Isaiah 51

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 50 Jump to: Chapter 52 →

1“Pamati sa akon, kamo nga nagasonod sa pagkamatarung, kamo nga nagapangita sa Ginoo; tolok kamo sa igang diin kamo gintiphag, kag sa guab sang boho diin kamo ginkali.

2Tolok kamo kay Abraham nga inyo amay kag kay Sara nga nag-anak sa inyo; kay sang isa lamang sia gintawag ko sia, kag ginpakamaayo ko sia kag ginpadamu sia.

3Kay ginlipay sang Ginoo ang Sion; ginlipay niya ang tanan niyang duug nga nawagwag, kag ginhimo ang iya kamingawan kaangay sang Eden, ang iya desierto kaangay sang katamnan sang Ginoo; kalipay kag kasadya makita sa iya, pagpasalamat kag ang tingug sang kalolot.

4“Magtalupangud kamo sa akon, O akon katawohan, kag dungga ako, O akon pungsud; kay ang kasogoan magagowa sa akon, kag patokon ko ang akon katarungan nga kapawa sang mga katawohan.

5Malapit na ang akon pagkamatarung, ang akon kaluwasan nagagowa, kag ang akon mga butkon magahukom sa mga katawohan; ang kapuloan magahulat sa akon, kag sa akon butkon nagasalig sila.

6Itangla ang inyo mga mata sa kalangitan, kag magtamud sa duta sa idalum; kay ang kalangitan mawala kaangay sang aso, ang duta magadaan kaangay sang panapton, kag ang mga nagapuyo sa iya mapatay sa among bagay; apang ang akon kaluwasan manginsa gihapon, kag ang akon pagkamatarung indi pagwalaon.

7“Pamati sa akon, kamo nga nakakilala sang pagkamatarung, ang katawohan nga sa iya tagiposoon yara ang akon kasogoan; dili kamo mahadluk sa pagpakahuya sang mga tawo, kag dili kamo mahanguyus sa ila mga pagbuyayaw.

8Kay ang sipit magaut-ut sa ila kaangay sang panapton, kag ang ulud magakaon sa ila kaangay sang bulbul; apang ang akon pagkamatarung manginsa gihapon, kag ang akon kaluwasan sa tanan nga kaliwatan.”

9Magmata, magmata, magsuklub sing kusug, O butkon sang Ginoo; magmata subong sang mga adlaw nga dumaan, ang mga kaliwatan sang dumaan nga mga tion. Indi bala ikaw ang nag-utud-utud sang Rahab, ang nagbuno sang dragon?

10Indi bala ikaw ang nagpamala sang dagat, sang mga tubig sang daku nga kadadalman; ang naghimo nga dalan sang mga kadadalman sang dagat nga alagyan sa pagtabok sang mga tinubus?

11Kag ang mga gingawad sang Ginoo magabalik, kag magaabut nga may inamba sa Sion; ang dayon nga kalipay manginsa ila mga olo; magaagum sila sing kasadya kag kalipay, kag ang kasubo kag panghayhay magapalagyo.

12“Ako, ako gid amo ang nagalipay sa inyo; sin-o bala ikaw nga nahadluk ka sa tawo nga mapatay, sa anak nga lalaki sang tawo nga himoon subong sang hilamon,

13kag nalipat sa Ginoo nga imo Magbubuhat, nga nagbitad sang kalangitan kag nagpasad sang mga sadsaran sang duta, kag nagakahadluk sing dalayon sa bug-os nga adlaw bangud sang kasingkal sang manugpigus, sang nagahanda sia sa paglaglag? Kag diin bala ang kasingkal sang manugpigus?

14Ang bihag nga tinapok buhian sing madali, indi sia mapatay kag magpanaug sa Boho, kag indi makulang ang iya kalan-on.

15Kay ako ang Ginoo nga imo Dios, nga nagalabugay sang dagat sa bagay nga ang iya mga balud nagadaguhub— ang Ginoo sang mga kasoldadosan ang iya ngalan.

16Kag ginbutang ko ang akon mga polong sa imo baba, kag gintabonan ko ikaw sa landong sang akon kamut, agud nga matanum ko ang kalangitan kag mapasad ang mga sadsaran sang duta, kag magasiling sa Sion, “Ikaw ang akon katawohan.’”

17Magmata, magmata, magtindug, O Jerusalem, nga nakainum sa kamut sang Ginoo sang tagayan sang iya kasingkal, nakainum ka sang yahong sang tagayan sang pagdulingduling kag gintiti ini.

18Wala gid sing magatuytuy sa iya sa tanan nga anak nga lalaki nga gin-anak niya; walay bisan sin-o nga nagauyat sa iya sa kamut sa tanan nga anak nga lalaki nga ginsagud niya.

19Ining duha ka butang nahanabu sa imo— sin-o bala ang mahanoklog sa imo?— ang kamingaw kag ang kalaglagan, ang tiggulutum kag ang espada; paano bala ang paglipay ko sa imo?

20Ang imo mga anak nga lalaki napunaw, nagahamyang sila sa olo sang tanan nga dalan subong sang antilope sa batong; puno sila sang kasingkal sang Ginoo, sang sabdong sang imo Dios.

21Busa pamatii karon ini, ikaw nga napiotan, nga nahobog, apang indi sang alak:

22Amo ini ang ginasiling sang imo Ginoo, ang Ginoo, ang imo Dios nga nagaapin sang kasaba sang iya katawohan: “Yari karon, ginkuha ko sa imo kamut ang tagayan sang pagdulingduling; ang yahong sang tagayan sang akon kasingkal indi ka na mag-inum sini liwat;

23kag ibutang ko ini sa kamut sang mga nagpapiot sa imo, nga nagsiling sa imo kalag, ‘Kuub ka, agud nga maglatay kami’; kag ginbutang mo ang imo likod subong nga duta kag subong nga dalan sa mga naglatay.”

← Chapter 50 Jump to: Chapter 52 →

Recommended Reading

Commentary Isaiah Commentaries → Devotional Isaiah Devotional Guide → Get This Bible 1982 Study Bible →