bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Icelandic
/
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
/
Job 19
Job 19
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
1
Job svaraði og sagði:
2
Hversu lengi ætlið þér að angra mig og brjóta mig niður með orðum?
3
Nú hafið þér smánað mig tíu sinnum, þér skammist yðar ekki fyrir að misbjóða mér.
4
Hafi mér í raun orðið eitthvað á þá varðar misgjörð mín mig einan.
5
Ef þér ætlið í raun og veru að upphefja sjálfa yður með því að sýna fram á smán mína
6
skuluð þér játa að Guð lítillækkaði mig þar sem hann kastaði yfir mig neti sínu.
7
Hrópi ég „ofbeldi“ er mér ekki svarað, kalli ég á hjálp er enga réttvísi að finna.
8
Hann lokaði vegi mínum svo að ég komst ekki áfram og myrkvaði leiðir mínar.
9
Hann svipti mig heiðri mínum, tók kórónuna af höfði mér.
10
Hann braut mig algjörlega niður og upprætti von mína eins og tré.
11
Heift hans brann gegn mér og hann taldi mig í hópi óvina sinna.
12
Herskarar hans komu saman, ruddu sér braut til mín og slógu upp búðum umhverfis tjald mitt.
13
Hann gerði bræður mína fráhverfa mér og kunningjar mínir urðu mér frábitnir.
14
Skyldmenni mín og kunningjar yfirgáfu mig,
15
skjólstæðingar fjölskyldu minnar gleymdu mér og þjónustustúlkum mínum fannst ég framandi, ég varð sem ókunnugur í augum þeirra.
16
Þegar ég kallaði á vinnumann minn svaraði hann ekki, ég varð að biðja hann sjálfur.
17
Kona mín þolir ekki andardrátt minn og sonum móður minnar finnst ólykt af mér.
18
Jafnvel börn fyrirlíta mig. Þegar ég rís upp andmæla þau mér.
19
Trúnaðarvinir mínir forðast mig og þeir sem mér þykir vænt um snúast gegn mér.
20
Bein mín límast við húð mína og hörund. Ég held þó lífi með naumindum.
21
Aumkið mig, aumkið mig, vinir mínir, því að hönd Guðs hefur snert mig.
22
Hvers vegna ofsækið þér mig eins og Guð og verðið ekki mettir af holdi mínu?
23
Ég vildi að ummæli mín yrðu skráð, ég vildi að þau yrðu meitluð sem áletrun
24
með járnmeitli og blýi, höggvin í klett um aldur og ævi.
25
Ég veit að lausnari minn lifir og hann mun síðastur ganga fram á foldu.
26
Eftir að þessi húð mín er sundurtætt og allt hold er af mér mun ég líta Guð.
27
Ég mun líta hann mér til góðs, augu mín munu sjá hann og engan annan. Hjartað brennur af þrá í brjósti mér.
28
Ef þér segið: „Vér skulum ofsækja hann og finna rót ógæfunnar hjá honum,“
29
skuluð þér óttast sverðið því að fyrir slík brot er refsað með sverði svo að þér skiljið að dómur er til.
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42