Acts 21

Punjabi 2021 CL-NA (ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਈਬਲ (Revised Common Language North American Edition))

1ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਧੇ ਕੋਸ ਆਏ । ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਰੋਦੁਸ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਤਰਾ ਪਹੁੰਚੇ ।

2ਉੱਥੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਫ਼ਨੀਕੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ।

3ਸਾਨੂੰ ਕੁਪਰੁਸ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਛੱਡ ਕੇ ਸੀਰੀਯਾ ਵੱਲ ਵਧੇ ਅਤੇ ਸੂਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਜਹਾਜ਼ ਦਾ ਮਾਲ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ।

4ਸਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਚੇਲੇ ਮਿਲ ਗਏ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ । ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ ।

5ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਦਿਨ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਤਦ ਸਾਰੇ ਚੇਲੇ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਤੱਕ ਛੱਡਣ ਆਏ । ਅਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ

6ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ।

7ਅਸੀਂ ਸੂਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਤੁਲਾਮਾਇਸ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰਨਾਮ ਕਰ ਕੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਠਹਿਰੇ ।

8ਉੱਥੋਂ ਚੱਲ ਕੇ ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਕੈਸਰਿਯਾ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਠਹਿਰੇ ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ।

9ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕੁਆਰੀਆਂ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ।

10ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਠਹਿਰੇ । ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਬੁਸ ਨਾਂ ਦਾ ਨਬੀ ਯਹੂਦਿਯਾ ਤੋਂ ਉੱਥੇ ਆਇਆ ।

11ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੌਲੂਸ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ-ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਆਦਮੀ ਦਾ ਇਹ ਕਮਰਬੰਦ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀ ਲੋਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨਣਗੇ ਅਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪ ਦੇਣਗੇ ।”

12ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੌਲੂਸ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ ।

13ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਣ ਦੇ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਮਰਨ ਦੇ ਲਈ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹਾਂ ।”

14ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾ ਨਾ ਸਕੇ ਤਾਂ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, “ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ ।”

15ਇਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ ।

16ਕੁਝ ਚੇਲੇ ਕੈਸਰਿਯਾ ਤੋਂ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕੁਪਰੁਸ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਨਾਸੋਨ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਠਹਿਰਨਾ ਸੀ । ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ।

17ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਬੜੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ ।

18ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਪੌਲੂਸ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਗੂ ਇਕੱਠੇ ਸਨ ।

19ਪੌਲੂਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸਭ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ।

20ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਭਰਾਵਾ, ਤੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੀ ਹੈਂ ਕਿ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਬਣ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਲਈ ਬੜੇ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਹਨ ।

21ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੂਸਾ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੋ ਭਾਵ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਨਾ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਕ ਰੀਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾ ਚੱਲੋ ।”

22ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੁਣਨਗੇ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈਂ । ਫਿਰ ਹੁਣ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ?

23ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਰ । ਇੱਥੇ ਚਾਰ ਆਦਮੀ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁੱਖਣਾ ਸੁੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ ।

24ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਕਰ । ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਰਚਾ ਦੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਮੁੰਨਵਾਉਣ । ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਝੂਠ ਹੈ ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ ।

25ਬਾਕੀ ਰਹੀ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਬਾਰੇ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ । ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਭੋਜਨ ਤੋਂ, ਲਹੂ ਤੋਂ, ਗਲ ਘੁੱਟੇ ਹੋਏ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਏ ਰੱਖਣ ।

26ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਪੌਲੂਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੇ ਦਿਨ ਕਦੋਂ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਲਈ ਕਦੋਂ ਬਲੀਦਾਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ।

27ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਨ ਤਾਂ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਕੁਝ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ । ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਅਤੇ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ।

28ਫਿਰ ਉਹ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਰੌਲਾ ਪਾ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, “ਇਸਰਾਏਲੀ ਮਿੱਤਰੋ! ਮਦਦ ਕਰੋ! ਇਹ ਹੀ ਉਹ ਆਦਮੀ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ, ਸਾਡੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਇਸ ਹੈਕਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ । ਕੇਵਲ ਇਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇਸ ਨੇ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ!”

29(ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਪੌਲੂਸ ਦੇ ਨਾਲ ਅਫ਼ਸੁਸ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰੋਫਿਮੁਸ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਚੁੱਕੇ ਸਨ । ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਪੌਲੂਸ ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਹੈ ।)

30ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਖਲਬਲੀ ਮਚ ਗਈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ । ਉਹ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਹੈਕਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਘਸੀਟ ਕੇ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਹੈਕਲ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਇਕਦਮ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ।

31ਲੋਕ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ । ਜਦੋਂ ਰੋਮੀ ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਦੰਗਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ

32ਤਾਂ ਇਕਦਮ ਉਹ ਕੁਝ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਅਤੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਭੀੜ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ । ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਫ਼ੌਜੀ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਕੁੱਟਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।

33ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਗਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ ।

34ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ?” ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਕੁਝ ਰੌਲਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੋਈ ਕੁਝ ਪਰ ਰੌਲੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਕੁਝ ਠੀਕ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਿਆ । ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ।

35ਜਦੋਂ ਪੌਲੂਸ ਪੌੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਭੀੜ ਦੇ ਹਿੰਸਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਪਿਆ ।

36ਕਿਉਂਕਿ ਭੀੜ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, “ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰ ਦੇਵੋ!”

37ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੌਲੂਸ ਨੂੰ ਕਿਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾਣ ਹੀ ਵਾਲੇ ਸਨ ਤਾਂ ਪੌਲੂਸ ਨੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?” ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਤੂੰ ਯੂਨਾਨੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ?

38ਕੀ ਤੂੰ ਉਹ ਮਿਸਰ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਰਾਨੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ?”

39ਪੌਲੂਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਯਹੂਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕਿਲਕਿਯਾ ਦੇ ਤਰਸ਼ੀਸ਼ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਮਾਮੂਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ ।”

40ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਪੌਲੂਸ ਨੇ ਪੌੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ । ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਉਹ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ:

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →