bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Job 29
Job 29
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 30 →
1
Ayub terus neruské rembukané, tembungé:
2
“Ah, mbok ya aku kaya sasi-sasi sing kepungkur, kaya ing dina waktu Gusti Allah njaga marang aku,
3
waktu dian-Né madangi sirahku, lan karo sloroté padangé enggonku mlaku ing pepeteng;
4
kaya waktu mempeng-mempengé umurku, waktu tarupku kayoman karo gegayutanku marang Gusti Allah,
5
waktu sing Mahakwasa ijik nunggal karo aku, lan aku dirubung karo anak-anakku,
6
waktu tlapaké sikilku adus mèlek, lan gunung watu pada metu kaliné lenga ing sak tyedakku.
7
Yèn aku metu ing gapurané kuta, lan nata jagonganku ing tengahé lapangan,
8
para nom-noman bareng weruh tekaku terus pada mundur, nanging para wong sing wis uwanen pada ngadek mapan;
9
para penggedéné pada lèrèn enggoné guneman pada nutupi tutuké;
10
meneng swarané para penggedé, ilaté kelèt ing tyetaké.
11
Yèn kuping krungu bab aku, aku terus diarani rahayu, lan saben mripat sing weruh, aku mesti dilem.
12
Awit wong sing sangsara sing njaluk tulung ya terus tak pitulungi, semono uga botyah lola lan wong sing ora nduwé pitulungan.
13
Wong sing arep nemu tyilaka ngutyapké berkah marang aku, lan aku nggawé bungahé atiné randa.
14
Kabeneran sing dadi sandanganku lan aku nganggo keadilan kaya jubah lan serban.
15
Aku dadi mripat kanggo wong lamur, lan dadi sikil kanggo wong lumpuh.
16
Aku dadi bapak kanggo wong mlarat, lan perkarané wong sing duduk kantya-kantyaku tak préksa.
17
Wong dursila tak remuk untuné, lan memangsané tak rebut sangka tyangkemé.
18
Pikiranku mengkéné: Aku bakal entèk bareng karo susuhku, lan urip dawa sing kepénak.
19
Oyotku tekan banyu, lan pangé pada diinepi ebun.
20
Aku tansah kanggonan kamulyan sing seger, lan gandéwaku pulih nom ing tanganku.
21
Wong pada ngrungokké sak pituturku karo nganti-anti, pada nampani pituduhku karo meneng.
22
Sak rampungé pituturku, ora ana wong sing ngomong menèh, lan tembung-tembungku pada tumètès marang wong-wong mau.
23
Aku diarep-arep kaya ngentèni tibané udan, lan pada ngangapké tutuké kaya nadahi udan kiriman.
24
Pada tak sumèhi yèn pada semplak, lan pada ora bisa nyuremaké padangé praupanku.
25
Aku sing netepaké dalané lan dadi pemimpiné. Aku lungguh kaya ratu ing sak tengahé rayat, kaya wong sing nglipur marang sing pada ngalami susah.”
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 30 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42