Isaiah 44

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →

1“Apang karon pamatii, O Jacob nga akon alagad, Israel nga akon ginpili!

2Amo ini ang ginasiling sang Ginoo nga naghimo sa imo, nga naghuman sa imo gikan sa tiyan kag magatabang sa imo: Dili mahadluk, O Jacob nga akon alagad, ikaw Jesurun nga akon ginpili.

3Kay ako magaula sing tubig sa ginauhaw, kag mga ilig sa duta nga mamala; ang akon Espiritu ipasagahay ko sa imo mga kaliwatan, kag ang akon pagpakamaayo sa imo kaliwatan.

4Magatubo sila sa tunga sang hilamon, subong sang mga sauce sa luyo sang mga ilig sang tubig.

5Ang isa magasiling, ‘Ako iya sang Ginoo,’ ang isa magatawag sang iya kaugalingon sa ngalan ni Jacob, kag ang isa magasulat sa iya kamut, ‘Iya sang Ginoo,’ kag magapangalan sang iya kaugalingon sa ngalan sang Israel.”

6Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Hari sang Israel kag ang iya Manunubus, ang Ginoo sang mga kasoldadosan: “Ako ang nahauna kag ako ang katapusan; luwas sa akon walay Dios.

7Sin-o bala ang subong sa akon? Magbantala sia sini, magpahayag sia kag magapaagisud sini sa akon. Kutub sang pagtukud sang dumaan nga katawohan sin-o bala ang nagpahibalo sang mga butang nga magaabut? Ang magakahanabu ipahayag nila sa aton.

8Dili kamo mahadluk, ukon magpakulba; wala bala ako magpahayag sa imo kutub sa dumaan kag magpakita sini? Kag kamo amo ang akon mga saksi! May Dios bala luwas sa akon? Wala sing Igang; wala ako sing nahibaloan nga bisan sin-o.”

9Ang mga nagahuman sing larawan nga tinigban sila tanan kadayawan, kag ang mga butang nga ginakalipayan nila indi mapuslan; ang ila kaugalingon nga mga saksi indi makakita ukon makakilala, agud nga mahuy-an sila.

10Sin-o bala ang naghuman sing dios ukon nagtunaw sing larawan, nga wala sing kapuslanan?

11Yari karon, ang tanan niyang kaupdanan pakahuy-an, kag ang mga manughimo mga tawo lamang; tiponon sila sing tingub, patindugon sila, magakahadluk sia, pakahuy-an sila sing tingub.

12Ang manugsalsal nagahimo sing wasay kag nagapangabudlay sa mga baga; nagapamanday sini sa mga palo, kag nagapamanday sini sa iya mabakud nga butkon; ginagutum sia kag nawala ang iya kusug, wala sia mag-inum sing tubig kag napunaw.

13Ang panday nagauntay sing latid, napat-inan niya ini sing lapis; ginasapiyohan niya ini, kag ginapat-inan niya ini sing mga kompas; ginahimo niya ini sono sa dagway sang tawo, sono sa katahum sang tawo, sa pagpuyo sa balay.

14Nagapulud sia nga sa iya sing mga cedro, ukon nagakuha sang encina ukon sang roble kag nagapangalig-on sia nga sa iya kaugalingon sing isa sa tunga sang mga kahoy sa talon; nagatanum sia sing abeto kag ang ulan nagasagud sini.

15Niyan mangingatong ini sang tawo; nagakuha sia sini kag nagapainit sang iya kaugalingon, ginadabok niya ini kag nagabibingka; nagahimo man sia sing dios kag nagasimba sini, ginahimo niya ini nga larawan nga tinigban kag nagayaub sa sini.

16Ginagatong niya ang bahin sini sa kalayo; sa bahin sini nagakaon sia sing unud, nagaasal sia kag nabusug sia; nagapainit man sia sang iya kaugalingon kag nagasiling, “Aha, mainit na ako, nakakita ako sing kalayo!”

17Kag ang nabilin sini ginahimo niya nga dios, ang larawan niya nga tinigban; nagayaub sia sini kag nagasimba sini; nagapangamuyo sia sa sini kag nagasiling, “Luwasa ako, kay ikaw ang akon dios!”

18Indi sila makahibalo, ukon makapatugsiling; kay gintakpan niya ang ila mga mata, sa bagay nga indi sila makakita, kag ang ila tagiposoon, sa bagay nga indi sila makahangup.

19Wala gid sing nagapainoino, ukon may ihibalo ukon paghangup sa pagsiling, Ginatong ko ang bahin sini sa kalayo, nagbibingka man ako sa iya mga baga, nag-asal ako sing unud kag ginkaon ini; kag ang nabilin sini himoon ko bala nga kangil-aran? Magayaub bala ako sa inutud nga kahoy?

20Nagakaon sia sang mga abo; ang tagiposoon nga nalimbongan nagapatalang sa iya, indi sia makaluwas sang iya kalag ukon makasiling, “Wala bala sing kabutigan sa akon kamut nga too?”

21Dumduma ini nga mga butang, O Jacob, kag Israel, kay ikaw akon alagad; ginhuman ko ikaw, ikaw akon alagad; O Israel, indi ko ikaw pagkalimtan.

22Ginpanas ko subong sang gal-um nga madamul ang imo mga paglalis, kag subong sang gal-um ang imo mga sala; balik sa akon, kay gintubus ko ikaw.

23Mag-amba, O kamo nga mga langit, kay ang Ginoo naghimo sini; singgit, kamo nga manubo nga mga duug sang duta; mag-amba, kamo nga mga bukid, O talon, kag ang tagsa ka kahoy nga yara sa iya! Kay ang Ginoo nagtubus kay Jacob, kag magahimaya sang iya kaugalingon sa Israel.

24Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, nga imo Manunubus, sia nga naghuman sa imo kutub sa tiyan: “Ako amo ang Ginoo nga nagahimo sang tanan nga butang, nga sia lamang ang nagabitad sang mga langit, nga nagahumlad sang duta—Sin-o bala ang upud sa akon?—

25nga nagapapaslaw sang mga tanda sang mga butigon, kag nagapabuang sang mga manugpakot; nga nagapaisul sang mga mangin-alamon, kag nagapabuang sang ila ihibalo;

26nga nagapalig-on sang polong sang iya alagad, kag nagatuman sang laygay sang iya mga manugbalita; nga nagasiling nahanungud sang Jerusalem, ‘Pagpuy-an sia,’ kag nahanungud sang mga banwa sang Juda, ‘Patindugon sila, kag bangonon ko ang ila mamingaw nga mga duug’;

27nga nagasiling sa kadadalman, ‘Magmala, pamalahon ko ang imo mga suba’;

28nga nagasiling nahanungud kay Ciro, ‘Manugpahalab ko sia, kag magatuman sang tanan nga nahamut-an ko’; nga nagasiling nahanungud sang Jerusalem, ‘Patindugon sia,’ kag nahanungud sang templo, ‘Ang imo sadsaran pasaron.’”

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →