Isaiah 1

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

Jump to: Chapter 2 →

1Ang palanan-awon ni Isaias nga anak ni Amoz, nga nakita niya nahanungud sa Juda kag Jerusalem sa mga adlaw ni Uzias, ni Jotam, ni Acaz, kag ni Ezequias, mga hari sang Juda.

2Pamati, O mga langit, kag dungga, O duta; kay ang Ginoo nagpamolong: “Nagsagud ako kag nagpatubo sing mga anak, kag sila nagbato sa akon.

3Ang baka nakakilala sa iya tag-iya, kag ang asno sang pasungan sang iya agalon; apang ang Israel wala nagakilala, ang akon katawohan wala nagapatugsiling.”

4Ah, pungsud nga makasasala, katawohan nga nalulanan sing kalautan, kaliwat sang mga manughimo sang malaut, mga anak nga dunut! Ginbayaan nila ang Ginoo, gintamay nila ang Balaan sang Israel, nagpalayo sila kag nag-isul.

5Ngaa bala nga sakiton pa kamo, nga nagaribuk kamo sing labi kag labi pa? Ang bug-os nga olo nagabalatian, kag ang bug-os nga tagiposoon ginapunaw.

6Kutub sa dapadapa sang tiil bisan tubtub sa olo, wala sa iya sing maayo, kondi mga pilas kag hanug kag mga labud nga bag-o; wala sila makipot, ukon nabugkusan, ukon napahomokan sing lana.

7Ang inyo duta mamingaw, ang inyo kabanwaanan nasonog sa kalayo; ang inyo duta ginahalunhon sang mga dumuloong sa atubangan ninyo; mamingaw ini, subong sang ginlaglag sang mga dumuloong.

8Kag ang babaying anak sang Sion nabilin subong sang palapala sa ulubasan, subong sang payagpayag sa kaatimonan, subong sang banwa nga nakibon.

9Kon wala ang Ginoo sang kasoldadosan magbilin sa aton sing diotay gid nga nabilin, nanginsubong kita kuntani sang Sodoma, nanginkaangay kita kuntani sang Gomorra.

10Pamatii ang polong sang Ginoo, kamo nga mga manugdumala sang Sodoma! Dungga ang kasogoan sang amon Dios, kamo nga katawohan sang Gomorra!

11“Ano bala sa akon ang kadam-an sang inyo mga halad? nagsiling ang Ginoo; tuman na ako sa mga halad-nga-sinonog nga mga carnero kag nga sapay sang mga sapat nga pinatambok; wala ako nagakalipay sa dugo sang tinday nga mga baka nga lalaki, ukon sang mga cordero, ukon sang mga kanding nga lalaki.

12“Kon mag-atubang kamo sa akon, sin-o bala ang nagkinahanglan sini sa inyo kamut sa paglapak sang akon mga luwang?

13Dili na kamo magdala sing walay pulus nga mga halad; ang incienso kangil-aran sa akon. Ang lati kag ang inugpahuway kag ang pagtawag sang mga pagtilipon— indi ako makabatas sang kalautan kag sang maligdong nga pagtilipon.

14Ang inyo mga lati kag ang inyo pinat-ud nga mga piesta ginadumtan sang akon kalag; kasablagan sila sa akon, ginalapyo ako sa pagdala sa ila.

15Kon untayon ninyo ang inyo mga kamut, lipnan ko ang akon mga mata gikan sa inyo; bisan kon maghimo kamo sing madamu nga pangamuyo, indi ako magpamati; ang inyo mga kamut puno sang dugo.

16Panghugas kamo; paninlo kamo; isikway ang malaut nga mga buhat ninyo sa atubangan sang akon mga mata; mag-untat sa paghimo sing malaut,

17magtoon sa paghimo sing maayo; magpangita sang katarungan, magluwas sang pinigus; maghukom sang ilo, mag-apin sang balong babayi.

18“Kari karon, kag magbais kita sing tingub, nagasiling ang Ginoo: bisan ang inyo mga sala subong sang escarlata, manginmaputi sila subong sang nieve; bisan mapula sila subong sang carmesi, manginsubong sila sang maputi nga bulbul.

19Kon kamo buut kag magmatinumanon, magakaon kamo sang kaayohan sang duta;

20apang kon kamo magdumili kag magbato, halunhonon kamo sa espada; kay ang baba sang Ginoo nagpamolong sini.”

21Daw ano nga ang matutum nga banwa nanginmakihilawason, sia nga puno sang katarungan! Ang pagkamatarung nagpuyo sa iya, apang karon mga manugpatay.

22Ang imo pilak nanginbuay, ang imo alak nasimbogan sing tubig.

23Ang imo mga principe mabinatoon kag kaupdanan sang mga makawat. Ang tagsatagsa nagahigugma sang mga hamham kag nagasonod sang mga balus. Wala sila nagahukom sang ilo, kag wala nagaabut sa ila ang kasaba sang balong babayi.

24Busa nagasiling ang Ginoo, ang Ginoo sang mga kasoldadosan, ang Gamhanan sang Israel: “Ah, magapatawhay ako sa akon mga kasumpung, kag magatimalus ako sa akon mga kaaway.

25Ibalik ko ang akon kamut sa imo kag tinloan ko sing bug-os gid ang imo mga buay kay kuhaon ang tanan mong simbog.

26Kag iuli ko ang imo mga hukom subong sang sa una, kag ang imo mga manuglaygay subong sang sa kamunoan. Ugaling tawgon ka nga banwa sang pagkamatarung, banwang matutum.”

27Ang Sion tubson paagi sa katarungan, kag ang mga pinaliso niya, paagi sa pagkamatarung.

28Apang ang kalaglagan sang mga malinapason kag sang mga makasasala mangintingub, kag ang mga nagabiya sa Ginoo papason.

29Kay magakahuya sila sang mga terebinto nga ginhandum ninyo; kag magapanghilawhilaw kamo tungud sang mga katamnan nga ginpili ninyo.

30Kay manginsubong kamo sang terebinto nga nagakalaya ang iya dahon, kag subong sang katamnan nga walay tubig.

31Kag ang makusug manginsubong sang nahot sang kable, kag ang iya binuhatan subong sang nagahingalayo nga agsik, kag sila masonog sing tingub, kag wala gid sing makapalong sa ila.

Jump to: Chapter 2 →