Isaiah 38

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 37 Jump to: Chapter 39 →

1Sa sadtong mga adlaw si Ezequias nagmasakit nga sa kamatayon. Kag nag-abut sa iya si Isaias nga manalagna nga anak ni Amoz, kag nagsiling sa iya, “Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: Ipahamtang sing nagakaigo ang imo panimalay; kay mapatay ka, kag indi mabuhi.”

2Niyan si Ezequias nag-atubang sa dingding, kag nagpangamuyo sa Ginoo,

3kag nagsiling, “Dumduma karon, O Ginoo, ginapakilooy ko sa imo, kon paano ang paglakat ko sa atubangan mo sa kamatooran kag himpit nga tagiposoon, kag naghimo sang maayo sa imo itololok.” Kag si Ezequias naghibi sing tama.

4Niyan nag-abut ang polong sang Ginoo kay Isaias:

5“Lakat kag isiling kay Ezequias, Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Dios ni David nga imo amay: Napamatian ko ang imo pangamuyo, nakita ko ang imo mga luha; yari karon, dugangan ko ang imo mga adlaw sing napulog lima ka tuig.

6Luwason ko ikaw kag ining banwa sa kamut sang hari sang Asiria, kag apinan ko ining banwa.

7“Ini mangintanda sa imo gikan sa Ginoo, nga himoon sang Ginoo ining butang nga iya ginpamolong:

8Yari karon, paisolon ko sing napulo ka alintaga ang landong sang mga alintaga nga nagapaubus sa taknaan ni Acaz paagi sa adlaw.” Gani ang adlaw nag-isol sing napulo ka alintaga sa taknaan diin nagpaubus ini.

9Ang sinulat ni Ezequias nga hari sang Juda, sang nagmasakit sia kag nag-ayo sa iya masakit:

10Nagsiling ako, sa kaodtohon sang akon mga adlaw magataliwan ako; magasulud ako sa mga gawang sang Sheol sa nabilin sang akon mga tuig.

11Nagsiling ako, indi ko makita ang Ginoo sa duta sang mga buhi; indi na ako makakita sing tawo upud sa mga pumuluyo sang kalibutan.

12Ang akon puluy-an ginahalin kag ginadala sing malayo gikan sa akon subong sang layanglayang sang manugpahalab sang carnero; ginlikis ko ang akon kabuhi kaangay sang manughabol; sia magagutab sa akon gikan sa halablan; kutub sa adlaw tubtub sa gab-i tapuson mo ako;

13naghipus ako tubtub sa aga; subong sang leon ginabali niya ang tanan kong tul-an; kutub sa adlaw tubtub sa gab-i tapuson mo ako.

14Kaangay sang salimbabatang ukon sang dugwak naghuni ako, nagnguynguy ako subong sang tukmo, ang akon mga mata nagadulum sa pagtangla. O Ginoo, ginapigus ako; manginkalig-onan ko ikaw!

15Ano bala ang isiling ko? Nagpamolong sia sa akon, kag sia gid ang naghimo sini. Magalakat ako sing maligdong sa tanan kong tuig bangud sang kapaitan sang akon kalag.

16O Ginoo, paagi sining mga butang nagakabuhi ang mga tawo, kag bug-os sa sini yara ang kabuhi sang akon espiritu. Busa ayoha ako kag pakabuhia ako!

17Yari karon, tungud ini sa akon paghidait nga may daku ako nga kapaitan; apang tungud sa paghigugma sa akon kalag ginluwas mo ini sa boho sang kaduluntan, kay ginpilak mo sa imo likod ang tanan nakon nga sala.

18Kay ang Sheol indi makadayaw sa imo, ang kamatayon indi makasaolog sa imo; ang mga nagapanaug sa boho indi makalaum sa imo kamatooran.

19Ang buhi, ang buhi, sia magadayaw sa imo, subong sang ginahimo ko karon nga adlaw; ang amay sa mga anak magapakilala sang imo kamatooran.

20Ang Ginoo handa sa pagluwas sa akon, busa magaamba kita sang akon mga ambahanon sa mga tolonggon nga may cuerdas sa tanan nga adlaw sang aton kabuhi, sa balay sang Ginoo.

21Karon si Isaias nagsiling, “Magkuha sila sing isa ka pighol nga higos, kag ihampol ini sa hubag, kag magaayo sia.”

22Si Ezequias man nagsiling, “Ano bala ang tanda nga magasaka ako sa balay sang Ginoo?”

← Chapter 37 Jump to: Chapter 39 →