Isaiah 37

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →

1Sang nakabati sini si Hari Ezequias, gingisi niya ang iya mga panapton, kag nagpanabon sia sing panapton nga sako, kag nagsulud sa balay sang Ginoo.

2Kag si Eliaquim, nga tulugyanan sang panimalay, kag si Sebna nga escriba, kag ang mga tigulang sang mga sacerdote, nga nagpanabon sing panapton nga sako, ginpadala kay Isaias nga manalagna nga anak ni Amoz.

3Nagsiling sila sa iya, “Amo ini ang ginasiling ni Ezequias, ‘Ini amo ang adlaw sang kalisdanan, sang pagsabdong, kag sang pagpakahuya; kay ang mga anak inugbun-ag na, kag wala sing kusug sa pagpatawo.

4Ayhan ang Ginoo nga imo Dios magapamati sang mga polong ni Rabsaces, nga ginpadala sang hari sang Asiria nga iya agalon sa paghangkat sa Dios nga buhi, kag magasabdong sang mga polong nga nabatian sang Ginoo nga imo Dios; busa bayawa ang imo pangamuyo tungud sa salin nga nabilin.’”

5Sang nag-abut ang mga alagad ni Hari Ezequias kay Isaias,

6si Isaias nagsiling sa ila, “Amo ini ang isiling ninyo sa inyo agalon, ‘Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: Dili magkahadluk sa mga polong nga nabatian mo, nga ginpasipala sa akon sang mga alagad sang hari sang Asiria.

7Yari karon, magabutang ako sing espiritu sa iya, kag magapamati sia sing mga balita, kag magabalik sa iya kaugalingon nga duta; kag ipapukan ko sia tungud sa espada sa iya kaugalingon nga duta.’”

8Gani nagpauli si Rabsaces, kag nakita ang hari sang Asiria nga nagaaway batok sa Libna; kay nakabati sia nga nagtaliwan ang hari sa Laquis.

9Karon nakabati sia nahanungud kay Tirhaca nga hari sang Etiopia, “Nagagowa sia sa pagpakig-away sa imo.” Kag sang pagkabati niya sini, nagpadala sia sing mga manugbalita kay Ezequias, nga nagasiling,

10“Amo ini ang ipamolong ninyo kay Ezequias nga hari sang Juda: ‘Dili pagpalimbonga sa imo ang Dios nga ginasaligan mo sa pagsaad nga ang Jerusalem indi pag-ihatag sa kamut sang hari sang Asiria.

11Yari karon, nakabati ka sang ginhimo sang mga hari sang Asiria sa tanan nga duta, sa paglaglag sa ila sing bug-os. Kag maluwas ka bala?

12Ginluwas bala sila sang mga dios sang mga pungsud, nga ginlaglag sang akon mga ginikanan, ang Gosan, ang Haran, ang Resef, kag ang katawohan sang Eden nga didto sa Telasar?

13Diin bala ang hari sang Hamat, ang hari sang Arpad, ang hari sang banwa sang Sefarvaim, sang Hena, kag sang Iva?’”

14Ginbaton ni Ezequias ang sulat sa kamut sang mga manugbalita, kag ginbasa ini; kag nagsaka si Ezequias sa balay sang Ginoo, kag ginhumlad ini sa atubangan sang Ginoo.

15Kag si Ezequias nagpangamuyo sa Ginoo:

16“O Ginoo sang mga kasoldadosan, ang Dios sang Israel, nga nagalingkod sa ibabaw sang mga querubin, ikaw amo ang Dios, ikaw gid lamang, sang tanan nga ginharian sang duta; ikaw ang naghimo sang langit kag sang duta.

17Ilingig ang imo idulungug, O Ginoo, kag magpamati; muklata ang imo mga mata, O Ginoo, kag magtan-aw; kag magpamati sang tanan nga polong ni Senaquerib, nga nagpadala sa paghangkat sang Dios nga buhi.

18Sa pagkamatuud, O Ginoo, ang mga hari sang Asiria naglaglag sang tanan nga pungsud, kag sang ila duta,

19kag nagdap-ong sang ila mga dios sa kalayo; kay indi sila mga dios, kondi binuhatan sang mga kamut sang tawo, kahoy kag bato; busa ginlaglag nila sila.

20Busa karon, O Ginoo nga Dios namon, luwasa kami sa iya kamut, agud nga ang tanan nga ginharian sang duta makakilala nga ikaw amo ang Ginoo gid lamang.”

21Niyan ginpadal-an ni Isaias nga anak ni Amoz si Ezequias, “Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Dios sang Israel: Sa bagay nga nagpangamuyo ka sa akon batok sa Senaquerib nga hari sang Asiria,

22ini amo ang polong nga ginpamolong sang Ginoo nahanungud sa iya: ‘Ang ulay nga babayi nga anak sang Sion— nagtamay kag nagkadlaw sa imo; ang babayi nga anak sang Jerusalem— naglungolungo sa imo.

23‘Sin-o bala ang imo ginhangkat kag ginpasipalahan? Batok kay sin-o bala ginbayaw mo ang imo tingug kag ginbayaw mo sa hitaas ang imo mga mata? Batok sa Balaan sang Israel!

24Paagi sa imo mga alagad ginhangkat mo ang Ginoo, kag ikaw nagsiling, Sa kadam-an sang akon mga kangga nagataklad ako sa kataasan sang mga bukid, sa nasulud gid nga mga bahin sang Libano; pudlon ko ang mataas nga mga cedro sa iya, ang pili nga mga abeto sa iya; magasulud ako sa malayo gid nga kataasan, ang talon sang iya mabungahon nga latagon.

25Ako nakakutkut sing mga bobon kag nakainum sing tubig, kag sa mga dapadapa sang akon mga tiil pamalahon ko ang tanan nga suba sang Egipto.

26‘Wala ka bala makabati kon paano ang paghimo ko sini sang dugay na nga nagligad? Nakahuman ako sini sang mga tion nga dumaan? Kon ano karon ang napahanabu ko, nga mangin-imo ang paglaglag sang mga banwa nga napamakuran sa mga tinumpok sang kagulub-an,

27busa ang ila mga pumuluyo diotay sing gahum, nahanguyusan sila kag nalibogan; subong sila sang hilamon sang latagon kag sang gamhon nga hilaw, subong sang hilamon sa mga atop, kag subong sang latagon sang uyas sa wala pa ini magtubo.

28‘Apang nahibaloan ko ang imo paglingkod kag ang imo paggowa kag ang imo pagsulud, kag ang imo pagsingkal sa akon.

29Bangud sang imo pagsingkal sa akon kag ang imo pagpalabawlabaw nagalambut sa akon mga idulungug, busa ibutang ko ang akon kaw-it sa imo mga ilong kag ang akon busal sa imo mga bibig, kag ibalik ko ikaw sa dalanon nga gin-agihan mo.’

30“Kag amo ini ang tanda sa imo: sa sining tuig magakaon kamo sang nagatubo sa iya kaugalingon, kag sa ikaduhang tuig sang nagatubo sa amo man; niyan sa ikatlong tuig magasab-ug kamo kag magaani, kag magatanum sang mga ulubasan, kag magakaon sang bunga nila.

31Kag ang salin nga nakapalagyo sang balay ni Juda magapanggamut liwat pa idalum, kag magapamunga paibabaw;

32kay gikan sa Jerusalem magagowa ang salin, kag gikan sa Bukid nga Sion ang mga makapalagyo. Ang kakugi sang Ginoo sang mga kasoldadosan magahimo sini.

33“Busa amo ini ang ginasiling sang Ginoo nahanungud sa hari sang Asiria: Indi sia magsulud sa sining banwa, ukon magpana sing baslay didto, kag indi sia magkari nga may taming sa atubangan sini, ukon magpatindug sing trensira batok sini.

34Sa dalan nga gin-agihan niya, paagi sa amo magabalik sia, kag indi sia magsulud sa sining banwa, nagasiling ang Ginoo.

35Kay apinan ko ining banwa sa pagluwas sini, tungud sa akon kaugalingon kag tungud kay David nga akon alagad.”

36Kag ang manugtunda sang Ginoo naggowa, kag nagpamatay sa dologan sang mga Asiriahanon sing isa ka gatus kag kawaloan kag lima ka libo; kag sang pagmata sang mga tawo sa pagkaaga, yari karon, ini sila tanan mga bangkay.

37Gani si Senaquerib nga hari sang Asiria nagtaliwan, kag naglakat kag nagbalik kag nagpuyo sa Ninive.

38Kag sang nagasimba sia sa balay ni Nisroc nga iya dios, si Adramelec kag si Sarezer nga iya mga anak nga lalaki naglabo sa iya sa espada, kag nagpalagyo sila sa duta sang Ararat. Kag naghari nga tal-us niya si Esar-hadon nga iya anak nga lalaki.

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →