მაწყევრებმა, რომელთაც ძალუძთ ლევიათანის გამოღვიძება!
9
დაე, დაბნელდნენ მისი განთიადის ვარსკვლავები, ელოდოს ნათელს და არ ჩანდეს, და ვერ იხილოს წამწამნი ცისკრისა.
10
რადგან დედაჩემის საშოშივე არ ჩამიკეტა კარი, და არ დაფარა სალმობა ჩემს თვალთაგან.
11
რატომ არ მოვკვდი გაჩენისთანავე, მუცლიდან გამოსვლისთანავე რად არ გავთავდი?
12
რად მიმიღეს მე ბებიაქალის მუხლებმა, და რად შემეგებნენ დედაჩემის ძუძუნი მოსაწოვებლად?
13
რადგან ახლაც ხომ ვიწვებოდი დამშვიდებული, ძილში ვიქნებოდი მოსვენებული,
14
ქვეყნიერების მეფეებთან და მრჩევლებთან, თავისთვის საძვალეთა მაშენებლებთან,
15
ან მთავრებთან, რომელთაც ოქრო ჰქონდათ, და ვერცხლით რომ ივსებდნენ სახლებს.
16
ან რატომ არ დავიმარხე მკვდრადშობილივით, იმ ჩვილივით, ნათელი რომ არ უნახავს?
17
იქ ბოროტეულნი აღარ შფოთავენ, და იქ განისვენებენ მოქანცულნი.
18
იქ მშვიდად არიან ტუსაღები და თავმდგმურთა ხმა არ ესმით.
19
მცირენი და დიდნი იქ არიან, და მონა თავისუფალია თავისი ბატონისაგან.
20
რაღად მიეცა ტანჯულს ნათელი, და სულგამწარებულს – სიცოცხლე,
21
სიკვდილის მონატრულებს და ვერმპოვნელებს, დამარხულ განძზე მეტად რომ ეძებენ,
22
უზომოდ გახარებულებს და აღტაცებულებს
23
რად მიეცა ნათელი იმ კაცს, და ვინც ალყაში მოიმწყვდია ღმერთმა?
24
რადგან ჩემს პურს ჩემი ოხვრა წინ უსწრებს, და ჩემი კვნესა წყალივით იღვრება.
25
რადგან მეწია შიში, რომელიც მაძრწუნებდა, და რაც მაშინებდა, ის მომივიდა.
26
ჩემთვის აღარც სიმშვიდეა, აღარც შვება, და არც მოსვენება. მოვიდა მშფოთვარება.“
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42