Proverbs 10

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Anatra samihafa nataon’i Solomona. Ny zanaka hendry dia mahafaly ny rainy, fa ny zanaka adala mampalahelo ny reniny.

2Ny harena azo tamin’ny tsy marina dia tsy mahasoa akory, fa ny fahamarinana no mamonjy amin’ny fahafatesana.

3Tsy avelan’NY TOMPO ho mosarena ny marina, fa foanany ny fitsiriritan’ny ratsy fanahy.

4Ho tonga mahantra ny miraviravy tanana amin’ny asany, fa mampanankarena ny tanan’ny mazoto.

5Izay manangona amin’ny fararano no olona hendry; fa izay sondrian-tory amin’ny taom-pijinjana no olona mampahamenatra.

6Fitahiana no ho eo amin’ny lohan’ny marina, fa loza no afenin’ny tenin’ny ratsy fanahy.

7Ny fahatsiarovana ny marina dia fitahiana, fa ho lo ny anaran’ny ratsy fanahy.

8Izay hendry am-po no mandray ny didy, fa ho lavo ny adala tsy mahay mangina.

9Izay mandeha tsy misy tsiny no mandeha tsy manana ahiahy, fa izay maniasia amin’ny alehany dia fantatra ihany.

10Izay mipy maso dia manome alahelo ary ny molotry ny adala dia mandavo ny tenany.

11Loharanon’aina ny tenin’ny marina, fa loza no afenin’ny tenin’ny ratsy fanahy.

12Ny fankahalana dia manetsika adilahy, fa ny fitiavana no manarona ny ota rehetra.

13Amin’ny molotry ny manan-tsaina no ahitana fahendrena, fa hazo fikapohana kosa no ho amin’ny lamosin’ny tsy ampy saina.

14Ny hendry mirakitra fahalalana, fa ny tenin’ny adala dia fandringanana mitatao.

15Ny harenan’ny manankarena dia vohitra mafy ho azy, fa ny tsy fananan’ny ory no fandringanana azy.

16Ho fiainana ny asan’ny marina, fa ho ota ny fitomboan’ny harenan’ny ratsy fanahy.

17Izay mino anatra dia ho tonga eo amin’ny lalan’ny fiainana, fa mivily lalana izay manadino anatra.

18Izay mitahiry lolompo dia manana molotra mandainga ary izay mampiely endrikendrika dia adala.

19Ny teny maro dia tsy ilaozan’izay ota, fa izay mahatana ny molony no hendry.

20Volafotsy voafantina ny lelan’ny marina, fa ny fon’ny ratsy fanahy dia tsy misy vidiny.

21Ny molotry ny marina dia mamelona ny maro, fa maty ny adala noho ny tsy fananany fahalalana.

22Ny fitahian’NY TOMPO no mampanankarena ary tsy ampiany fisasarana izany.

23Toa kilalaon’ny adala ny fanaovan-dratsy, fa ny an’ny manan-tsaina kosa dia ny fahendrena.

24Izay atahoran’ny ratsy fanahy dia hihatra aminy, fa izay irin’ny marina kosa no homena azy.

25Rehefa mipaoka ny tafio-drivotra dia tsy ao intsony ny ratsy fanahy, fa ny marina dia ho tafaorina mandrakizay.

26Toy ny vinaingitra amin’ny nify sy ny setroka amin’ny maso, dia toy izany ny malaina amin’izay maniraka azy.

27Ny fahatahorana NY TOMPO no mahela velona, fa ny taonan’ny ratsy fanahy dia hohafohezina.

28Ny fanantenan’ny marina dia fifaliana, fa levona kosa ny fanantenan’ny ratsy fanahy.

29Ny lalan’NY TOMPO dia fiarovana mafy ho an’izay tsy misy tsiny, fa faharinganana kosa ho an’ny mpanao ratsy.

30Tsy hangozohozo mandrakizay ny marina, fa ny ratsy fanahy dia tsy honina amin’ny tany.

31Mamokatra fahendrena ny tenin’ny marina, fa hofongorana ny lela fandainga.

32Ny molotry ny marina dia mahalala izay ankasitrahana, fa ny tenin’ny ratsy fanahy dia feno fitaka.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →