bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Job 11
Job 11
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
1
Sofar wong Naama terus nyauri tembungé:
2
“Wong kakèhan rembukan kuwi apa ora kudu disemauri? Apa wong sing kakèhan omong kuwi kudu dianggep bener?
3
Apa wong kudu meneng waé krungu otyèhanmu kuwi? Lan yèn kowé ngèlèk-èlèk kuwi apa ora ana sing melèhké?
4
Kowé ngomong: Piwulang kula kuwi murni, lan kula resik ing mripat Panjenengan.
5
Nanging supaya Gusti Allah déwé gelem mréntahké tembungé, lan mbukak ilaté kanggo kowé,
6
lan ngekèki weruh marang kowé bab wewadiné kawityaksanan, awit kuwi isiné anèh. Kowé terus bakal weruh, yèn Gusti Allah ora ngitung kesalahanmu sak bagéan.
7
Apa kowé bisa njajaki kahanané Gusti Allah, apa bisa weruh wates-watesé pangwasané sing Mahakwasa?
8
Iki duwuré pada karo langit; - kowé bisa nindakké apa? Jeruné ngungkuli panggonané wong mati: - kowé ngerti apa?
9
Dawané ngungkuli ukurané bumi, jembaré ngungkuli segara.
10
Yèn Panjenengané liwat, terus nyekel lan ngadili, sapa sing bisa ngalang-alangi?
11
Awit Panjenengané weruh tukang ngapus lan ngerti sing ala tanpa ngewaské.
12
Yèn wong bodo bisa ngerti, anaké kimar alas ya bisa lair dadi manungsa.
13
Yèn atimu kok tyepakké, terus megarké tanganmu marang Panjenengané,
14
lan ala ing tanganmu kuwi kok edohké, lan kowé ora nglilani duraka manggon ing tarupmu,
15
kowé mesti terus bisa ndangak karo tanpa tyiri, nganti kuwat lan ora bakal wedi,
16
kowé malah terus lali marang kasusahanmu, kuwi mung kok ilingi kaya banyu sing wis kepungkur miliné.
17
Uripmu padangé bakal ngungkuli wayah tengah awan, pepeteng bakal dadi padang kaya ésuk.
18
Kowé bakal rumangsa tentrem, awit ana pengarep-arep; sakwisé mriksa ngiwa nengen terus bakal turu kepénak;
19
enggonmu nglèyèh turu ora bakal ana sing ngrusuhi, lan okèh wong sing pada njaluk dimelasi karo kowé.
20
Nanging mripaté wong duraka mesti bakal dadi lamur, mulané pada ora bisa mlayu nylametké menèh; sing dadi pengarep-arepé mung pegaté nyawané.”
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42