Proverbs 21

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Toy ny rano velona eo an-tanan’NY TOMPO ny fon’ny mpanjaka ka tarihiny ho amin’izay tiany.

2Ataon’ny olona ho marina avokoa ny lalana rehetra alehany, fa NY TOMPO ihany no mpandanja ny fo.

3Ny hanao izay marina sy mahitsy no sitraky NY TOMPO mihoatra noho ny fanatitra alatsa-dra.

4Ny fiandranandran’ny maso sy ny fiavonavon’ny fo, izay jiron’ny ratsy fanahy, dia ota.

5Ny hevitry ny mazoto dia mampanankarena, fa ny maimaika rehetra dia hahantra ihany.

6Ny fahazoana harena amin’ny lela mandainga dia fofonaina mihelina ho an’izay mitady fahafatesana.

7Ny herisetran’ny ratsy fanahy dia hamongotra azy satria mandà tsy hanao izay marina izy.

8Miolikolika ny lalan’ny mavesa-keloka, fa mahitsy ny asan’ny madio.

9Aleo mitoetra eo an-joron’ny tampon-trano toy izay hiray trano amin’ny vehivavy tia ady.

10Ny ratsy fanahy dia maniry ny ratsy ka na ny havany aza dia tsy mahita fitia eo imasony.

11Raha sazina ny mpaniratsira dia ho hendry ny kely saina ary raha toroan-kevitra ny hendry dia hahazo fahalalana izy.

12Ny marina dia mandinika ny tranon’ny ratsy fanahy ka mamarina azy ho amin’ny loza.

13Izay manentsin-tadìny amin’ny fitarainan’ny mahantra dia mba hitaraina koa, nefa tsy hohenoina.

14Ny fanomezana mangingina dia mampionona ny fahatezerana ary ny kolikoly amin’ny takona dia mampitsahatra ny fahavinirana mafy.

15Fifalian’ny marina ny hanao araka ny rariny, fa zava-mahatahotra ny mpanao ratsy kosa izany.

16Ny olona izay mivily miala amin’ny lalan’ny fahendrena dia hitoetra ao amin’ny fivorian’ny fanahin’ny maty.

17Izay tia fanaranam-po dia ho olona sahirana; eny, tsy mba hanankarena izay tia divay sy diloilo.

18Ny ratsy fanahy dia ho avotry ny marina ary ny mpivadika no ho solon’ny mahitsy.

19Aleo mitoetra any an-tany efitra toy izay miaraka amin’ny vehivavy tia ady sady mora tezitra.

20Harena mahafinaritra sy diloilo no ao amin’ny tranon’ny hendry, fa ny adala mandany ny azy.

21Izay mikatsaka ny fahamarinana sy ny famindrampo dia hahazo fiainana sy fahamarinana ary voninahitra.

22Mananika ny vohitry ny mahery ny hendry ka mandrodana ny fiarovana mafy izay itokiany.

23Izay miambina ny vavany sy ny lelany dia miaro ny tenany tsy ho azom-pahoriana.

24Izay mirehareha sy miavonavona no antsoina hoe mpaniratsira, dia izay olona fatra-piavonavona.

25Ny fanirian’ny kamo dia hahafaty azy satria tsy mety miasa tsinona ny tanany;

26maniry fatratra izy mandritra ny andro; ny marina kosa manome fa tsy mba mahihitra.

27Fahavetavetana ny fanatitry ny ratsy fanahy, indrindra raha amin’ny sain-dratsy no anolorany azy!

28Ho levona ny vavolombelona mandainga, fa izay mahay mihaino dia ho afaka hiteny mandrakariva.

29Mampiseho ny fahasahisahiany amin’ny tarehiny ny ratsy fanahy, fa ny marina kosa dia mihevitra tsara ny lalan-kalehany.

30Tsy misy fahendrena na fahalalana na fisainana mahazaka ny fanatrehana NY TOMPO!

31Voaomana ho amin’ny andro iadiana ny soavaly, fa an’NY TOMPO ihany ny famonjena.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →