bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Job 16
Job 16
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 17 →
1
Ayub terus nyauri, semauré:
2
“Wis kerep banget aku krungu sing kaya mengkono kuwi, kowé kabèh kuwi juru panglipuran sing apes!
3
Apa durung entèk tembungmu sing tanpa isi kuwi? Apa ta sing meksa kowé supaya nglawan?
4
Aku ya bisa ngomong kaya kowé, yèn kowé kuwi dadi kaya aku; aku bisa ngratyik tetembungan sing apik kanggo kowé lan gèdèk-gèdèk ngrasakaké kowé.
5
Aku bisa nguwatké atimu karo tutuk lan lambéku ora tak endek enggoné ngutyapké balesan.
6
Nanging yèn aku ngomong, enggonku ngalami sangsara ora bakal dadi èntèng lan yèn aku meneng apa ya ana sudané?
7
Nanging saiki Panjenengané ndadèkké aku tanpa kekuwatan lan ngrusak sak isiné omahku,
8
aku dityekel; iki sing dadi seksi; enggonku kuru iki kaya-kaya terus ngadek nggugat marang aku.
9
Nesuné Gusti Allah nyerang lan nglawan marang aku, nggeget waja tumuju marang aku, aku dipandeng karo mungsuhku karo mripat mentyereng.
10
Wong pada tyrèwèt tyangkemé kanggo aku, aku ditapuk karo sing ngisinké, pada nggrombol arep ngroyok aku.
11
Gusti Allah masrahké aku marang wong dursila, lan masrahaké aku marang tangané wong duraka.
12
Aku urip tentrem, nanging aku terus disengsarakké, gitokku dityekel terus aku dibanting, terus ditangèkké didadèkké sasaran-Né.
13
Aku diudani karo panah, ginjelku pada dityublesi tanpa kawelasan, rempelaku dikutahké ing bumi.
14
Aku dijuwing-juwing, aku dilawan kaya déné suradadu ing perang.
15
Aku wis ndondomi salin kasusahan kanggo nutupi kulitku lan sunguku tak uruki lebu.
16
Praupanku kétok abang awit sangka nangis lan mripatku ketutupan karo peteng ndedet,
17
senajan tanganku ora kanggonan tumindak dursila lan pandongaku resik.
18
Hé! bumi, getihku aja kok tutupi, lan jeritanku aja nganti olèh panggonan lèrèn!
19
Ngertia, saiki uga Seksiku ing swarga, sing nyeksèni aku ing nduwur.
20
Senajan aku dipoyoki karo kantya-kantyaku nanging karo nangis mripatku melèk marang Gusti Allah,
21
supaya Panjenengané gelem ngrampungké perkara ing antarané manungsa lan Gusti Allah lan manungsa lan sak pepadané.
22
Awit gunggungé taun mung kèri setitik lan aku bakal metu ing dalan sing ora bakal tak balèni menèh.
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 17 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42