bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Icelandic
/
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
/
Job 14
Job 14
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
1
Maður, af konu fæddur, lifir fáa ævidaga, fulla af eirðarleysi.
2
Hann vex eins og blóm og visnar, hverfur sem hvikull skuggi.
3
Samt hefurðu á honum vakandi auga og kallar hann fyrir dóm þinn.
4
Hver getur leitt hreint af óhreinu? Ekki nokkur maður.
5
Hafi ævidagar hans verið ákvarðaðir og tala mánaða hans ákveðin af þér, hafirðu sett honum mörk sem hann kemst ekki yfir,
6
líttu þá af honum svo að hann fái hvíld og geti glaðst yfir degi sínum eins og daglaunamaður.
7
Tréð á sér framtíð, verði það höggvið vex það á ný og teinungarnir halda áfram að vaxa.
8
Þótt rótin eldist í jörðinni og stofninn deyi í moldinni
9
vex það áfram fyrir kraft vatnsins og ber greinar eins og ungur kvistur.
10
En deyi maðurinn liggur hann máttvana, gefi maðurinn upp andann, hvað verður þá um hann?
11
Vatn hverfur úr hafinu, fljótið rénar og þornar upp,
12
maðurinn leggst til hvíldar og rís ekki upp aftur. Hann vaknar ekki fyrr en himinninn ferst, hann verður ekki vakinn af svefni sínum.
13
Æ, að þú vildir fela mig í undirheimum, hylja mig uns reiði þinni slotar, ákveða mér stund og minnast mín þá.
14
Þegar maðurinn deyr, lifnar hann þá aftur? Þá héldi ég út alla daga herþjónustunnar uns sá kæmi sem leysti mig af.
15
Þá hrópaðir þú og ég svaraði þér, þú mundir þrá verk handa þinna.
16
Þú teldir skref mín, gættir ekki að víxlsporum mínum.
17
Synd mína mundirðu innsigla í böggli og kalka yfir sekt mína.
18
Fjall getur hrunið og molnað og klettur færst úr stað.
19
Vatn holar steina og steypiregn skolar burt jarðvegi. Þannig gerir þú von mannsins að engu.
20
Þú berð hann ofurliði um aldur og ævi og hann hverfur á braut. Þú afmyndar ásjónu hans og sendir hann frá þér.
21
Komist börn hans til virðingar veit hann það ekki, verði þau lítils metin tekur hann ekki eftir því,
22
því að líkami hans skynjar aðeins eigin kvöl og hugur hans hryggist aðeins sjálfs sín vegna.
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42