Acts 14

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Û li Qonyayê wusa bû ku, ew pev re ketin kenişta Cihûdan, ûsa axifîn ku, him ji Cihûdan û him jî ji Grekan ve ajaweyek mezin bawerî anîn.

2Û Cihûdên ku bawerî neanîbûn, bi kişkişandina kesên ji neteweyan, li dijî birayan hişên wan tevlihev kirin.

3Ew demekê dirêj li wir man, di derheqê Xudan de bi wêrekiyê diaxifîn; ew Xudanê ku, hêza nuwaze û mûcîzet kirinê da wan û bi vî awayî, rasteqîniya gotina ku xêra wî daxuyanî dike kir.

4Lê belê gelê bajêr bûn du parî û hinekan bi Cihûdan re, hinekan jî bi şagirtan re bûn.

5Gava yên ji Cihûdan û neteweyan, bona ku wan biêşînin û bidin ber keviran, bi rêvebirên xwe re fenekê pêkanîn;

6hayê wan ji vê fena çê bû û ew reviyan bajarên Lîkavonyayê, Lîstra û Derbê û hawirdorê wan

7û li wan deran jî Mizgîniyê belav kirin.

8Li Lîstrayê zilamekî ji bûyînê ve kûd bû, lingê wî nagire û tu carî nemeşiyayî rûdinişt.

9Vî zilamî, dema Pawlos diaxifî bihîst; wî jî bi balkêşî li wî nihêrt, dît ku, bona şîfa dîtinê baweriya wî heye, bi dengekî bilind ji wî re got:

10Rabe, li ser lingên xwe bisekine! Ew jî ji cîhê xwe hol bû û meşiya.

11Û gava gelê ku kirinên Pawlos dîtin, dengê xwe bilind kirin û bi zimanê Lîkavonyayê ve gotin: Îlah ketine cismê mirovan û daketine cem me!

12Ji Barnabas re gotin Zêûs û ji Pawlosê pêşengê axaftinê bû re jî gotin Hermês.

13Kahînê perestgeha Zêûs ya hema li dervî bajêr e, ga û çelengan anî deriyê bajêr û xwest ku bi gel re qurbanan pêşkêş bike.

14Lê belê dema şagirtan, Pawlos û Barnabas vêya bihîstin, kincên xwe çirandin û ketin nav ajaweyê, qêriyan

15û gotin: Efendîno, hûn çima tiştên ûsa dikin? Em jî mîna we mirov in, em xwediyê afirandina mîna we ne û em Mizgîniyê ji we re tînin ku, hûn dev ji van tiştên vala berdin û vegerin Xwedayê zindî, yê ku ezman û erd û behrê û hemûyên di hundirên wan de ne, afirandî ye!

16Di demên derbasbûnê de wî destûr da ku hemû netewe di rêyên xwe de herin

17û dîsa jî xwe bê şahde nehiştiye; wî ji me re qenciyê kir; ji ezmanan ve baranê barand, bi tewr û tewr mêw û dexlan, demsalan serrast kir û dilên me bi xwarin û bi kêfxweşiyê ve tijî kir.

18Û bi van gotinan jî, bi zorekê ketin ber gel ku qurbanan ji wan re pêşkêş nekin.

19Lê belê hinek Cihûdên ku ji Antaqyayê û Qonyayê ve hatin, gel xapandin û Pawlos dan ber keviran; gotin qey miriye û wî avêtin derveyî bajêr.

20Lê belê dema şagirt li dora wî sekinîbûn, ew rabû ser pêlan û kete bajêr. Û dotira rojê bi Barnabas re çû Derbê.

21Û piştî ku li wî bajarî jî Mizgîniyê waz dan û gellek şagirtan civandin; vegeriyan Lîstrayê, Qonya û Antaqyayê

22û hêz dan canê şagirtan û bona bi baweriyê ve girêdayî bimînin wan teşwîq kirin û (ji wan re) divê em ji gellek tengasiyan derbas bibin û têkevin Serweriya Xwedê, digotin.

23Û piştî ku wan di her Dêrekê de, bona wan kalepîran bijartin; bi dua û rojiyê, wan emanetî Xudanê ku bi wî bawerî anîne kirin.

24Ew ji Pîsîdyayê ve derbas bûn û hatin Pamfîlyê.

25Û paşî li Pergê gotinê waz dan, çûn Antalyayê.

26Û ji wir bi keştiyê, vegeriyan cîhê ku bona vê wezîfa êdî hatiye temam kirin, bi xêra Xwedê ve hatibûn emanet kirin, Antaqyayê.

27Dema gîhaştin wir û Dêrê civandin; ka Xwedê bi navgîniya wan ve çi kiriye û deriyê baweriyê ji neteweyan re vekiriye, gotin.

28Û bi şagirtan re demekê dirêj buhartin.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →