Isaiah 14

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Ang Ginoo magakalooy sa Jacob kag magapili pa sang Israel, kag magapahamtang sa ila sa kaugalingon nila nga duta, kag ang manlulugayaw magasimpon sa ila kag magatapik sa panimalay sang Jacob.

2Kag ang mga katawohan magakuha sa ila kag magadala sa ila sa duug nila, kag ang panimalay sang Israel magaangkon sa ila sa duta sang Ginoo subong nga mga ulipon nga lalaki kag babayi; bihagon nila ang mga nagbihag sa ila, kag magagahum sila sa mga manugpigus nila.

3Sa adlaw nga ang Ginoo magapapahuway sa imo sa imo kasubo kag sa imo kalisdanan kag sa mabudlay nga pag-alagad nga ginpapangabudlay ka,

4gamiton mo ini nga palaanggiran batok sa hari sang Babilonia: “Daw ano nga nag-untat ang manugpigus, ang bulawanon nga banwa nag-untat!

5Ginbali sang Ginoo ang sungkod sang malauton, ang cetro sang mga manuggahum,

6nga nagsakit sang mga katawohan sa kasingkal sa dalayon nga pagbunal, nga nagagahum sa mga pungsud sa kaakig sa paghingabut nga wala sing nagpugung.

7Ang bug-os nga duta nagapahuway kag malinong; nagahinugyaw sila sa pag-amba.

8Ang mga cipres nagakasadya sa imo, ang mga cedro sang Libano, nga nagasiling, ‘Kutub nga napukan ka, wala sing manugpulud nga nagakari batok sa amon.’

9Ang Sheol kutub sa idalum nagahulag tungud sa imo sa pagsugata sa imo sa pag-abut nimo, ginapukaw niya ang mga patay tungud sa imo, ang tanan nga puno sang duta; ginbayaw niya gikan sa ila mga trono ang tanan nga hari sang mga pungsud.

10Sila tanan magasabat kag magasiling sa imo: ‘Nagaluya ka man subong sa amon! Nanginkaangay ka sa amon!’

11Ang imo kadayaw gindala sa idalum sa Sheol, ang tonog sang imo mga biola; ang ulud nagalapta sa idalum mo, kag ang mga ulud nagatabon sa imo.

12“Daw ano nga naholog ka kutub sa langit, O Kabugwason, anak sang Kaagahon! Daw ano nga ginpulud ka sa duta, ikaw nga nagpukan sang mga pungsud!

13Ikaw nagsiling sa imo tagiposoon, ‘Magasaka ako sa langit; pataason ko ang akon trono labaw sa kabitoonan sang Dios; magalingkod ako sa bukid sang katilingban sa kaukbungan sang aminhan;

14magasaka ako labaw sa kataason sang mga panganud, magapakaangay ako sa Labing Mataas.’

15Apang dalhon ka sa idalum sa Sheol, sa kadadalman sang Boho.

16Ang makakita sa imo magatan-aw sa imo, magapatugsiling sila sa imo: ‘Amo bala ini ang tawong nagpakurug sang duta, nga nag-uyug sang mga ginharian,

17nga naghimo sang kalibutan subong sang kamingawan kag naglaglag sang kabanwaanan niya, nga wala magbuhi sang iya mga binilanggo pauli sa ila puluy-an?’

18Ang tanan nga hari sang mga pungsud nagatolog sa himaya, ang tagsatagsa sa iya kaugalingon nga balay;

19apang ginasobol ka, gikan sa imo lulubngan, kaangay sang sanga nga mangil-ad, nga napanaptan sa mga pinatay, nga ginbuno sang espada, nga nagpanaug sa mga bato sang Boho, subong sang bangkay nga gintapak.

20Indi ka pag-isimpon sa ila sa paglubung, bangud nga ginlaglag mo ang imo duta, ginpatay mo ang imo katawohan. “Ang kaliwat sang mga manughimo sing malaut indi paghingadlan sing dayon!

21Aman kamo sing pagpamatay tungud sa iya mga anak bangud sang kalautan sang ila mga ginikanan, agud nga indi sila magtindug kag mag-angkon sang duta, kag maghil-ob sang kadaygan sang kalibutan sing mga banwa.”

22“Magatindug ako batok sa ila,” nagasiling ang Ginoo sang mga kasoldadosan, “kag magautud sa Babilonia sing ngalan kag salin, anak kag anak sang anak, nagasiling ang Ginoo.

23Himoon ko man ini nga kaugalingon sang porcupino, kag mga danaw sang tubig, kag silhigon ko ini sang silhig sang kalaglagan, nagasiling ang Ginoo sang mga kasoldadosan.”

24Ang Ginoo sang mga kasoldadosan nagsumpa: “Sono sa akon ginpainoino, amo ini ang mahanabu, kag sono sa akon gintuyo, amo ini ang mahimo,

25nga balion ko ang Sirianhon sa akon duta, kag sa akon kabukiran tapakon sia; niyan ang iya gota mawala sa ila, kag ang iya lulan mawala sa ila abaga.”

26Ini amo ang katuyoan nga ginatuyo sa bug-os nga duta; kag ini amo ang kamut nga ginauntay sa tanan nga pungsud.

27Kay ang Ginoo sang mga kasoldadosan nagtuyo, kag sin-o bala ang makawala sini? Ang iya kamut nauntay, kag sin-o bala ang magapakulo sini?

28Sa tuig nga napatay si Hari Acaz amo ini ang lulan:

29“Dili magkasadya, O Filistia, ang bug-os sa imo, bangud nga ang bilogon nga nagsakit sa imo nabali, kay gikan sa gamut sang man-ug magagowa ang man-ug nga dalitan, kag ang iya bunga manginkalayohon nga man-ug nga nagalupad.

30Kag ang panganay sang imol magakaon, kag ang nawad-an magahigda sa kalig-onan; apang patyon ko sa tiggulutum ang imo gamut, kag patyon ang imo salin.

31Uwang, O gawang; singgit, O banwa; natunaw ka, O Filistia, ang bug-os sa imo! Kay may nagagowa nga aso gikan sa aminhan, kag walay nagabulag sa iya mga kubay.”

32Ano bala niyan ang isabat sang isa sa mga manugbalita sang pungsud? “Ang Ginoo nagpasad sang Sion, kag sa iya magadangup ang napiotan gikan sa iya katawohan.”

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →