bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
/
Proverbs 7
Proverbs 7
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 8 →
1
اي منهنجا ٻارؤ! منهنجي ڳالهين تي پوريءَ طرح توجہ ڏيو، ۽ جيڪي ڪجھہ آءٌ اوهان کي ڪرڻ لاءِ چوان سو نہ وسارجو.
2
منهنجي حڪمن تي عمل ڪندا رهندا تہ اوهين ڊگھي ڄمار ماڻيندا. منهنجي نصيحتن جي پنهنجي اک جي ماڻڪيءَ وانگر بيحد حفاظت ڪريو.
3
انهن کي هر وقت پاڻ وٽ سانڍي رکو، بلڪ پنهنجيءَ دل جي تختيءَ تي لکي ڇڏيو.
4
ڏاهپ کي پنهنجي ڀيڻ جيان سمجھو ۽ سمجھہ کي پنهنجو بهترين دوست ڪري ڄاڻو
5
تہ جيئن اهي اوهان کي انهن پراين زالن کان بچائين، جيڪي ڌتارڻ واريون ڳالهيون ڪنديون آهن.
6
هڪڙي دفعي جڏهن آءٌ پنهنجي گھر جي ڄاريءَ واري دريءَ مان ٻاهر نهاري رهيو هئس،
7
تہ مون ڪجھہ بيسمجھہ نوجوانن کي رستي سان ويندي ڏٺو. پر انهن ۾ هڪڙو جيڪو تمام بيوقوف ٿي لڳو،
8
سو ڪنڊ جي ويجھو واري اها گھٽي وٺي هليو، جنهن ۾ هڪ عورت رهندي هئي. هو انهيءَ جي گھر جي ڀرسان وڃي لنگھيو.
9
انهيءَ وقت سج لهي چڪو هو ۽ اونداهيءَ رات جي ڪارنهن پنهنجا پر پکيڙي رهي هئي.
10
ڇا ڏسان تہ اها عورت اچي ساڻس گڏي، جنهن کي ڪسبياڻين وارو لباس پهريل هو ۽ دل جي مڪار ٿي لڳي.
11
هوءَ اهڙين عورتن مان ٿي لڳي، جيڪي گستاخ ۽ بيشرم ٿين ٿيون ۽ جن جا پير گھر اندر نہ ٽِڪندا هجن.
12
اهي گھٽين، چوراهن ۽ بازارن ۾ رلنديون وتنديون آهن، تانتہ ڪنهن مرد کي ڦاسائين.
13
مون ڏٺو تہ انهيءَ عورت ٻانهون وڌائي نوجوان کي ڀاڪر وڌو ۽ چميون ڏيڻ لڳس، ڄڻ تہ اڳي ئي کيس ڄاڻيندي هئي. پوءِ بيحيائيءَ سان اکيون اکين ۾ اڙائي چوڻ لڳس تہ
14
”جيئن تہ اڄ مون پنهنجيون باسيل سلامتيءَ واريون قربانيون ڪيون هيون، سو قربانين جو گوشت مون تنهنجي دعوت لاءِ رکيو آهي.
15
تنهنڪري ئي آءٌ تو سان ملڻ لاءِ ٻاهر نڪتي آهيان. مون تو کي دل سان پئي ساريو، ۽ ڏس، تون مون وٽ اچي وئين!
16
مون پنهنجي پلنگ تي مصر جون ٺهيل نقشدار چادرون وڇايون آهن.
17
مون پنهنجي بستري کي مُر، عود ۽ دالچينيءَ جي خوشبوءِ سان معطر ڪري ڇڏيو آهي.
18
هل تہ هلي ان تي سڄي رات دل کولي محبت ونڊيون ۽ پيار ڀرين ڳالهين سان دل وندرايون.
19
منهنجو مڙس گھر ۾ ڪونهي، بلڪ ڏورانهين سفر تي روانو ٿي ويو آهي.
20
هو پاڻ سان جھجھا پئسا کڻي ويو آهي ۽ پندرهن ڏينهن کان اڳي گھر ڪونہ موٽندو.“
21
مٺيون مٺيون ڳالهيون ڪري هن کيس موهي وڌو ۽ پنهنجي چاپلوسيءَ وارين ڳالهين سان کيس ڌتاري ورتائين.
22
سو هو هڪدم ائين سندس پٺيان لڳي پيو، جيئن ڪو ڪنڌ جھڪايل ڏاند ڪسجڻ لاءِ نيو ويندو آهي، يا جيئن ڪو هرڻ ڦندي ۾ ڦاسجڻ لاءِ ويندو آهي،
23
تان جو هڪڙو تير سندس جگر مان پار ٿي وڃي ٿو. هائو، اهو بيوقوف نوجوان بلڪل اهڙي پکيءَ وانگر آهي جيڪو اڏامندي سڌو وڃي دام ۾ ڦاسي ٿو، کيس ڪا خبر ئي نہ آهي تہ سندس جان کسجي ويندي.
24
تنهنڪري هاڻي اي منهنجا ٻارؤ! منهنجي ڳالهہ ٻڌو. جيڪي آءٌ چوان ٿو تنهن تي ڌيان ڏيو.
25
اهڙين عورتن جي رستي ڏانهن مائل نہ ٿجو، نڪي انهن جي پٺيان لڳي پاڻ کي گمراهہ ڪجو،
26
ڇاڪاڻ تہ اهڙين عورتن گھڻن ئي کي برباد ڪري ڇڏيو آهي. هائو، اهي بيشمار ماڻهن جي قتل جو سبب بڻيون آهن.
27
بيشڪ اهڙيءَ عورت جو گھر سڌو قبر ۾ وڃڻ جو رستو آهي. هائو، اهڙو رستو جيڪو سنئون سڌو هيٺ مئلن جي دنيا ۾ وڃي ٿو پهچائي.
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31