bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Icelandic
/
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
/
Jeremiah 31
Jeremiah 31
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 32 →
1
Á þeim tíma, segir Drottinn, verð ég Guð allra ættbálka Ísraels og þeir verða lýður minn.
2
Svo segir Drottinn: Sú þjóð sem komst undan sverðinu hlaut náð eins og í eyðimörkinni. Ísrael leitaði hvíldar.
3
Drottinn birtist honum úr fjarlægð: Með ævarandi elsku hef ég elskað þig, fyrir því hef ég látið náð mína haldast við þig.
4
Ég mun reisa þig við, þú verður endurreist, mærin Ísrael. Aftur muntu bera tambúrínur þínar sem djásn og ganga í dans hinna fagnandi.
5
Aftur muntu gróðursetja víngarða á Samaríufjöllum. Þeir sem gróðursetja garða skulu njóta þeirra.
6
Dagur kemur, þá hrópa verðirnir á Efraímsfjöllum: Komið, vér skulum halda upp til Síonar, til Drottins, Guðs vors.
7
Svo segir Drottinn: Hrópið af gleði yfir Jakob, hyllið þjóð þjóðanna. Kunngjörið, lofsyngið og segið: Drottinn hefur bjargað þjóð sinni, þeim sem eftir eru af Ísrael.
8
Ég flyt þá heim frá landinu í norðri og safna þeim saman frá endimörkum jarðar. Blindir og haltir eru meðal þeirra, þungaðar konur og jóðsjúkar; fjölmennur söfnuður snýr aftur heim.
9
Þeir koma grátandi og ég leiði þá og hugga. Ég fer með þá að vatnsmiklum lækjum, eftir sléttum vegi þar sem þeir hrasa ekki, því að ég er faðir Ísraels og Efraím er frumburður minn.
10
Þjóðir, hlýðið á orð Drottins, kunngjörið það á fjarlægum eyjum og segið: Sá sem dreifði Ísrael safnar honum saman, hann gætir hans eins og hirðir gætir hjarðar sinnar.
11
Því að Drottinn hefur leyst Jakob, frelsað hann úr höndum þess sem var honum máttugri.
12
Þeir koma og fagna á Síon, ljóma af gleði yfir hinum góðu gjöfum Drottins, yfir korni, víni og olíu, yfir sauðum og nautum. Þeir verða sjálfir eins og vökvaður garður og missa aldrei framar mátt.
13
Þá munu meyjarnar stíga gleðidans og ungir fagna með öldnum. Ég breyti sorg þeirra í gleði, hugga og gleð þá sem harma.
14
Prestunum gef ég ríkulega af feitum fórnum og þjóð mín mun seðjast af góðum gjöfum mínum, segir Drottinn.
15
Svo segir Drottinn: Rödd heyrist í Rama, harmakvein, beiskur grátur. Rakel grætur börn sín, hún vill ekki huggast láta vegna barna sinna því að þau eru ekki framar lífs.
16
Svo segir Drottinn: Hættu að gráta, haltu aftur af tárum þínum því að þú færð umbun erfiðis þíns, segir Drottinn: Þeir snúa aftur heim úr landi fjandmannanna.
17
Niðjar þínir eiga von, segir Drottinn, því að börn þín koma aftur heim til lands síns.
18
Ég heyrði kvein Efraíms: „Þú hirtir mig og ég tók hirtingunni líkt og óvaninn kálfur. Lát mig snúa heim, þá skal ég snúa við því að þú ert Drottinn, Guð minn.
19
Þegar ég sneri frá þér iðraðist ég. Eftir að ég öðlaðist skilning barði ég mér á brjóst, sneyptur og fullur blygðunar, því að á mér hvíldi skömm æsku minnar.“
20
Er Efraím mér svo kær sonur eða slíkt eftirlætisbarn? Í hvert skipti sem ég ávíta hann hlýt ég að minnast hans. Þess vegna hef ég meðaumkun með honum, hlýt að sýna honum miskunn, segir Drottinn.
21
Reistu vörður, komdu fyrir vegvísum, hafðu gætur á veginum, leiðinni sem þú gekkst. Snúðu aftur, mærin Ísrael, snúðu aftur til borga þinna.
22
Hve lengi ætlarðu að eigra um stefnulaust, fráhverfa dóttir? Því að Drottinn skapar nýtt í landinu: konan mun vernda karlinn.
23
Svo segir Drottinn hersveitanna, Guð Ísraels: Þegar ég hef snúið við hag íbúanna í Júda verða þessi orð sögð að nýju í landinu og borgum þess: „Drottinn blessi þig, bústaður réttlætisins, heilaga fjall.“
24
Akuryrkjumenn og hirðingjar munu búa saman í landinu, í Júda og borgum þess.
25
Ég svala þorsta hins örmagna og metta hinn magnþrota.
26
Við þetta vaknaði ég og leit í kringum mig. Ég hafði sofið vært.
27
Þeir dagar koma, segir Drottinn, að ég mun fjölga bæði mönnum og dýrum í Ísrael og Júda.
28
Ég vakti yfir þeim til að uppræta, rífa, brjóta, eyða og valda skaða; eins mun ég vaka yfir þeim til að byggja og gróðursetja, segir Drottinn.
29
Á þeim dögum verður ekki lengur sagt: „Feðurnir átu súr vínber og tennur barna þeirra urðu sljóar.“
30
Nei, sérhver mun deyja vegna eigin sektar; hver sá sem etur súr vínber fær sljóar tennur.
31
Þeir dagar koma, segir Drottinn, þegar ég geri nýjan sáttmála við Ísraelsmenn og Júdamenn.
32
Hann verður ekki eins og sáttmálinn sem ég gerði við feður þeirra þegar ég tók í hönd þeim og leiddi þá út úr Egyptalandi. Þeir rufu þann sáttmála við mig þótt ég væri herra þeirra, segir Drottinn.
33
Þannig er sáttmálinn sem ég mun gera við Ísraelsmenn þegar þessir dagar eru liðnir, segir Drottinn: Ég legg lögmál mitt þeim í brjóst og rita það á hjörtu þeirra. Ég verð Guð þeirra og þeir verða lýður minn.
34
Enginn mun framar þurfa að kenna landa sínum og bróður og segja: Þekkið Drottin. Allir munu þekkja mig, bæði stórir og smáir, segir Drottinn. Ég mun fyrirgefa þeim sekt þeirra og minnist ekki framar syndar þeirra.
35
Svo segir Drottinn, sem setti sólina til að lýsa um daga og tungl og stjörnur til að lýsa um nætur, sem æsir hafið svo að öldurnar gnýja, Drottinn hersveitanna er nafn hans:
36
Raskist þessi skipan fyrir augliti mínu hætta niðjar Ísraels að vera þjóð fyrir augliti mínu fyrir fullt og allt, segir Drottinn.
37
Svo segir Drottinn: Ef himinninn yfir oss yrði mældur og undirstöður jarðar hið neðra rannsakaðar mundi ég hafna öllum niðjum Ísraels vegna alls þess sem þeir hafa gert, segir Drottinn.
38
Þeir dagar koma, segir Drottinn, að borg Drottins verður endurreist frá turni Hananels að Hornhliðinu.
39
Mælisnúran mun liggja beint að Garebhæð og sveigja síðan til Góa.
40
Allur dalurinn með líkunum og fórnaröskunni og hlíðarnar að Kídronlæk austur að horninu við Hrossahliðið verða helgaðar Drottni. Ekkert verður nokkru sinni framar upprætt þar eða rifið niður.
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 32 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52