Acts 4

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1A hwy yn llefaru wrth y bobl daeth arnynt yr offeiriaid, a chadben y deml,

2a’r Tsadwceaid, gwedi eu poeni am ddysgu o honynt y bobl, a chyhoeddi, yn yr Iesu, yr adgyfodiad o feirw.

3A dodasant eu dwylaw arnynt, a rhoisant hwynt mewn cadwraeth, erbyn trannoeth, canys yr oedd hi weithian yn hwyr.

4Ond llawer o’r rhai a glywsant y Gair, a gredasant; a gwnaed rhifedi y gwŷr ynghylch pum mil.

5A bu drannoeth y casglwyd ynghyd eu pennaethiaid ac yr henuriaid a’r ysgrifenyddion yn Ierwshalem,

6ac Annas yr archoffeiriad, a Caiaphas ac Ioan ac Alecsander, a chynnifer ag oedd o’r genedl archoffeiriadol.

7Ac wedi eu gosod hwy yn y canol, gofynasant. Trwy ba awdurdod neu ym mha enw y gwnaethoch chwi y peth hwn?

8Yna Petr, wedi ei lenwi â’r Yspryd Glân, a ddywedodd wrthynt,

9Pennaethiaid y bobl, ac henuriaid, os ni a holir heddyw am y weithred dda i’r dyn claf, trwy bwy yr iachawyd ef, bydded hysbys i chwi oll,

10ac i holl bobl Israel, mai yn enw Iesu Grist y Natsaread; yr Hwn, chwi a’i croes-hoeliasoch; yr Hwn, Duw a’i cyfododd o feirw, Trwyddo Ef y mae hwn yn sefyll ger eich bron yn iach.

11Efe yw’r maen a ddiystyrwyd genych chwi yr adeiladwyr, wedi Ei wneud yn ben y gongl;

12ac nid oes yn neb arall iachawdwriaeth, canys nid oes o gwbl enw arall tan y nef, wedi ei roddi ymhlith dynion, trwy yr hwn y mae rhaid i ni fod yn gadwedig.

13Ac wedi gweled hyfder Petr ac Ioan, a chanfod mai dynion anllythrennog oeddynt ac heb addysg, rhyfeddasant, a chymmerasant wybodaeth o honynt mai gyda’r Iesu y buasent,

14a chan weled y dyn yn sefyll gyda hwynt, sef yr hwn a iachesid, nid oedd ganddynt ddim i wrth-ddywedyd.

15Eithr wedi gorchymyn iddynt fyned ymaith allan o’r Cynghor,

16ymresymmasant â’u gilydd, gan ddywedyd, Pa beth a wnawn i’r dynion hyn? canys yn wir bod arwydd hynod wedi ei wneuthur trwyddynt, i bawb sy’n trigo yn Ierwshalem y mae ’n amlwg,

17ac nis gallwn ei wadu: eithr fel na thaner ym mhellach ym mhlith y bobl, bygythiwn hwynt na lefaront mwyach yn yr enw hwn i un dyn.

18Ac wedi eu galw hwynt, gorchymynasant iddynt beidio ag ynganu o gwbl na dysgu yn enw yr Iesu.

19Ond Petr ac Ioan, gan atteb iddynt, a ddywedasant, Ai cyfiawn yw ger bron Duw, wrando arnoch chwi yn hytrach nag ar Dduw, bernwch:

20canys nis gallwn ni beidio â llefaru y pethau a welsom ac a glywsom.

21Eithr hwy, wedi eu bygwth hwynt ym mhellach, a’u gollyngasant yn rhyddion, heb gael dim fel y cospent hwynt, o achos y bobl, canys pawb a ogoneddent Dduw am y peth a wnaethpwyd;

22canys mwy na deugain oed oedd y dyn ar yr hwn y gwnaethpwyd yr arwydd hwn o iachad.

23Ac wedi eu gollwng yn rhyddion, aethant at yr eiddynt, a mynegasant cynnifer o bethau y bu i’r archoffeiriaid a’r henuriaid eu dywedyd wrthynt.

24A hwy, wedi clywed hyn, o un fryd a godasant eu llais at Dduw, a dywedasant, Arglwydd, Tydi, yr Hwn a wnaethost y nef a’r ddaear a’r môr ac oll y sydd ynddynt,

25yr Hwn trwy enau ein tad Dafydd Dy was, trwy’r Yspryd Glân, a ddywedaist, “Paham y terfysgodd cenhedloedd, A phobloedd a fyfyriasant wegi;

26Y safodd brenhinoedd y ddaear, A’r pennaethiaid a gasglwyd ynghyd, Yn erbyn Iehofah, ac yn erbyn Ei Grist?”

27canys casglwyd mewn gwirionedd, yn y ddinas hon, yn erbyn Dy Sanct Fab Iesu, yr Hwn a enneiniaist, Herod a Pontius Pilat,

28gyda’ r cenhedloedd a phobloedd Israel, i wneuthur cynnifer o bethau ag y bu i’th law Di a’th gynghor eu rhag-ordeinio i ddigwydd.

29Ac yn awr, Arglwydd, edrych ar eu bygythion hwy, a dyro i’th weision lefaru,

30gyda phob hyfder, Dy Air Di, gydag estyn allan o Honot Dy law er iachad, a thrwy i arwyddion a rhyfeddodau ddigwydd trwy enw Dy Sanct Fab Iesu.

31Ac wedi gweddïo o honynt, siglwyd y fan lle yr oeddynt wedi eu casglu ynghyd, a llanwyd hwy oll o’r Yspryd Glân, a llefarasant Air Duw gyda hyfder.

32Ac i liaws y rhai a gredasant yr oedd un galon ac enaid; ac nid oedd hyd yn oed un a ddywedai fod dim o’i dda yn eiddo ef ei hun, eithr yr oedd ganddynt bob peth yn gyffredin.

33Ac â gallu mawr y rhoddai yr apostolion eu tystiolaeth o adgyfodiad yr Arglwydd Iesu; a gras mawr oedd ar yr oll o honynt:

34canys nid oedd chwaith neb mewn eisiau yn eu plith, canys cynnifer ag oeddynt berchenoedd tiroedd neu dai, gan eu gwerthu hwynt, deuent â gwerth y pethau a werthid,

35a dodent ef wrth draed yr apostolion, a rhennid i bob un yn ol yr hyn oedd arno eisiau.

36Ac Ioseph, yr hwn a gyfenwid Barnabas gan yr apostolion, (yr hwn, o’i gyfieithu yw Mab Annogiad), yn Lefiad ac yn Cupriad o genedl,

37a maes ganddo, ac wedi ei werthu ef daeth a’r arian ac a’i dododd wrth draed yr apostolion.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →