bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Job 19
Job 19
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
1
Ing kono Ayub terus nyauri, tembungé:
2
“Nganti pira suwéné enggonmu pada nglarakké atiku lan ngremuk aku karo tetembungan?
3
Saiki wis kaping sepuluh enggonmu ngrèmèhké aku, kok ora isin nglarani aku.
4
Yèn aku iki pantyèn kesasar, apa ora aku déwé sing nanggung enggonku kesasar kuwi.
5
Yèn kowé tenan-tenan arep ngegung-ngegungké uripmu ing ngarepku, lan tyatyatku kok gawé bukti kanggo aku,
6
pada ngertia, yèn Gusti Allah wis nandangi ora adil marang aku, lan aku dikrukup karo jaringé.
7
Lah aku mbengok: ‘Penindesan!’ nanging ora ana sing nyauri. Aku sambat njaluk tulung, nanging ora ana pengadilan.
8
Dalanku dialang-alangi karo témbok, terus aku ora bisa liwat, lan dalan-dalanku didadèkké peteng.
9
Kaluhuranku karo Panjenengané wis didèdèli, lan makutaku wis dirampas sangka sirahku.
10
Aku dibongkar babar pisan terus aku entèk, lan pengarep-arepku dijebol kaya wit-witan.
11
Bebenduné marang aku mulat-mulat, aku dianggep mungsuhé.
12
Suradaduné maju bebarengan, ngalang-alangi dalan nglawan marang aku, terus ngepung tarupku.
13
Sedulurku pada didohké sangka aku, lan kantya-kantyaku pada pangling babar pisan marang aku.
14
Sanak sedulurku pada ngedoh lan kantyaku pada lali marang aku.
15
Wong-wong sing tunggal sak omah karo aku lan para batur wadon pada ngarani aku wong liyané, lan nganggep aku wong mantya.
16
Baturku tak undang, ora semaur, ndadak kudu tak bujuk karo tembung alus.
17
Bojoku ora betah mambu ababku, lan ambuku bosok kanggo para sedulurku tunggal bapak ibu.
18
Uga botyah-botyah pada ngrèmèhké aku; yèn aku arep ngadek terus diisin-isin.
19
Kabèh kantyaku sing apik pada mukok weruh aku, lan sing tak trésnani pada ninggal aku.
20
Kulit lan dagingku pada kelèt karo balungku mung kèri gusiku sing ijik.
21
Melasa marang aku, melasa marang aku, hé, kantya-kantyaku, awit aku digepok karo tangané Gusti Allah.
22
Kenèng apa kowé pada ngoyak-oyak aku, kaya Gusti Allah lan kok ora warek enggonmu mangan dagingku?
23
Aduh, supaya tembung-tembungku ditulis dityateti ing kitab,
24
ditatah karo wesi kanggo ngukir lan timbel ing gunung watu kanggo ing sak lawas-lawasé.
25
Nanging aku weruh: Penebusku kuwi urip, lan ing pungkasané Panjenengané bakal tangi ing lebuné bumi.
26
Uga sakwisé kulité awakku rusak banget, nanging sangka dagingku aku bakal weruh Gusti Allah,
27
sing bakal tak deleng déwé kuwi bakal mbélani aku; mripatku déwé sing weruh, duduk wong liyané; telengé atiku banget enggoné kangen.
28
Yèn kowé pada ngomong: ‘Aku bakal pada nuntut marang dèwèké,’ lan bakal weruh sebabé perkarané,
29
pada wedia marang pedang, awit nesu kuwi nekaké ukuman pedang, supaya kowé pada ngertia yèn tenan ana pengadilan.”
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42