bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Icelandic
/
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
/
Jeremiah 6
Jeremiah 6
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 7 →
1
Leitið skjóls, Benjamíns niðjar, flýið frá Jerúsalem. Þeytið hornið í Tekóa, reisið upp merki yfir Betkerem, því að ógæfa ógnar úr norðri, mikil eyðing.
2
Þú líkist fögru engi, dóttirin Síon,
3
sem fjárhirðar sækja í með búsmala sinn. Þeir hafa slegið upp tjöldum sínum umhverfis borgina, hver um sig beitir sinn blett.
4
Hefjið árás á hana. Gerið áhlaup á hádegi. Vei oss, degi hallar, kvöldskuggarnir lengjast.
5
Af stað, gerum áhlaup í nótt. Brjótum niður hallir hennar.
6
Því að svo segir Drottinn hersveitanna: Fellið tré hennar, hlaðið virki gegn Jerúsalem. Fullyrt er um þessa borg: Í henni er aðeins kúgun.
7
Eins og brunnur gefur ferskt vatn er borgin uppspretta illvirkja. Ofbeldi og kúgun bergmálar í henni, þjáning og ofbeldi blasir hvarvetna við mér.
8
Láttu þér segjast, Jerúsalem, annars slít ég þig frá mér, annars geri ég þig að eyðimörk, að óbyggðu landi.
9
Svo segir Drottinn hersveitanna: Gerðu nákvæma eftirleit meðal leifa Ísraels eins og eftirleit á vínviði. Réttu hönd þína aftur og aftur að vínviðargreinunum eins og sá sem tínir vínber.
10
Við hvern á ég að tala, hver hlustar þegar ég vara við? Eyra þeirra er óumskorið, þeir vilja ekki hlusta. Þeir skopast að orði Drottins, þeim fellur það ekki í geð.
11
Ég er fullur af glóandi heift Drottins, ég er uppgefinn á að halda henni í skefjum. Helltu henni yfir börnin úti á götunni og yfir unglingahópinn. Bæði karlar og konur verða tekin til fanga, aldraðir jafnt og háaldraðir.
12
Hús þeirra verða annarra eign, akrar þeirra og eiginkonur, því að ég rétti hönd mína út yfir landið, segir Drottinn.
13
Allir, háir sem lágir, sækjast eftir gróða af okri, bæði spámenn og prestar, allir hafa þeir svik í frammi.
14
Þeir vilja lækna limlesta þjóð mína með hægu móti og segja: „Heill, heill,“ þar sem engin heill er.
15
Þeir ættu að skammast sín því að þeir hafa hegðað sér viðurstyggilega. En þeir skammast sín ekki því að þeir þekkja enga blygðun. Þess vegna munu þeir falla með þeim sem falla. Þegar ég dreg þá til ábyrgðar verður þeim steypt, segir Drottinn.
16
Svo segir Drottinn: Nemið staðar við vegina og litist um, spyrjið um gömlu göturnar, hver sé hamingjuleiðin og farið hana svo að þér finnið sálum yðar hvíld. En þeir sögðu: „Vér viljum ekki fara hana.“
17
Ég setti yfir yður varðmenn. Hlustið á hornablásturinn. En þeir sögðu: „Vér viljum ekki hlusta.“
18
Heyrið því, þjóðir, þú skalt vita, söfnuður, hvað um þá verður.
19
Heyr það, jörð. Ég færi þessari þjóð ógæfu. Það er ávöxtur þeirra eigin hugarfars því að þeir hafa ekki hlustað á orð mín, þeir hafa hafnað lögum mínum.
20
Hvað á ég að gera við reykelsi frá Saba eða góðan ilmreyr frá fjarlægu landi? Brennifórnir yðar eru mér ekki þóknanlegar og sláturfórnir yðar geðjast mér ekki.
21
Þess vegna segir Drottinn: Ég legg hrösunarhellu fyrir þessa þjóð svo að þeir hrasi um hana, feður og synir, grannar og vinir.
22
Svo segir Drottinn: Þjóð ein kemur frá landi í norðri, mikil þjóð heldur af stað frá endimörkum jarðar.
23
Þeir eru vopnaðir bogum og spjótum, þeir eru grimmir og miskunnarlausir. Háreysti þeirra er sem hafgnýr, þeir koma ríðandi á hestum, hver og einn búinn til bardaga gegn þér, dóttirin Síon.
24
Vér höfðum varla heyrt fréttina þegar hendur vorar lömuðust, skelfingin greip oss, kvöl eins og konu í barnsnauð.
25
Farið ekki út á bersvæði, gangið ekki um vegina því að fjandmaðurinn er vopnaður sverði, hættur ógna úr öllum áttum.
26
Dóttir mín, þjóð mín, gyrtu þig hærusekk, veltu þér í ösku, efndu til sorgarathafnar eins og eftir einkason, syrgðu beisklega því að eyðandinn kemur yfir oss í einu vetfangi.
27
Ég hef falið þér að kanna þjóð mína. Þú átt að kynna þér og rannsaka lifnað þeirra.
28
Þeir eru allir forhertir uppreisnarmenn, rógberar, eir og járn, allir eru þeir afbrotamenn.
29
Smiðjubelgurinn másaði en úr eldinum kom aðeins blý. Sá sem bræddi, bræddi til einskis því að þeir illu urðu ekki skildir frá.
30
Þeir kallast ógilt silfur því að Drottinn hefur fellt þá úr gildi.
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 7 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52