bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Ilonggo
/
Ilonggo (Ang Biblia (1982))
/
Isaiah 33
Isaiah 33
Ilonggo (Ang Biblia (1982))
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 34 →
1
Kailo sa imo nga nagapanglaglag, nga wala ka malaglag; ikaw nga nagaluib, nga wala sila magluib sa imo! Kon mag-untat ka sa paglaglag, laglagon ka; kag kon makatapus ka sa pagluib, magaluib sila sa imo.
2
O Ginoo, magmaayohon ka sa amon; naghulat kami sa imo. Magmanginbutkon ka sa tagsa ka aga, ang amon kaluwasan man sa tion sang kalisdanan.
3
Sa kagahud sang kagubut ang mga katawohan nagapalagyo, sa pagbayaw sang imo kaugalingon ang mga pungsud nagaalaplaag;
4
kag ang inyo inagaw tiponon subong sang pagtipon sang atataro; subong sang paglukso sang mga apan, magalukso ang mga tawo sa sini.
5
Ang Ginoo ginapakataas, kay nagapuyo sia sa hitaas; ginpuno niya ang Sion sing katarungan kag pagkamatarung;
6
kag may kalig-onan sa imo mga tion, kabuganaan sang kaluwasan, kaalam, kag ihibalo; ang kahadluk sa Ginoo amo ang imo bahandi.
7
Yari karon ang ila mga isganan nagasinggit sa gowa; ang mga embajador sang paghidait nagahibi sing mapait.
8
Ang dakung mga dalan mamingaw, ang manlalakat nga tawo nag-untat. Ang kaaway nagbungkag sang katipan, hikayan niya ang kabanwaanan, wala sia sing tawo nga ginapasulabi.
9
Nagalalaw ang duta kag nagakag-as; ang Libano nalibogan kag nagakalaya; ang Saron kaangay sang desierto; kag ang Basan kag ang Carmelo nagataktak sang ila mga dahon.
10
“Karon magatindug ako,” nagasiling ang Ginoo, “karon magabayaw ako sang akon kaugalingon; karon pakataason ako.
11
Magapanamkon kamo sing labhang, magaanak kamo sing ginalaban; ang inyo ginhawa amo ang kalayo nga magalamon sa inyo.
12
Kag ang mga katawohan manginsubong sa mga pagsonog sang apog, subong sang mga talongon nga ginatapas, kag ginasonog sa kalayo.”
13
Pamati, kamo nga yara sa malayo, sang akon nahimo; kag kamo nga malapit, kilalaha ang akon gahum.
14
Ang mga makasasala sa Sion nahadluk; ang pagkurug nagdakup sa mga walay Dios: “Sin-o bala sa aton ang makapuyo sa nagalamon nga kalayo? Sin-o bala sa aton ang makapuyo sa dayon nga mga pagdabdab?”
15
Ang nagalakat sing matarung kag nagapamolong sing matadlong; ang nagatamay sang daug sang mga pagpigus, nga nagawaslik sang iya mga kamut nga indi magbaton sang hamham, ang nagasungsung sang iya dulunggan nga indi magpamati sang dugo, kag nagapiyong sang iya mga mata nga indi magtolok sa malaut.
16
Sia magapuyo sa mataas; ang iya duug sang pangapin amo ang mga pamakud sang mga igang; ang iya kalan-on ihatag sa iya, ang iya mga tubig indi makulang.
17
Ang imo mga mata makakita sa hari sa iya katahuman; magatolok sila sa duta nga nagalambut sa malayo.
18
Ang imo tagiposoon magapamalandong sa kakugmat: “Diin bala ang nag-isip, diin bala ang nagtimbang sang buhis? Diin bala ang nag-isip sang mga torre?”
19
Indi ka makakita sang mabangis nga katawohan, katawohan nga madalum sing hambal nga indi mo mahantupan, sa dumuloong nga hambal nga indi mo mahangpan.
20
Magtolok sa Sion, ang banwa sang aton mga piesta nga pinat-ud! Ang imo mga mata makakita sang Jerusalem, puluy-an nga malinong, layanglayang nga indi pagbungkagon, nga ang iya mga palpal indi gid paggabuton, kag ang bisan ano sang iya mga banting indi pagbugtoon.
21
Apang didto ang Ginoo magaupud sa aton sa pagkaharianon, duug sang masangkad nga mga suba kag mga ilig, nga sa ila indi magsulud ang sakayan nga may mga gaud, nga sa ila indi mag-agi ang maambong nga sakayan.
22
Kay ang Ginoo aton hukom, ang Ginoo aton manughatag sing kasogoan, ang Ginoo aton hari; sia magaluwas sa aton.
23
Ang imo mga banting nagtugak; indi sila makapalig-on sang puno sang ila palo, indi sila makapahumlad sang layag. Niyan ginbahinbahin ang dakung inagaw; bisan ang piang nagkuha sang inatihan.
24
Kag ang pumuluyo indi magsiling, “Nagamasakit ako”; ang katawohan nga nagapuyo sa iya patawaron sang ila kalautan.
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 34 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66