Proverbs 16

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Ny fikasan’ny fo no an’ny olona, fa ny famalian’ny lela dia avy amin’NY TOMPO.

2Ataon’ny olona ho madio avokoa ny lalana rehetra alehany, fa NY TOMPO no mandanja ny fanahy.

3Ankino amin’NY TOMPO ny asanao dia ho tanteraka izay nokasainao.

4Ny zavatra rehetra nataon’NY TOMPO dia samy misy antony avokoa; eny, ny ratsy fanahy koa aza dia nataony ho amin’ny andro hahitan-doza.

5Fahavetavetana eo imason’NY TOMPO izay rehetra miavonavona am-po; azo antoka fa tsy ho afa-tsiny izy ireo.

6Ny famindrampo sy ny fahamarinana no avotra amin’ny heloka, ary ny fahatahorana NY TOMPO no analavirana ny ratsy.

7Raha sitraky NY TOMPO ny alehan’ny olona iray, na dia ny fahavalony aza dia hampihavaniny aminy.

8Aleo ny kely omban’ny fahamarinana toy izay ny tombony be azo amin’ny tsy rariny.

9Ny fon’ny olona dia mihevitra tsara ny halehany, fa NY TOMPO ihany no mahalavorary ny diany.

10Ny teny marina dia eo amin’ny molotry ny mpanjaka ary tsy diso teny izy raha mitsara.

11An’NY TOMPO ny fandanjana sy ny mizana marina, andraikiny avokoa ny vatomizana rehetra.

12Fahavetavetana eo imason’ny mpanjaka ny fanaovan-dratsy, fa fahamarinana no iorenan’ny sezafiandrianana.

13Sitraky ny mpanjaka ny molotra marina ary izay miteny mahitsy no tiany.

14Ny fahatezeran’ny mpanjaka dia iraky ny fahafatesana, fa ny olon-kendry no mampionona izany.

15Amin’ny fahamiramiranan’ny tarehin’ny mpanjaka dia misy fiainana, ary ny fankasitrahany dia toy ny rahona amin’ny fararano.

16Tsara ny mahazo fahendrena noho ny mahazo volamena ary tsara ny mahazo fahalalana noho ny mahazo volafotsy.

17Ny manalavitra ny ratsy no lalamben’ny marina ary izay mitandrina ny alehany no miaro ny ainy.

18Ny fiavonavonana dia mialoha ny fahapotehana ary ny fanahy mirehareha dia mialoha ny fahalavoana.

19Tsara ny mietry miaraka amin’izay manetry tena noho ny mizara babo amin’izay miavonavona.

20Izay mandinika ny teny no hahita soa ary izay matoky NY TOMPO no ho sambatra!

21Izay hendry am-po dia lazaina hoe manan-tsaina ary ny teny mamy no mampandroso ny fahalalana.

22Loharanon’aina ny fahazavan-tsaina amin’izay manana izany, fa ny fananarana ataon’ny adala dia fahadalana ihany.

23Ny fon’ny hendry dia mahafehy ny fiteniny sady manampy fahendrena eo amin’ny molony.

24Toho-tantely ny teny mahafinaritra ka sady mamin’ny fanahy no fanasitranana ho an’ny taolana.

25Misy lalana ataon’ny olona ho mahitsy, kanjo ny iafarany dia lalana mivarina any amin’ny fahafatesana.

26Ny fahanoanan’ny mpiasa no mampiasa azy; manery azy ny fahazotoany hihinana.

27Mihady lavaka hampidi-doza ny ratsy fanahy sady misy toy ny afo mandoro eo amin’ny molony.

28Mamafy fifandirana ny mpivadika ary mampisaraka ny tena mpisakaiza ny mpifosa.

29Ny olon-doza dia mitaona ny namany ka mitarika azy amin’ny lalana tsy tsara.

30Izay manakimpy ny masony hieritreritra zava-dratsy sady manaikitraiki-molotra dia efa manatanteraka ny ratsy.

31Satroboninahitra tsara tarehy ny volo fotsy; eo amin’ny lalan’ny fahamarinana no ahazoana azy.

32Tsara ny olona mahatsindry fo noho ny mpiady mahery ary izay mahafehy ny fahatezerany noho izay mahafa-bohitra.

33Ny antsapaka dia atsipy ao ampofoany, fa ny fitsarana rehetra dia avy amin’NY TOMPO.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →