Matthew 24 — Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

1I, выйшаўшы, Ісус ішоў ад сьвятыні; і прыступіліся вучні Яго, манючыся паказаць Яму будынкі сьвятыні.

2Ісус жа сказаў ім: ці бачыце ўсё гэтае? Запраўды кажу вам: не астанецца тут каменя на камені: усё будзе зьнішчана.

3Калі-ж сядзеў Ён на гарэ Аліўнай, прыступіліся да Яго вучні насамоце і спыталіся: скажы нам, калі гэтае станецца, і які знак Твайго прыходу і сканчэньня сьвету?

4Ісус сказаў ім у адказ: сьцеражэцеся, каб хто не падмануў вас,

5бо многія прыйдуць пад імем Маім і будуць гаварыць: я Хрыстос, — і шмат каго падмануць.

6Таксама пачуеце пра войны і ваенныя чуткі. Глядзеце, ня трывожцеся: бо ўсё гэта мусіць стацца; але гэта яшчэ не канец.

7Бо паўстане народ на народ і царства на царства; і будуць галады, моры і зямлітрасеньні па мясцох.

8Усё-ж гэнае — пачатак гора.

9Тады будуць выдаваць вас на мукі й забіваць вас; і зьненавідзяць вас усе народы за імя Маё.

10I тады спакусяцца многія; і адзін аднаго будуць выдаваць і ненавідзець адзін аднаго.

11І многія фальшывыя прарокі паўстануць і многіх падмануць.

12I ад памнажэньня грэху шмат у каго асьцюдзянее любоў.

13Хто-ж вытрывае да канца, спасецца.

14I абвяшчаць будуць Эвангельле царства па ўсім сьвеце дзеля сьвядоцтва ўсім народам; і тады прыйдзе канец.

15Дык вось, калі ўбачыце агіду спусташэньня, аб якой сказаў прарок Даніла, што паўстане на сьвятым месцы, (чытаючы няхай разумее):

16тады, хто ў Юдэі, няхай бягуць у горы;

17і хто на страсе, той няхай ня зыходзіць узяць што-небудзь з дому свайго.

18I хто ў полі, той няхай не варочаецца назад узяць вопратку сваю.

19Гора-ж цяжарным і кормячым грудзьмі ў тыя дні.

20Малецеся-ж, каб ня прышлося ўцякаць вам зімою, ці ў суботу.

21Бо тады будзе вялікая туга, якой ня было ад пачатку сьвету аж дагэтуль і ня будзе.

22I калі-б не скараціліся тыя дні, то не спаслося-б ніводнае цела: але дзеля выбраных скароцяцца тыя дні.

23Тады, калі хто скажа вам: вось тут Хрыстос, ці там, — ня верце.

24Бо паўстануць фальшывыя Хрысты і фальшывыя прарокі і дадуць вялікія знаменьні і цуды, каб падмануць, калі магчыма, і выбраных.

25Вось Я наперад сказаў вам.

26Дык, калі скажуць вам: вось Ён у пустыні, — ня выходзьце; вось Ён у пакоях, — ня верце.

27Бо, як бліскавіца выходзіць з усходу і відаць да захаду, так будзе прыход Сына Чалавечага.

28Бо абы дзе быў труп, тамака зьбяруцца і арлы.

29I ўраз-жа пасьля тугі дзён гэных сонца зьмеркне, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, і зоры спадуць з неба, і сілы нябесныя ўзварухнуцца.

30Тады зьявіцца знак Сына Чалавечага на небе, і тады заплачуць усе пляменьні зямныя і ўгледзяць Сына Чалавечага ідучы на воблаках нябесных з сілаю і славаю вялікаю.

31I пашле Ангелаў сваіх з гучным голасам трубным, і зьбяруць выбраных Яго ад чатырох вятроў, ад краю нябес да краю іх.

32Ад смакоўніцы вазьмеце прыклад: калі галіны яе робяцца ўжо мяккімі і пускаюць лісьцё, дык ведаеце, што блізка лета.

33Гэтак і вы, калі ўбачыце ўсё гэтае, дык ведайце, што блізка пры дзьвярох.

34Запраўды кажу вам: не праміне род гэты, як усё гэтае станецца.

35Неба й зямля прамінуць; але словы Мае не прамінуць.

36Аб дні-ж тым і гадзіне ніхто ня ведае, навет і ангелы нябесныя, а толькі Ацец Мой адзін.

37Але, як было ў дні Ноя, так будзе і ў прыход Сына Чалавечага.

38Бо, як у дні перад патопам елі, пілі, жаніліся й ішлі замуж, да таго дня, як увайшоў Ной у карабель,

39і ня думалі, пакуль ня прыйшоў патоп і ня зьнішчыў усіх: так будзе і ў прыход Сына Чалавечага.

40Тады будуць у полі двое: адзін бярэцца, а другі пакідаецца.

41Дзьве мелючыя ў жорнах: адна бярэцца, а другая пакідаецца.

42Дык ня сьпіце, бо ня ведаеце, у якую гадзіну Госпад ваш прыйдзе.

43Вам жа тое вядома, што, калі-б ведаў гаспадар дому, у якую варту прыйдзе злодзей, дык ня спаўбы і ня даў-бы падкапацца пад дом свой.

44Дзеля гэтага і вы будзьце гатовы; бо Сын Чалавечы прыйдзе ў гадзіну, у якую ня думаеце.

45Хто-ж верны й разумны раб, што яго гаспадар паставіў над слугамі сваімі, каб даваць ім у пару есьці?

46Шчасьлівы той слуга, якога гаспадар ягоны, прыйшоўшы, знойдзе, што робіць гэтак.

47Запраўды кажу вам, што над ўсею маемасьцяй сваёй паставіць его.

48Калі-ж гэны благі слуга скажа ў сэрцы сваім: ня хутка прыйдзе гаспадар мой,

49і пачне біць сяброў сваіх ды есьці й ціць з п’яніцамі, —

50то прыйдзе гаспадар слугі таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзіну, у якую ня думае,

51і адлучыць яго і пакладзе яму адну долю з крывадушнікамі; там будзе плач і скрыгот зубоў.