Proverbs 14

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Ny fahendren’ny vehivavy dia manangana ny tranony, fa ny fahadalana kosa mandrava ny tranony amin’ny tanany.

2Mandeha amin’ny fahitsiana izay matahotra NY TOMPO, fa izay mivily lalana kosa dia maniratsira Azy.

3Eo am-bavan’ny adala dia misy tsirin’ny fiavonavonana, fa ny molotry ny hendry kosa miaro azy.

4Raha tsy misy omby dia foana ny fihinanam-bilona, fa be ny fitomboan-karena azo avy amin’ny herin’ny omby.

5Tsy mba mandainga ny vavolombelona mahatoky, fa mamoaka lainga kosa ny vavolombelona tsy mahatoky.

6Mba mitady fahendrena ny mpaniratsira fa tsy mahita, mora mahazo fahalalana kosa ny manan-tsaina.

7Manalavira ny olona adala, fa tsy ho hitanao aminy ny molotry ny fahalalana.

8Ny mitandrina ny alehany no fahendren’ny mahira-tsaina, fa fitaka ny hadalan’ny adala.

9Ihomehezan’ny adala ny heloka nataony, fa ao amin’ny olo-marina no misy ny fahatsaram-panahy.

10Ny fo ihany no mahalala ny fangidian’ny alahelony ary tsy heverin’ny olon-kafa ny hafaliany.

11Ravana ny tranon’ny ratsy fanahy, fa ambinina ny tranolain’ny marina.

12Misy lalana ataon’ny olona ho mahitsy, kanjo ny iafarany dia lalana mivarina any amin’ny fahafatesana.

13Na dia mihomehy aza dia ory ihany ny fo ary ny iafaran’ny hafaliana dia alahelo.

14Izay mpandeha ka nihemotra dia afa-po amin’izay alehany, fa ny tsara fanahy kosa ho afa-po amin’izay azy ihany.

15Mino ny teny rehetra ny kely saina, fa ny mahira-tsaina dia mandinika ny diany.

16Matahotra ny hendry ka mivily tsy ho amin’ny ratsy, fa ny adala dia fatra-pirehareha ka matokitoky foana.

17Izay malaky tezitra dia manao hadalana ary ny olona mamoron-tsain-dratsy dia ankahalaina.

18Ny kely saina dia handova fahadalana, fa ny mahira-tsaina dia mahazo ny fahalalana ho satroboninahiny.

19Ny ratsy fanahy dia miondrika eo anatrehan’ny tsara fanahy ary ny meloka miondrika eo am-bavahadin’ny marina.

20Na dia ny havan’ny mahantra aza dia mankahala azy, fa maro ny tia ny manankarena.

21Izay manao tsinontsinona ny namany dia manota, fa sambatra izay mamindra fo amin’ny ory!

22Tsy mivily lalana va izay misaina hanao ratsy? Fa famindrampo sy fahamarinana no ho an’izay misaina hanao ny tsara.

23Misy valiny avokoa ny fisasarana rehetra, fa ny molotra mibedibedy foana dia tsy miteraka afa-tsy ny tsy fahampian-kanina.

24Satroboninahitry ny hendry ny hareny, fa ny hadalan’ny adala dia hadalana ihany.

25Ny vavolombelona marina mamonjy ain’olona, fa izay milaza lainga dia tena mpamitaka.

26Ny fahatahorana NY TOMPO dia fiarovana mahatoky ka hahazo fialofana ny zanany.

27Ny fahatahorana NY TOMPO no loharanon’aina hanalavirana ny fandriky ny fahafatesana.

28Ny habetsahan’ny vahoaka no voninahitry ny mpanjaka, fa ny fihenan’ny isan’ny mponina kosa no fahalevonan’ny mpitondra.

29Fahendrena no ao amin’izay mahatsindry fo, fa ny malaky tezitra dia mampiharihary ny hadalany.

30Ny fahaveloman’ny vatana dia ny fo nofo tony, fa ny fitezeram-poana dia maha lo ny taolana.

31Izay mampahory ny madinika dia manala baraka ny Mpanao azy, fa ny mamindra fo amin’ny mahantra kosa manome voninahitra Azy.

32Roahina ny ratsy fanahy noho ny haratsiany; ny marina kosa dia matoky na dia eo anoloan’ny fahafatesany aza.

33Mandry tsara ao am-pon’ny manan-tsaina ny fahendrena, fa ny ao am-pon’ny adala kosa dia miharihary.

34Manandratra ny firenena ny fahamarinana, fa ny ota kosa dia henatra ho an’ny olona.

35Ny fankasitrahan’ny mpanjaka dia amin’ny mpanompo hendry, fa ny fahatezerany kosa dia amin’izay manao ny mahamenatra.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →