Isaiah 45

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 44 Jump to: Chapter 46 →

1Amo ini ang ginasiling sang Ginoo sa iya hinaplas, kay Ciro, nga gin-uyatan ko ang iya kamut nga too, sa pagdaug sing mga pungsud sa atubangan niya kag sa paghubad sang mga balikawang sang mga hari, sa pagbukas sang mga ganhaan sa atubangan niya kag ang mga gawang indi pagtakpan:

2“Magauna ako sa imo kag magatapan sang mga duug nga kudulkudul, dugmokon ko ang mga ganhaan nga saway kag utdon ang mga pintal nga salsalon,

3ihatag ko sa imo ang mga bahandi sang kadudulman kag ang mga manggad nga tinago sa mga duug nga tago, agud nga makilala mo nga ako, ang Ginoo, ang Dios sang Israel nagatawag sa imo sa ngalan mo.

4Tungud kay Jacob nga akon alagad, kag kay Israel nga akon pinili, gintawag ko ikaw sa imo ngalan, ginpangalanan ko ikaw, bisan wala mo ako makilala.

5Ako amo ang Ginoo, kag wala na gid sing iban, luwas sa akon walay Dios; ako magasangkap sa imo, bisan wala ka makakilala sa akon,

6agud makilala nila, kutub sa bulutlakan sang adlaw kag kutub sa katundan, nga wala na gid sing iban luwas sa akon; Ako amo ang Ginoo, kag wala na gid sing iban.

7Ginahuman ko ang kapawa kag ginatuga ang kadudulman, ginahimo ko ang paghidait kag ginatuga ang malaut, Ako amo ang Ginoo, nga nagahimo sini tanan nga butang.

8“Magpatolo, kamo nga mga langit, gikan sa ibabaw, kag mag-ula ang mga gal-um sing pagkamatarung; magbuka ang duta, kag magpamunga sing kaluwasan, kag ini magpatubo sing tingub sang pagkamatarung; ako nga Ginoo nagtuga sini.

9“Kailo sa nagapakigsuay sa iya Magbubuhat, bika sa tunga sang mga bika sang duta! Magasiling bala ang lunang sa nagahuman sa iya, ‘Ano bala ang ginahimo mo’? ukon ‘Ang imo binuhatan wala sia sing mga kamut’?

10Kailo sa nagasiling sa iya amay, ‘Ano bala ang ginaanak mo?’ ukon sa babayi, ‘Sa ano bala nga ginasakitan ka?’”

11Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Balaan sang Israel, kag ang iya Magbubuhat: “Pamangkoton ako ninyo sang mga butang nga magaabut, nahanungud sa akon mga anak nga lalaki, ukon nahanungud sang binuhatan sang akon mga kamut, sogoon bala ninyo ako?

12Ginhimo ko ang duta, kag gintuga sa sini ang tawo; ang akon mga kamut nagbitad sang mga langit, kag ang tanan nilang kasoldadosan ginsogo ko.

13Ginpatubo ko sia sa pagkamatarung, kag tadlongon ko ang tanan niyang dalanon; sia magapatindug sang akon banwa kag sia magabuhi sang akon mga tinapok, indi tungud sa bili ukon sa balus,” nagasiling ang Ginoo sang mga kasoldadosan.

14Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Ang pangabudlay sang Egipto kag ang inugbaligya sang Etiopia, kag ang mga Sabeanhon, mga tawo nga mataas, magakari sa imo kag mangin-imo sila, magasonod sila sa imo; sa mga talikala magakari sila kag magayaub sila sa imo. Magaampo sila sa imo, nga nagasiling: ‘Ang Dios yara sa imo lamang, kag wala na gid sing iban, wala na sing dios luwas sa iya.’”

15Sa pagkamatuud, ikaw ang Dios nga nagapanago, O Dios sang Israel, ang Manluluwas.

16Pakahuy-an kag malibogan sila tanan, magakadto sing tingub sa kalibog ang mga manugbuhat sang mga diosdios.

17Apang ang Israel maluwas sang Ginoo sa kaluwasan nga dayon; indi kamo pagpakahuy-an ukon pagpalibogan sa kalibutan nga wala sing katapusan.

18Kay amo ini ang ginasiling sang Ginoo, nga nagtuga sang mga langit (sia amo ang Dios!), nga naghuman sang duta kag naghimo sini (nga nagpalig-on sini; wala sia magtuga sini nga walay pulus, nga naghuman sini nga pagpuy-an!): “Ako amo ang Ginoo, kag wala na gid sing iban.

19Wala ako magpamolong sa tago, sa duug sang duta kadudulman; wala ako magsiling sa kaliwat ni Jacob, ‘Pangitaa ninyo ako sa wala sing pulus.’ Ako nga Ginoo nagapamolong sing pagkamatarung, ginapahayag ko ang mga butang nga matarung.

20“Tilipon kamo kag kari, palapit sing tingub, kamo nga nakapalagyo gikan sa mga pungsud! Wala sing ihibalo ang mga nagayayong sang kahoy sang ila larawan nga tinigban, kag nagapangamuyo sa dios nga indi makaluwas.

21Pahayag kamo kag ipagowa ini; maglinaygayay sila! Sin-o bala ang nagpakita sini kutub sa tion nga dumaan? Sin-o bala ang nagpahayag sini kutub sa dumaan? Indi bala ako, ang Ginoo? Kag wala sing Dios luwas sa akon, Dios nga matarung kag Manluluwas; wala na gid luwas sa akon.

22“Tolok sa akon kag maluwas kamo, tanan nga ukbung sang duta! Kay Ako ang Dios, kag wala na gid sing iban.

23Tungud sa akon nagsumpa ako, naggowa gikan sa akon baba sa pagkamatarung ang polong nga indi magbalik: ‘Sa akon ang tanan nga tuhud magapilo, ang tagsa ka dila magasumpa.’

24“Sa Ginoo lamang, ginsiling nahanungud sa akon, yara ang pagkamatarung kag kusug; sa iya magaabut kag mahuy-an, ang tanan nga nasingkal sa iya.

25Sa Ginoo ang bug-os nga kaliwat sang Israel pakamatarungon kag magahimaya.”

← Chapter 44 Jump to: Chapter 46 →