bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Job 14
Job 14
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
1
“Manungsa sing lair sangka wong wadon, tyendek umuré, warek karo kasusahan,
2
mekar kaya kembang terus alum, ilangé kaya ayang-ayang, ora bisa lestari.
3
Apa ya Panjenengan bakal gelem weruh wong sing kaya mengkéné kuwi lan bakal Panjenengan gèrèt menyang pengadilan Panjenengan?
4
Apa tau ana wong resik tukulé sangka wong reget? Siji waé mesti ora ana!
5
Kanggo kuwi umuré manungsa wis dipestèkké watesé, lan tyatyahé sasiné wis Panjenengan temokké, apa menèh wates-watesé wis Panjenengan tetepké, terus ora bisa kelangkahan,
6
mila Panjenengan supaya gelem ménguh, supaya dèwèké bisa lèrèn, terus bisa ngrasaké énaké dina kaya wong buruh.
7
Awit kanggo wit-witan ijik ana pengarep-arep; yèn ditegor, metu trubusan malih, banjur urip ing sak terusé.
8
Senajan oyoté dadi tuwa ing njeruhné lemah, lan tunggaké nganti mati manggon ing lebu,
9
nanging angger mambu banyu, mesti semi lan metu pangé sing dadi tanduran anyar.
10
Nanging yèn wong nemoni pati wis ora nduwé daya kekuwatan menèh; manungsa yèn wis mati, wong iki terus ing ngendi?
11
Kaya banyuné tlaga sing nguwab lan kali sing asat lan mati,
12
mengkono uga manungsa ya ambruk lan ora tangi menèh, nganti tekan ilangé langit pada ora tangi utawa digugah anggèné turu.
13
Nanging beja kula yèn Panjenengan gelem ndelikké kula ing panggonané wong mati; yèn Panjenengan gelem ngaling-alingi kula nganti mandeké bebendu Panjenengan lan yèn Panjenengan gelem netepaké waktu terus Panjenengan éling marang kula!
14
Manungsa yèn wis mati, apa bisa urip menèh? Yèn mengkéné kula nduwé pengarep-arep sak suwéné kula ngalami kangèlan, nganti tekan giliran kula.
15
Panjenengan terus bakal nyeluk kula, lan kula bakal nyauri; Panjenengan bakal kangen marang penggawéané tangan Panjenengan.
16
Panjenengan terus ora bakal nggatèkké dosa kula, senajan Panjenengan ngitung jangkah kula,
17
panerak kula terus pada dilebokké ing kantong sing diségel, lan Panjenengan bakal nutupi rapet kesalahan kula.
18
Nanging kaya gunung sing ambruk terus ajur, lan watu sing ngalih panggonan,
19
lan kaya banyu sing nggripiské watu, lan banteré iliné ngéntérké lebuné lemah, ya kaya mengkono enggèn Panjenengan nglebur pengarep-arepé manungsa.
20
Manungsa Panjenengan kwasani sak lawasé terus lunga piyambaké, Panjenengan owahi praupané terus Panjenengan tundung;
21
ora weruh enggoné anak-anaké pada olèh kamulyan, utawa pada tiba ing ala ya ora dimangertèni.
22
Mung awaké sing njalari dèwèké ngalami perih, lan awit sangka dèwèké déwé, nyawané ngalami sedih.”
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42