Isaiah 48

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 47 Jump to: Chapter 49 →

1Pamatii ninyo ini, O panimalay ni Jacob, nga ginatawag sa ngalan sang Israel, kag nagagowa sa mga tubig sang Juda; nga nagasumpa sa ngalan sang Ginoo, kag nagasambit sang Dios sang Israel, apang indi sa kamatooran ukon sa pagkamatarung.

2Kay ginatawag nila ang ila kaugalingon gikan sa balaan sa banwa, kag nagapangalig-on sila sa Dios sang Israel; ang Ginoo sang mga kasoldadosan amo ang iya ngalan.

3“Ginpahayag ko ang nahauna nga mga butang kutub sa dumaan, naggowa sila sa akon baba kag ginpakita ko sila; ginhimo ko sila sa hinali kag nahanabu sila.

4Bangud nga nakilala ko nga ikaw batinggilan, kag ang imo liog kusug nga salsalon kag ang imo agtang saway,

5busa ginpahayag ko ini sa imo kutub sa dumaan, sa wala pa ini mahanabu ginpakita ko ini sa imo, basi magsiling ka, ‘Ang akon diosdios naghimo sa ila, ang akon larawan nga tinigban kag ang akon larawan nga tinunaw nagsogo sa ila.’

6“Nabatian mo ini; tan-awa ini tanan; kag indi bala kamo magpahayag sini? Nagpakita ako sa imo sing bag-o nga mga butang kutub sini nga tion, tinago nga mga butang nga wala mo mahibaloi.

7Karon ginatuga sila, kag indi kutub sa dumaan; una sini nga adlaw wala mo mabatii sila, basi magsiling ka, ‘Yari karon, nahibaloan ko sila.’

8Wala mo mabatii, wala mo mahibaloi, kutub sa dumaan wala mabuksi ang imo dulunggan. Kay nahibaloan ko nga ikaw nagmaluibon gid, kag gintawag nga malalison kutub sa tiyan.

9“Tungud sa akon ngalan palantangon ko ang akon kaakig, tungud sa akon pagdayaw magapugung ako tungud sa imo, agud nga indi ko ikaw mautud.

10Yari karon, gin-ulay ko ikaw, apang indi subong sang pilak; ginpili ko ikaw sa horno sang kapipit-an.

11Tungud sa akon kaugalingon, tungud sa akon kaugalingon, himoon ko ini, kay paano bala nga pagpasipalahan ang akon ngalan? Ang akon himaya indi ko pag-ihatag sa iban.

12“Pamatii ako, O Jacob, kag Israel, nga akon tinawag! Ako amo sia, ako ang nahauna, ako man ang katapusan.

13Ang akon kamut nagpasad sang duta, kag ang akon too nga kamut naghumlad sang mga langit; kon tawgon ko sila, nagatindug sila sing tingub.

14“Tilipon kamo, tanan kamo, kag magpamati! Sin-o bala sa ila ang nagpahayag sini nga mga butang? Sia ginahigugma sang Ginoo; magatuman sia sang iya nahamut-an sa Babilonia, kag ang iya butkon manginsa mga Caldeanhon.

15Ako, ako gid, nagpamolong kag gintawag ko sia, gindala ko sia, kag pauswagon niya ang iya dalanon.

16Palapit kamo sa akon, pamatii ninyo ini: kutub sa kamunoan wala ako magpamolong sa tago, kutub sang una nga tion didto ako.” Kag karon ang Ginoong Dios nagpadala sa akon kag sang iya Espiritu.

17Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang imo Manunubus, ang Balaan sang Israel: “Ako amo ang Ginoo nga imo Dios, nga nagatudlo sa imo sa kapuslanan, nga nagatuytuy sa imo sa dalanon nga laktan mo.

18Kabay kuntani nga nagpamati ka sa akon mga sogo! Niyan ang imo paghidait nanginsubong kuntani sang suba, kag ang imo pagkamatarung nanginsubong sang mga balud sang dagat;

19ang imo kaliwat man nanginsubong sang balas, kag ang anak sang imo tiyan kaangay sa mga uyas niya; ang iya ngalan indi pag-utdon ukon paglaglagon gikan sa akon atubangan.”

20Gowa kamo sa Babilonia, palagyo kamo gikan sa mga Caldeanhon, sa tingug sang pag-amba ipahayag ninyo, isugid ini, imitlang ini tubtub sa ukbung sang duta; isiling ninyo, “Gintubus sang Ginoo si Jacob nga iya alagad!”

21Wala sila pag-uhawa sang gintuytuyan niya sila paagi sa mga desierto; ginpailig niya ang mga tubig gikan sa igang tungud sa ila; ginpihak man niya ang igang kag ang mga tubig nagsagawak.

22“Wala sing paghidait sa malaut,” nagasiling ang Ginoo.

← Chapter 47 Jump to: Chapter 49 →