Isaiah 3

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Kay, yari karon, ang Ginoo, ang Ginoo sang mga kasoldadosan, nagakuha sa Jerusalem kag sa Juda sang inugsagud kag sang inugsakdag, ang bug-os nga inugsagud nga kalan-on, kag ang bug-os nga inugsagud nga tubig;

2ang gamhanan nga tawo kag ang tawo nga hangaway, ang hukom kag ang manalagna, ang manugpakot kag ang tigulang,

3ang pangolo sang kalim-an kag ang dungganon nga tawo, ang manuglaygay kag ang lantip nga manugtiwtiw kag ang sampaton nga manugbabaylan.

4Kag magahatag ako sing kabataan nga mangin-ila principe, kag ang mga bata magagahum sa ila.

5Kag ang katawohan piguson, ang tagsatagsa sang isa kag ang tagsatagsa sang iya isigkatawo; ang bata magapabugal batok sa tigulang nga tawo, kag ang huroshuros batok sa dungganon.

6Kon ang tawo magdakup sang iya utud sa balay sang iya amay, nga nagasiling: “May panapton ka; manginmanugdumala ka namon, kag ini nga kalaglagan manginsa idalum sang imo kamut”;

7sa sadtong adlaw magasinggit sia, nga nagasiling: “Indi ako magmanugbolong; kay sa akon balay wala sing kalan-on ukon panapton; indi ninyo ako paghimoa nga manugdumala sang katawohan.”

8Kay ang Jerusalem nalaglag, kag ang Juda napukan; kay ang ila dila kag ang ila mga binuhatan batok sa Ginoo, sa pagpaakig sang mga mata sang iya himaya.

9Ang pahayag sang ila nawung nagasaksi batok sa ila; ginabantala nila ang ila sala subong sang Sodoma, wala nila pagtagoa ini. Kailo sa ila kalag! Kay nakahimo sila sing malaut sa ila kaugalingon.

10Isiling ninyo sa matarung nga manginmaayo sa ila, kay magakaon sila sang bunga sang ila mga hinimoan.

11Kailo sa malauton! Manginmalain sa iya, kay ang nahimo sang iya mga kamut himoon sa iya.

12Nahanungud sang akon katawohan—ang kabataan amo ang ila mga manugpigus, kag ang mga babayi nagagahum sa ila. O katawohan ko, ang mga nagatuytuy sa imo nagapasayup sa imo, kag nagalaglag sang dalanon sang imo mga banas.

13Ang Ginoo nagatindug sa pagsuay, nagatindug sia sa paghukom sang mga katawohan.

14Ang Ginoo magasulud sa hukmanan upud sang mga tigulang sang iya katawohan kag upud sang mga principe niya: “Kamo amo ang nagkaon sang ulubasan, ang inagaw sa imol yara sa inyo mga balay.

15Ano bala ang buut ninyo isiling nga ginaligis ninyo ang akon katawohan, nga ginagaling ang nawung sang imol?” nagasiling ang Ginoong Dios sang mga kasoldadosan.

16Ang Ginoo nagsiling: Bangud nga ang babayi nga mga anak sang Sion palabilabihon kag nagalakat nga nagapatiskog sang mga liog, nga nagapasiplat sang mga mata, nga nagapaikit sing tikang sa nagapadayon sila, kag nagapalagting sang ila mga tiil;

17busa ang Ginoo magasakit sing palangugan sang alimpuduan sang olo sang mga babayi nga anak sang Sion, kag ang Ginoo magapadayag sang ila tinago nga mga bahin.

18Sa sadtong adlaw kuhaon sang Ginoo ang katahum sang mga singsing sa bukobuko, ang mga pinuna, kag ang mga linati;

19ang mga pakabit, ang mga pulseras, kag ang mga takurung;

20ang mga gura, ang mga talikala sa bukobuko, ang mga wagkus, ang mga suludlan sang pahumut, kag ang mga anting-anting;

21ang mga singsing kag ang mga huluyason sa ilong;

22ang mga panapton nga malaba sa piesta, ang mga panapton nga masangkad, ang mga kunup, kag ang mga puyopuyo;

23ang mga salaming nga ginakaptan, ang lino nga manipis, ang mga turbante, kag ang mga takurung.

24Sa baylo sang maamyon nga mga pahumut amo ang pagkadunut; kag sa baylo sang wagkus, kalat; kag sa baylo sang napatahum nga bohok, pagkaupaw; kag sa baylo sang panapton nga malaba, pagwagkus sang panapton nga sako; pagmarka sa baylo sang katahum.

25Ang imo mga tawo magakapukan sa espada kag ang imo gamhanan sa inaway.

26Kag ang iya mga gawang magapanalabiton kag magalalaw; sia magamingaw kag magalingkod sa duta.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →