Isaiah 49

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →

1Pamati, O kapuloan, sa akon, kag magpamati, kamo nga mga katawohan gikan sa malayo. Gintawag ako sang Ginoo kutub sa tiyan, kutub sa tiyan sang akon iloy ginsambit niya ang akon ngalan.

2Ginhimo niya ang akon baba kaangay sang matalum nga espada, sa landong sang iya kamut gintago niya ako; ginhimo niya ako nga baslay nga mahining, gintago niya ako sa iya baslayan.

3Kag nagsiling sia sa akon, “Alagad ko ikaw, Israel, nga sa imo himayaon ako.”

4Apang nagsiling ako, “Nagpangabudlay ako sa wala sing pulus, ginhinguyang ko ang akon kusug sa wala sing pulus kag sa kadayawan; apang sa pagkamatuud ang katarungan nga naigo sa akon yara sa Ginoo, kag ang akon tumbas yara sa akon Dios.”

5Kag karon nagasiling ang Ginoo, nga naghuman sa akon kutub sa tiyan nga mangin-alagad niya, sa pagpabalik kay Jacob sa iya, kag nga ang Israel matipon sa iya, kay dungganon ako sa mga mata sang Ginoo, kag ang akon Dios nangin-akon kusug—

6nagasiling sia: “Tama ka diotay nga butang nga ikaw mangin-akon alagad sa pagpatindug sang mga kabikahan ni Jacob kag sa pagpahauli sang tinipigan sang Israel; ihatag ko man ikaw nga kapawa sang mga Gentil, agud nga ikaw mangin-akon kaluwasan tubtub sa ukbung sang duta.”

7Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, nga Manunubus sang Israel kag ang iya Balaan, sia nga ginatamay sang tawo, sia nga ginakangil-aran sang pungsud, sa alagad sang mga manuggahum: “Ang mga hari makakita kag magatindug; ang mga principe, kag sila magasimba; bangud sa Ginoo, nga matutum, ang Balaan sang Israel, nga nagpili sa imo.”

8Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Sa tion nga nahamut-an ginsabat ko ikaw, sa adlaw sang kaluwasan gintabangan ko ikaw; tipigan ko ikaw kag magahatag sa imo nga katipan sang katawohan, sa pagbangon sang duta, sa pagpapanubli sa ila sang mamingaw nga mga panublion;

9nga nagasiling sa mga binilanggo, ‘Gowa kamo,’ sa mga yara sa kadudulman, ‘Pakita kamo.’ Magakaon sila sa mga dalanon, sa tanan nga hublas nga kataasan mangindidto ang ila halalban;

10indi sila paggutumon ukon pag-uhawon, ang init ukon ang adlaw indi magsakit sa ila, kay ang nagakalooy sa ila magatuytuy sa ila, bisan sa ubay sang mga tuburan sang tubig ubayan niya sila.

11Kag ang tanan ko nga kabukiran himoon ko nga dalan, kag ang akon daku nga mga dalan pataason.

12Yari karon, ini sila magaabut gikan sa malayo, kag yari karon, ini sila gikan sa aminhan kag gikan sa katundan, kag ini sila gikan sa duta sang Sinim.”

13Mag-amba, O mga langit, kag magkalipay, O duta; mag-inamba, O kabukiran! Kay ang Ginoo naglipay sang iya katawohan, kag magakalooy sa iya mga napiotan.

14Apang ang Sion nagsiling, “Ginbayaan ako sang Ginoo, nalipat sa akon ang Ginoo.”

15“Magakalipat bala ang babayi sa iya bata nga nagasoso, nga indi sia magkalooy sa anak sang iya tiyan?” Bisan ini sila malipat, apang ako indi malipat sa imo.

16Yari karon, gintigib ko ikaw sa mga palad sang akon mga kamut; ang imo mga kuta yara sing dalayon sa akon atubangan.

17Ang imo mga anak nagadalidali, ang imo mga manuglaglag kag ang mga nagwagwag sa imo magagowa sa imo.

18Bayawa ang imo mga mata sa palibut kag tan-awa; ini sila tanan nagatipon sing tingub, nagakari sa imo. Sa nagakabuhi ako, nagasiling ang Ginoo, ipanaput mo gid sila nga tanan subong sang puni, iwagkus mo sila kaangay sang nobya.

19“Kay nahanungud sang imo nawagwag kag sang imo mamingaw nga mga duug kag sang imo duta nga nalaglag— sa pagkamatuud karon magakitid ka sing tama sa mga pumuluyo, kag ang mga naglamon sa imo magamalayo.

20Ang mga anak sang imo kalisud magasiling pa sa imo mga idulungug: ‘Ang duug tama kakitid sa akon; hatagi ako sing duug nga mapuy-an ko.’

21Niyan magasiling ka sa imo tagiposoon: ‘Sin-o bala ang nag-anak sini sa ila sa akon? Ginkuhaan ako sang akon mga anak kag nagaisaisa ako, nga tinapok kag nagalataglatag, apang sin-o bala ang nagsagud sini sa ila? Yari karon binayaan ako nga isa lamang; diin bala ini sila maghalin?’”

22Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios: “Yari karon, bayawon ko ang akon kamut sa mga pungsud, kag isahon ko ang akon hayahay sa mga katawohan; kag dalhon nila nga ginakungkung ang imo mga anak nga lalaki, kag ang imo mga anak nga babayi usungon nila.

23Ang mga hari mangin-imo mga manuglibang nga amay, kag ang ila mga hara imo mga manuglibang nga iloy. Magayaub sila sa imo nga nagahapa sa duta, kag nagadilap sang yab-ok sang imo mga tiil. Niyan makilala mo nga ako amo ang Ginoo; ang mga nagahulat sa akon indi mahuy-an.”

24Agawon bala ang inagaw sa gamhanan, ukon luwason bala ang mga bihag sang matarung?

25Apang amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Bisan ang mga bihag sang gamhanan agawon, kag ang inagaw sang makakulugmat luwason, kay magasuay ako sa nagapakigsuay sa imo, kag ako magaluwas sang imo mga anak.

26Ang mga nagapigus sa imo pakaonon ko sang ila kaugalingon nga unud, kag mahobog sila sang ila kaugalingon nga dugo, subong sang sa matam-is nga alak. Niyan ang tanan nga unud makakilala nga Ako amo ang Ginoo nga imo Manluluwas, kag imo Manunubus, ang Gamhanan ni Jacob.”

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →