Proverbs 29

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1Izay olona anarina matetika ka mihamafy hatoka dia ho torotoro tampoka ka tsy hisy fanafana.

2Raha mihamaro ny marina dia faly ny vahoaka; fa raha ny ratsy fanahy no mitondra dia misento kosa izy.

3Izay tia fahendrena no mahafaly ny rainy, fa izay misakaiza amin’ny vehivavy janga dia mandany harena.

4Ny rariny no ampandrian’ny mpanjaka ny tany, fa izay fatra-pampandoa hetra no mandrava azy kosa.

5Izay olona mandokadoka foana ny namany dia manao vela-pandrika ho an’ny tongony.

6Misy fandrika amin’ny heloky ny olon-dratsy, fa ny marina dia mihoby sy mifaly.

7Ny marina dia mihevitra ny adin’ny mahantra, fa ny ratsy fanahy tsy mahalala izany ho fahendrena.

8Mampihotakotaka ny tanàna ny mpaniratsira, fa ny hendry dia mampitony kosa ny fahatezerana.

9Raha ny hendry no miady amin’ny adala eo amin’ny fitsarana, na ho tezitra izy na hihomehy dia tsy hanam-pitsaharana.

10Ny olona mpandatsa-dra dia mankahala ny tsy misy tsiny, fa miahy ny ainy kosa ny mahitsy.

11Ny hatezeran’ny adala dia avoakany avokoa, fa manindry fo kosa ny hendry.

12Raha mihaino lainga ny mpanapaka dia ho ratsy fanahy ny mpanompony rehetra.

13Mihaona ny mahantra sy ny mpampahory; NY TOMPO no manazava ny mason’izy roa tonta.

14Izay mpanjaka mitsara marina ny mahantra dia haharitra mandrakizay ny sezafiandrianany.

15Ny tsorakazo sy ny anatra no manome fahendrena, fa ny zaza avela hanao izay tiany hatao dia mampahamenatra ny reniny.

16Raha maro ny ratsy fanahy dia mitombo ny ota, fa ny marina ho faly mahita ny fahalavoany.

17Anaro ny zanakao dia ho famelombelomana ny fonao izy, sady ho fifalian’ny fanahinao.

18Raha tsy misy fahitana dia atondraka hanaram-po amin’izay tsy mety ny olona; fa raha mitandrina ny lalàna kosa izy dia sambatra!

19Raha teny fotsiny ihany, tsy ampy hananarana ny mpanompo, fa na dia azony aza, tsy ankatoaviny.

20Hitanao va ny olona faingam-bava? Ny adala aza misy antenaina kokoa noho izy.

21Ny mpanompo izay nampihantaina hatry ny fahakeliny dia ho mpamingavinga any aoriana any.

22Ny olona mora tezitra dia manetsika ady ary ny olona masiaka dia be fahadisoana.

23Ny fiavonavonan’ny olona no hampietry azy, fa hahazo voninahitra kosa ny manetry tena.

24Izay miray tetika amin’ny mpangalatra dia mankahala ny tenany; mandre ny fampianianana izy, nefa tsy mety milaza.

25Mamandrika ny tahotra olona, fa izay matoky NY TOMPO no tsy hanana ahiahy.

26Maro no mila sitraka amin’ny mpanapaka, fa avy amin’NY TOMPO ny rariny ho an’ny tsirairay.

27Ny meloka dia fahavetavetana eo imason’ny marina; fa ny mahitsy lalana dia mba fahavetavetana kosa eo imason’ny ratsy fanahy.

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →