Proverbs 11

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Ny mizana mandainga dia fahavetavetana eo imason’NY TOMPO, fa ny vato marina no ankasitrahany.

2Rehefa tonga ny fiavonavonana dia tonga koa ny fahafaham-baraka, fa ao amin’ny manetry tena no misy ny fahendrena.

3Ny fahitsian’ny mahitsy no mitari-dalana azy, fa ny faharatsian’ny mpivadika no mahatonga faharinganana amin’ny tenany.

4Ny harena dia tsy mahasoa amin’ny andron’ny fahatezerana, fa ny fahamarinana no mamonjy tsy ho azon’ny fahafatesana.

5Mandamina ny alehany ny fahamarinan’ny marina, fa ny ratsy fanahy dia lavon’ny faharatsiany ihany.

6Manafaka ny mahitsy ny fahamarinany, fa ny mpivadika dia voafandriky ny filany.

7Raha maty ny ratsy fanahy dia levona ny fanantenany, eny, foana izay nantenainy tamin’ny heriny.

8Ny marina dia vonjena ho afaka amin’ny fahoriana, fa ho avy kosa ny ratsy fanahy handimby toerana azy.

9Ny tenin’ny mpihatsaravelatsihy no animbany ny namany, fa ny fahalalana no hanafahana ny marina.

10Raha miadana ny marina dia ravoravo ny tanàna; raha ringana ny ratsy fanahy dia velona ny hoby.

11Ny fitahiana avy amin’ny marina no mampisandratra ny tanàna, fa ny tenin’ny ratsy fanahy no maharava azy.

12Tsy ampy saina izay manamavo ny namany, fa izay hendry kosa mangina.

13Izay mandehandeha manaratsy dia manambara ny zavatra afenina, fa ny olona mahatoky tsy mba tia lazalaza.

14Raha tsy misy fahaiza-mitondra dia rava ny firenena, fa famonjena ny fahamaroan’ny mpanolotsaina.

15Hahita loza tokoa ny miantoka vahiny, fa mitoetra tsy manana ahiahy ny mankahala antoka.

16Mahazo dera ny vehivavy tsara tarehy ary mandroba harena ny mpampihorohoro.

17Ny olona mamindra fo dia mahazo soa ho an’ny tenany, fa ny lozabe dia todìn’ny halozany.

18Ny ratsy fanahy dia mahazo tambiny mamitaka, fa izay mamafy fahamarinana no mahazo karama marina.

19Ny tena fahamarinana dia mamantana any amin’ny fiainana, fa izay fatra-panaraka ny ratsy no iharan’ny fahafatesana.

20Fahavetavetana eo imason’NY TOMPO ny fo miolakolaka, fa ankasitrahany kosa izay mandeha tsy misy tsiny.

21Azo antoka fa tsy maintsy handray ny saziny ny ratsy fanahy, fa ny taranaky ny marina no ho afa-doza.

22Toy ny kavina volamena eo amin’ny oron-kisoa ny vehivavy tsara tarehy nefa tsy manam-pahendrena.

23Ny soa ihany no irin’ny marina, fa ny fahatezerana no fanantenan’ny ratsy fanahy.

24Misy malala-tanana nefa mitombo fananana ihany ary misy izay fatra-pitahiry loatra nefa tonga mahantra ihany.

25Izay manisy soa olona dia ho feno fanambinana ary izay mampisotro dia mba hampisotroina kosa.

26Izay tsy mamoaka ny variny dia ozonin’ny olona, fa saotra no ho amin’ny lohan’izay mivarotra.

27Izay fatra-pikatsaka ny tsara no mitady ny mahafinaritra, fa izay mitady ny ratsy dia hahita ny ratsy.

28Izay matoky ny hareny dia ho lavo, fa ny marina dia ho tahaka ny ravin-kazo maitso.

29Izay manakorontana ny ankohonany dia handova rivotra ary ny adala dia ho tonga mpanompon’ny hendry.

30Ny vokatry ny marina dia hazon’aina ary ny hendry mahataona olona.

31Indro, ny marina aza dia valina etỳ an-tany, koa mainka fa ny ratsy fanahy sy ny mpanota!

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →