Jeremiah 17

Icelandic 2007 (Biblían (2007))

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1Synd Júdamanna er skráð með járnpenna, grafin með demantsoddi í töflur hjartna þeirra og á altarishorn þeirra

2svo að synir þeirra muni ölturu þeirra og Asérustólpa undir laufguðum trjám á hæðunum,

3í fjöllunum á hálendinu. Ég framsel auð þinn og fjársjóði sem herfang, sem endurgjald fyrir allar syndir þínar sem þú hefur drýgt um allt land þitt.

4Þú verður að láta af hendi erfðaland þitt sem ég gaf þér. Ég geri þig að þræli fjandmanna þinna í landi sem þú þekkir ekki því að reiði mín hefur blossað upp, hún brennur ævinlega.

5Svo segir Drottinn: Bölvaður er sá sem treystir mönnum og reiðir sig á styrk dauðlegra en hjarta hans víkur frá Drottni.

6Hann er eins og nakinn runni í eyðimörk og verður ekki hins góða var sem fram hjá fer. Hann verður að búa í sviðnu landi í eyðimörkinni, á óbyggilegri saltsléttu.

7Blessaður er sá maður sem treystir Drottni, Drottinn er athvarf hans.

8Hann er sem tré, gróðursett við vatn og teygir rætur sínar að læknum, það óttast ekki að sumarhitinn komi því að lauf þess er sígrænt. Það er áhyggjulaust í þurru árferði, ber ávöxt án afláts.

9Svikult er hjartað framar öllu öðru og forhert. Hver skilur það?

10Ég, Drottinn, rannsaka hjartað og prófa nýrun, geld hverjum manni eftir breytni hans og ávöxtum verka hans.

11Sá er safnar rangfengnum auði er eins og akurhæna sem liggur á eggjum sem hún hefur ekki verpt. Á miðri ævi tapar hann auðæfunum, við ævilok telst hann heimskingi.

12Hásæti dýrðarinnar er upp hafið frá öndverðu. Það er helgistaður vor.

13Drottinn, von Ísraels, allir sem yfirgefa þig hljóta vansæmd, þeir sem snúa frá þér verða skráðir í sand því að þeir hafa yfirgefið Drottin, lind hins lifandi vatns.

14Lækna mig, Drottinn, svo að ég verði heill, hjálpa mér svo að ég bjargist því að þú ert lofsöngur minn.

15Nú spyrja menn mig: „Hvar er orð Drottins? Nú ætti það að rætast.“

16Ég hef hvorki þrábeðið þig um ógæfu né óskað eftir óheilladeginum. Þú veist sjálfur hvað varir mínar hafa sagt, það liggur ljóst fyrir augliti þínu.

17Vertu ekki ógnvaldur minn, þú sem ert athvarf mitt á óheilladeginum.

18Ofsækjendur mínir skulu smánaðir en ég verð ekki smánaður, þeir skulu skelfast en ég skelfist ekki. Sendu óheilladaginn yfir þá, brjóttu þá niður, brjóttu þá niður enn og aftur.

19Drottinn sagði við mig: Farðu og taktu þér stöðu í hliði, Þjóðhliðinu, sem Júdakonungar fara um þegar þeir koma heim eða fara í hernað, og í öllum borgarhliðum Jerúsalem.

20Segðu við borgarbúa: „Hlýðið á orð Drottins, Júdakonungar, allir Júdamenn og allir Jerúsalembúar sem komið inn um þessi hlið.

21Svo segir Drottinn: Gætið yðar, líf yðar liggur við. Berið enga byrði á hvíldardegi og flytjið ekkert inn um hlið Jerúsalem.

22Berið engar byrðar úr húsum yðar á hvíldardegi og vinnið ekkert verk. Haldið hvíldardaginn heilagan eins og ég bauð feðrum yðar.“

23En þeir gáfu engan gaum að því og lögðu ekki við hlustir heldur þverskölluðust og vildu hvorki hlýða né láta sér segjast.

24En ef þér hlýðið á mig með athygli, segir Drottinn, og flytjið ekkert inn um hlið þessarar borgar á hvíldardegi, heldur haldið hann heilagan með því að vinna ekkert verk,

25þá munu konungar, sem sitja í hásæti Davíðs, koma inn um hlið þessarar borgar. Þeir koma akandi í vögnum og ríðandi á hestum, þeir sjálfir og hirðmenn þeirra, Júdamenn og Jerúsalembúar. Þá verður þessi borg ævinlega í byggð.

26Þá munu koma menn frá borgunum í Júda og úr umhverfi Jerúsalem, frá landi Benjamíns og af láglendinu, frá fjalllendinu og Suðurlandinu. Þeir munu hafa með sér brennifórn, sláturfórn, kornfórn og reykelsi og færa að þakkarfórn í húsi Drottins.

27En ef þér hlýðið ekki á boð mitt að halda hvíldardaginn heilagan með því að bera engar byrðar um hlið Jerúsalem á hvíldardegi þá kveiki ég í hliðum Jerúsalem og eldurinn mun gleypa hallir Jerúsalem og ekki verða slökktur.

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →