Matthew 11

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1A phan orffennodd yr Iesu gyfarwyddo’i ddeuddeg disgybl, fe symudodd oddi yno i ddysgu a phregethu yn eu dinasoedd hwynt.

2Ac Ioan, wedi clywed yn y carchar am weithredoedd y Crist, a ddanfonodd trwy ei ddisgyblion

3i ddywedyd wrtho, “Ai ti yw’r hwn sy’n dyfod, ai am un arall yr ydym i ddisgwyl?”

4Ac atebodd yr Iesu iddynt, “Ewch a mynegwch i Ioan y pethau a glywch ac a welwch:

5y mae deillion yn cael eu golwg, a chloffion yn cerdded, gwahangleifion yn dyfod yn lân, a byddariaid yn clywed a meirw’n cyfodi, ac i dlodion y cyhoeddir newyddion da.

6A gwyn ei fyd y neb ni rwystrir ynof i.”

7A chyda’u bod hwy’n myned, dechreuodd yr Iesu ddywedyd wrth y tyrfaoedd am Ioan, “Beth yr aethoch allan i’r diffeithwch i edrych arno? Ai corswellt yn ysgwyd gan wynt?

8Eithr beth yr aethoch allan i’w weled? Ai dyn â dillad esmwyth amdano? Wele’r rhai sy’n gwisgo dillad esmwyth, yn nhai’r brenhinoedd.

9Eithr i ba beth yr aethoch allan? Ai i weled proffwyd? Ie, meddaf i chwi, a mwy na phroffwyd.

10Hwn yw’r un y mae’n ysgrifenedig amdano, Wele’r wyf i yn anfon fy nghennad o’th flaen, a ddarpar dy ffordd rhagot.

11Yn wir meddaf i chwi, ni chododd ymhlith plant gwragedd un mwy nag Ioan Fedyddiwr; ond y lleiaf yn nheyrnas nefoedd sydd fwy nag ef.

12Ac o ddyddiau Ioan Fedyddiwr hyd yn awr, teyrnas nefoedd a dreisir, a threiswyr sy’n ei chipio hi.

13Canys yr holl broffwydi a’r gyfraith, hyd Ioan y proffwydasant;

14ac os mynnwch ei dderbyn, ef yw yr Elïas a oedd ar ddyfod.

15Y neb sy ganddo glustiau, gwrandawed.

16I ba beth y cyffelybaf y genhedlaeth hon? Cyffelyb yw i blantos yn eistedd yn y marchnadleoedd ac yn galw ar y lleill, gan ddywedyd:

17Canasom i chwi bibau, ac ni ddawnsiasoch, Canasom alarnad, ac ni churasoch ddwyfron.

18Canys daeth Ioan heb na bwyta nac yfed, ac meddant, ‘Cythraul sy ganddo?’

19Daeth Mab y dyn yn bwyta ac yn yfed, ac meddant, ‘Dyma ddyn glŵth a llymeitiwr gwin, cyfaill trethwyr a phechaduriaid.’ Eto cyfiawnhawyd doethineb gan ei gweithredoedd.”

20Yna dechreuodd edliw i’r dinasoedd y gwnaethid ynddynt ei liaws grymusterau, am nad edifarhasent.

21“Gwae di, Chorasin! Gwae di, Fethsaida! Canys pe yn Nhyrus a Sidon y gwnaethid y grymusterau a wnaethpwyd ynoch chwi, ers talm mewn sachliain a lludw yr edifarhasent.

22Eithr meddaf i chwi, esmwythach fydd i Dyrus a Sidon yn nydd y farn nag i chwi.

23A thithau, Capernaum, ai hyd nef y’th ddyrchefir? Na, hyd Annwn y disgynni; canys pe yn Sodom y gwnaethid y grymusterau a wnaethpwyd ynot ti, hi arosasai hyd heddiw.

24Eithr meddaf i chwi, esmwythach fydd i dir Sodom yn nydd y farn nag i ti.”

25Yr amser hwnnw y llefarodd yr Iesu ac y dywedodd, “Molaf di, O Dad, Arglwydd nef a daear, am iti guddio’r pethau hyn rhag doethion a gwybodusion, a’u datguddio i blant bach;

26ie, O Dad, am mai felly y rhyngodd bodd i ti.

27Popeth a draddodwyd i mi gan fy Nhad, ac nid edwyn neb y Mab ond y Tad, na’r Tad nis edwyn neb ond y Mab, a phwy bynnag yr ewyllysio’r Mab ei ddatguddio iddo.

28Dowch ataf bawb sy’n lluddedig a llwythog, a rhoddaf i chwi orffwys.

29Cymerwch fy iau arnoch a dysgwch gennyf, canys addfwyn ydwyf a gostyngedig o galon, a chewch orffwystra i’ch eneidiau:

30canys fy iau sydd esmwyth a’m baich yn ysgafn.”

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →