bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Job 5
Job 5
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 6 →
1
Kowé mbengoka, apa ana wong sing semaur? Tunggalé para wong sutyi sapa sing kena kok jaluki tulung?
2
Awit sejatiné wong bodo kuwi dipatèni karo nesuné déwé, lan wong sing tanpa pikir kuwi dipatèni karo mèriné atiné déwé.
3
Aku déwé wis tau weruh wong bodo sing metu oyoté, nanging gelis-gelis tak ipat-ipati omahé.
4
Anaké pada ora ketulungan, pada diidak-idak ing gapura kutané, ora ana sing mitulungi.
5
Unduh-unduhané dipangan nganti entèk karo wong kaliren, malah direbut sangka sak tengahé eri, lan wong sing ngelak pada mélék marang bandané.
6
Awit tyilaka kuwi tekané ora sangka lebu, lan ora sangka bumi tukulé kasusahan;
7
nanging manungsa kuwi enggoné lair wis nggawa kasusahan, kaya pletiké geni sing mumbul.
8
Nanging yèn aku mesti nggolèki Gusti Allah, lan nggawa perkaraku marang Gusti,
9
sing nindakké penggawéan-penggawéan sing gedé, sing ora kena disangka-sangka, lan mujijat tanpa itungan;
10
sing ngekèki udan marang bumi lan banyu marang kebonan.
11
Wong asor diunggahké marang kaluhuran, lan wong kasusahan dikèki pitulungan sing kuwat.
12
Rantyamané wong lityik diwurungké, terus upayané tangané ora olèh gawé.
13
Para wong pinter dityekel sak njeruhné kelityikané déwé, lan kekarepané wong méntyla-méntylé ora bakal katekan.
14
Ing wayah awan pada ketutupan pepeteng, lan yèn tengah awan gagap-gagap kaya ing wayah mbengi.
15
Nanging wong ringkih kuwi pada diluwari sangka tutuké sing medèni, lan sangka tangané wong sing kuwat.
16
Awit sangka mengkono wong tyilik nduwé pengarep-arep, lan tutuké wong duraka kebungkem.
17
Sejatiné rahayu wong sing diukum karo Gusti Allah; mulané aja nampik piwulangé sing Mahakwasa.
18
Awit Gusti Allah sing natoni, nanging sing mblebet uga; ya nggebuki, nanging tangan-Né maraské.
19
Sak njeruhné kangèlan nem werna kowé mesti ditulungi, bareng tekané sing kaping pitu ora nganti kedemok karo tyilaka.
20
Sak njeruhné pailan kowé diluwari sangka pati, lan sak njeruhné perang sangka pangwasané pedang.
21
Kowé mesti kaling-kalingan supaya ora kena karo petyuté ilat, lan kowé ora usah wedi marang tekané karusakan.
22
Karusakan lan pailan bakal kok èsemi, lan kéwan alasan ora bakal kok wedèni.
23
Awit kowé mesti bakal nganakké perjanjian karo watu-watu ing ara-ara, lan kéwan-kéwan ing ara-ara bakal pada rukun karo kowé.
24
Kowé mesti bakal ngalami tentrem ing tarupmu lan yèn kowé mriksa panggonan pangonmu, mesti ora ana sing kurang.
25
Karo menèh bakal ngalami turunanmu dadi okèh lan wijimu kaya suket ing bumi.
26
Enggonmu medun ing kuburan kowé wis tuwa banget lan urip kepénak, kaya tumpukan jagung sing disimpen awit wis wantyiné.
27
Tenan ta kuwi kabèh wis pada tak titèni, pantyèn mengkono kahanané; bab kuwi rasakna lan titènana!”
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 6 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42