Isaiah 22

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1Ang lulan sang nalupyakan sang palanan-awon. Ano bala ang natabu sa imo karon nga nagsaka ka, tanan kamo, sa mga alibungan,

2O ikaw nga puno sang mga sininggit, banwa nga magahud, banwa nga masinadyahon? Ang imo mga patay wala pagpatya sa espada ukon napatay sa away.

3Ang tanan mo nga manuggahum nagpalagyo sing tingub, gingapus sila sang mga manugpana. Ang tanan nga nasapwan sa imo gingapus sing tingub, nagpalagyo sila sa malayo.

4Busa nagsiling ako: “Indi ako pagtoloka, magahibi ako sing mapait; indi kamo magtinguha sa paglipay sa akon tungud sang kalaglagan sang babayi nga anak sang akon banwa.”

5Kay ini adlaw sang Ginoong Dios sang mga kasoldadosan sang kalisang kag sang pagtapak kag sang kalibog sa nalupyakan sang palanan-awon, ang paglumpag sang mga kuta kag ang sininggit pakadto sa kabukiran.

6Kag ang Elam nagdala sang baslayan upud ang mga kangga sang mga lalaki kag mga manugkabayo, kag ang Kir nagbukas sang taming.

7Ang imo pinili gid nga mga nalupyakan puno sang mga kangga, kag ang mga manugkabayo nagpahamtang sing paagisud sa gawang.

8Ginkuha niya ang tabon sang Juda. Nagtolok ka sa sadto nga adlaw sa hinganiban sa balay sang talon,

9kag nakita ninyo ang mga bulho sang banwa ni David nga madamu sila, kag gintipon ninyo sing tingub ang mga tubig sa ponong sa ubus,

10kag gin-isip ninyo ang mga balay sang Jerusalem, kag ginguba ninyo ang mga balay sa pagpamakud sang kuta.

11Naghimo man kamo sing tangke sa ulut sang duha ka kuta nga sa tubig sang ponong nga daan. Apang wala kamo magtahud sa naghimo sini, ukon naghangad sa nagbuko sini sing dugay na.

12Sa sadto nga adlaw ang Ginoong Dios sang mga kasoldadosan, nagtawag sa paghibi kag sa paglalaw, sa pagpabolog kag sa pagwagkus sing panapton nga sako;

13kag yari karon, kalipay kag kasadya, pagpatay sing mga baka kag pag-ihaw sing mga carnero, pagkaon sing unud kag pag-inum sing alak. “Magkalaon kita kag mag-inum, kay buwas mapatay kita.”

14Ang Ginoo sang mga kasoldadosan nagpahayag sang iya kaugalingon sa akon mga idulungug: “Sa pagkamatuud ini nga kalautan indi mapatawad sa inyo tubtub nga mapatay kamo,” nagasiling ang Ginoong Dios sang mga kasoldadosan.

15Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios sang mga kasoldadosan, “Lakat, kadto ka sa sini nga tulugyanan, kay Sebna, nga nagadumala sang balay, kag isiling:

16Ano bala ang ginahimo mo diri kag sin-o bala ang yari sa imo diri, nga nagkutkut ka diri sing lulubngan nga sa imo, nga nagakutkut nga sa iya sing lulubngan sa mataas, nga nagasinsil sing puluy-an nga sa iya sa igang?

17Yari karon, ang Ginoo kaangay sang makusug nga tawo, magahaboy sa imo sing mabaskug sa malayo. Putson ka niya sing hugut,

18kag ihabyog ka niya sing palibut, kag ilabyog ka niya kaangay sang bola sa duta nga malapad; didto mapatay ka, kag mangindidto ang mga kangga sang imo himaya, ikaw nga kahuluy-an sang balay sang imo ginoo.

19Sobolon ko ikaw sa imo palangakoan, kag sa imo kahimtangan papaubuson ka.

20Sa sadto nga adlaw tawgon ko ang akon alagad nga si Eliaquim nga anak ni Helcias,

21kag panaptan ko sia sang imo bayo nga malaba, kag lig-onon sia sang imo wagkus, kag itugyan ko ang imo pangolohan sa iya kamut; mangin-amay sia sa mga pumuluyo sang Jerusalem kag sa balay sang Juda.

22Kag ibutang ko ang yabi sang balay ni David sa iya abaga; buksan niya, kag wala gid sing magatakup; kag takpan niya, kag wala gid sing magabukas.

23Kag ilansang ko sia sa duug nga malig-on, kag sia mangintrono sang himaya sa balay sang iya amay.

24Kag ibitay nila sa iya ang bug-os nga himaya sang balay sang iya amay, ang tinubo kag ang kaliwat, ang tagsa ka gamit nga magamay, kutub sa mga tagayan tubtub sa mga tibud.

25Sa sadto nga adlaw, nagasiling ang Ginoo sang mga kasoldadosan, ang lansang nga ginlansang sa duug nga malig-on matungli; kag mautud sia kag maholog, kag ang lulan nga yara sa iya mawala, kay ang Ginoo nagpamolong sini.”

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →