Jeremiah 18

Icelandic 2007 (Biblían (2007))

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Orðið sem kom til Jeremía frá Drottni:

2Farðu nú niður í hús leirkerasmiðsins. Þar mun ég láta þig heyra orð mín.

3Ég gekk því niður til húss leirkerasmiðsins einmitt þegar hann var að vinna við hjólið.

4Mistækist kerið, sem hann var að móta úr leirnum, bjó hann til nýtt ker eftir því sem honum sýndist best.

5Þá kom orð Drottins til mín:

6Get ég ekki farið með yður, Ísraelsmenn, eins og þessi leirkerasmiður gerir? segir Drottinn. Þér eruð í hendi minni, Ísraelsmenn, eins og leirinn í hendi leirkerasmiðsins.

7Stundum hóta ég einhverri þjóð eða konungsríki að uppræta það, brjóta það niður eða eyða því.

8En hverfi þessi þjóð, sem ég hef hótað, frá illri breytni sinni iðrast ég þeirrar ógæfu sem ég hafði ákveðið að senda yfir hana.

9Stundum heiti ég einhverri þjóð eða konungsríki að endurreisa það eða gróðursetja

10en geri hún það sem illt er í augum mínum án þess að hlýða boðum mínum iðrast ég hins góða sem ég hafði heitið að gera henni.

11Segðu nú við Júdamenn og Jerúsalembúa: Svo segir Drottinn: Ég bý yður ógæfu og brugga ráð gegn yður. Hver og einn hverfi nú frá sinni illu breytni og snúi til betri vegar og góðrar breytni.

12En þeir munu svara: Það er til einskis. Vér fylgjum vorum eigin hugmyndum og sérhver mun breyta eftir þverúð síns vonda hjarta.

13Þess vegna segir Drottinn: Spyrjið á meðal þjóðanna hver hafi heyrt annað eins. Mærin Ísrael hefur unnið ódæði.

14Hverfur grjótið af sléttunni, snjórinn af Líbanonstindum? Þorna sírennandi lækir, niðandi lindir?

15Þjóð mín hefur gleymt mér, hún fórnar reykelsi fánýtum goðum sem hafa leitt hana í hrösun á gömlu götunum inn á óruddar slóðir.

16Þeir gera land sitt að skelfilegum stað sem sífellt er hæðst að, hver sem fer þar um fyllist hryllingi og hristir höfuðið.

17Eins og austanvindur mun ég tvístra þeim fyrir fjandmönnum þeirra, ég mun snúa í þá bakinu en ekki andlitinu á glötunardegi þeirra.

18Þeir sögðu: „Komið, vér skulum brugga ráð gegn Jeremía því að ekki brestur prestinn kenningu, spekinginn ráð né spámanninn orð. Komið, vér skulum ráðast á hann með hans eigin orðum og ekki hlusta á neitt sem hann segir.“

19Drottinn, fylgstu með mér og hlustaðu á tal andstæðinga minna.

20Má gjalda gott með illu? Því að þeir hafa grafið mér gröf. Minnstu þess að ég hef staðið frammi fyrir þér til að tala máli þeirra og snúa heift þinni frá þeim.

21Ofurseldu því syni þeirra hungrinu og gefðu þá sverðinu á vald, gerðu konur þeirra barnlausar og ekkjur, eiginmennirnir farist úr drepsótt og æskumenn þeirra falli fyrir sverði í orrustu.

22Láttu neyðaróp heyrast úr húsum þeirra þegar þú sendir ránsflokka gegn þeim að óvörum því að þeir hafa grafið gryfju til að veiða mig í og lagt snörur fyrir fætur mína.

23En þú, Drottinn, veist um öll þeirra fjörráð gegn mér. Fyrirgefðu ekki glæp þeirra, afmáðu ekki synd þeirra. Láttu þá hrasa frammi fyrir augliti þínu, hafðu afskipti af þeim á meðan þú ert reiður.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →