Acts 3

Welsh CTE 1894 (Testament Newydd gyda Nodiadau 1894-1915 (William Edwards))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1A Phetr ac Ioan oeddynt yn myned i fyny i'r Deml ar yr Awr Weddi, y nawfed.

2A rhyw wr yr hwn oedd gloff o groth ei fam oedd yn cael ei ddwyn, yr hwn a arferent osod bob dydd wrth Borth y Deml, yr hwn a gyfenwid, Prydferth, i ofyn elusen gan y rhai oeddynt yn myned i mewn i'r Deml;

3yr hwn, pan welodd Petr ac Ioan ar fedr myned i mewn i'r Deml, a ofynodd gael elusen.

4A Phetr gan edrych yn graff arno, gydag Ioan, a ddywedodd, Edrych arnom ni.

5Ac efe a ddaliodd arnynt, gan ddisgwyl cael rhywbeth ganddynt.

6A dywedodd Petr, Arian ac aur nid oes i mi, eithr yr hyn sydd genyf, hyn yr wyf yn ei roddi i ti: yn enw Iesu Grist y Nazaread, rhodia.

7Ac wedi cymeryd gafael ynddo gerfydd ei ddeheulaw, efe a'i cyfododd: ac yn y man ei draed ef a'i fferau a gryfhawyd.

8A chan neidio i fyny, efe a safodd ac a rodiodd o ddeutu; ac a aeth gyda hwynt i'r Deml, yn rhodio o ddeutu, a neidio, a moli Duw.

9A'r holl bobl a'i gwelsant ef yn rhodio o ddeutu ac yn moli Duw:

10ac yr oeddent hwy yn ei adnabod ef, mai efe oedd yr hwn oedd yn eistedd am elusen wrth y Prydferth, Porth y Deml; a hwy a lanwyd â syfrdandod a syndod am yr hyn oedd wedi dygwydd iddo.

11Ac efe yn dal ei afael ar Petr ac Ioan, yr holl bobl a gyd‐redasant atynt i'r Cyntedd a elwir Cyntedd Solomon, wedi eu syfrdanu.

12A Phetr yn gweled hyn, a atebodd i'r bobl, O wyr o Israeliaid, paham y rhyfeddwch at y dyn hwn? neu paham yr edrychwch yn graff arnom ni, fel pe trwy ein gallu neu ein duwioldeb ein hunain yr ydym wedi gwneyd i hwn i rodio?

13Duw Abraham, ac Isaac, a Jacob, Duw ein Tadau, a ogoneddodd ei Was Iesu, yr hwn yn wir a draddodasoch chwi, ac a'i gwadasoch i wyneb Pilat, ac efe wedi barnu ei ollwng yn rhydd.

14Eithr chwi a wadasoch y Sanct a'r Cyfiawn, ac a ddeisyfiasoch roddi i chwi wr oedd lofrudd,

15ac Awdwr y Bywyd a laddasoch; yr hwn a gyfododd Duw o feirw; o'r hyn yr ydym ni yn dystion.

16Ac ar sail y ffydd yn ei Enw ef y gwnaeth ei Enw y dyn yma yn gryf, yr hwn yr ydych yn ei weled ac yn ei adnabod: a'r ffydd sydd trwyddo ef a roddodd iddo yr iechyd perffaith hwn yn eich gwydd chwi oll.

17Ac yn awr, frodyr, mi a wn mai yn ol eich anwybodaeth y gweithredasoch, yr un modd hefyd eich penaethiaid.

18Eithr y pethau a rag‐fynegodd Duw trwy enau ei holl brophwydi, y dyoddefai ei Grist ef, a gyflawnodd efe fel hyn.

19Edifarhewch gan hyny a thröwch, fel y dilëer eich pechodau, fel y delo y tymhorau o adloniant o wyneb yr Arglwydd;

20ac yr anfono efe y Crist, yr hwn sydd wedi ei benodi i chwi, sef Iesu:

21yr hwn sydd raid i'r Nef ei dderbyn hyd amseroedd adferiad yr holl bethau y llefarodd Duw am danynt trwy enau ei brophwydi sanctaidd erioed.

22Canys Moses a ddywedodd, Yr Arglwydd Dduw a gyfyd i chwi brophwyd o blith eich brodyr, fel myfi; arno ef y gwrandewch yn yr holl bethau a lefaro wrthych.

23A bydd, pob enaid ni wrandawo ar y Prophwyd hwnw, a lwyr‐ddyfethir o blith y bobl.

24Ac hefyd yr holl brophwydi o Samuel a'r rhai dylynol, cynifer ag a lefarasant a fynegasant hefyd am y dyddiau hyn.

25Chwychwi ydych feibion y prophwydi, ac o'r Cyfamod a wnaeth Duw a'ch Tadau, gan ddywedyd wrth Abraham, Ac yn dy had di y bendithir holl deuluoedd y ddaear.

26I chwi yn gyntaf Duw, wedi iddo gyfodi ei Was, a'i hanfonodd ef i'ch bendithio chwi, mewn troi pob un o honoch oddiwrth eich anwireddau.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →