Acts 7 — Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

8Û peymana sunetê da wî û bi vî awayî Birahîm bû bavê Îshaq û wî di roja heyştan de sunet kir û Îshaq bû bavê Aqûp, Aqûp jî bû bavê donzdeh bapîrên mezin.

9Û bapîrên mezin çavnebariyê li Ûsiv kirin, wî bi dîlitî firotin Misirê û Xwedê bi wî re bû

10û wî ji hemû tengasiyên wî ve xelas kir û li ber qiralê Misirê Fîrawûn xêr û zaniyarî da wî; wî jî ew li ser Misirê û hemûya mala xwe kir parêzger.

11Û xela li hemû welatê Kenan û Misirê ve xist û tengasiyên mezin dest pê kirin û bapîrên me nikarîbûn xwarinê bidîtana.

12Lê belê dema Aqûp bihîst ku li Misirê zad heye, cara pêşîn bapîrên me şand.

13Û di cara duwemîn de, Ûsiv kîbûna xwe ji birayên xwe re got û werta Ûsiv ji Fîrawûn re eşkere bû.

14Ûsiv jî xeber şand û bavê xwe Aqûp û hemû merivên xwe, heftê û pênc canî da bang kirinê.

15Û Aqûp çû Misirê û ew jî û bapîrên me jî mirin.

16Û cesedên wan anîn Şekemê û xistin goristana Birahîm, ya ku li Şekemê, ji Lawên Hamor ve bi bihayek pera ve stendibû.

17Lê belê dema wexta rastbûna soza ku Xwedê ji Birahîm re daye nêzîk bû, li Misirê hejmara gel zehf zêde bûbû;

18heta wê gavê ku, qiralekî din yê Ûsiv nas nedikir, li Misirê derket ser textê.

19Ev qiral, ji nîjada me re fenekî kir û bona ku nejîn ji bo zarokên xwe bavêjin derve, zehmetê da bapîrên me.

20Mûsa di wê demê de hate dinê û zehf xweşik bû û ew sê meh di mala bavê xwe de hate xwedî kirin.

21Û gava wî avêtin derve; qîza Fîrawûn wî dît û ji xwe re kir zarok û wekî lawê wê be, wî mezin kir.

22Û Mûsa di hemû beşên îlmê Misiriyan de hate perwerde kirin û him di gotinê de û him jî di lêkerê de bi qudret bû.

23Lê belê dema sala çelan tijî kir, xwesteka dîtina rewşa birayên xwe, lawên Îsraêlê ket dilê wî.

24Û gava ku wî dît, neheqiyê li yekî ji wan ve dikin, wî parast û bi kuştina Misiriyê ku neheqiyê dike, tola yê belengaz stend.

25Wî zen dikir ku; birayên wî fêhm kirine ku, dê Xwedê bi destê wî ve xelasiyê bide wan; lê belê wan fêhm nekirin.

26Dotira rojê dema wan keftûleftê dikirin, xwe nîşanî wan da û xwest ku wan li hev bîne û got: Efendîno, hûn bira ne; çima hûn neheqiyê li hev û din dikin?

27Lê belê kesê ku neheqiyê li cîranê xwe dikir, wî bi alîkî ve tan da û got: Ma kî te li serê me kiriye rêvebir û dadger?

28Ma mîna ku te do yê Misirî kuşt, tu dixwazî min jî bukujî?

29Li ser vê gotina, Mûsa reviya û li welatê Mîdyanê bû mêvan, li wir bû bavê du lawî.

30Û gava çel sal tijî bû, li çola Çiyayê Sînayê, di nava agirê sincikekê dişewite de, milyaketek ji wî re xuya bû.

31Û gava Mûsa dît, bi vê dîtinê ve şaş ma û dema bona ku hîn jî ji nêzîka ve lê binihêre, nêzîk bû; dengê Xudan hat:

32Ez Xwedayê bapîrên te, Xwedayê Birahîm û Îshaq û Aqûp im! Mûsayê bi tirs dilerziya, newêribû ku lê binihêre.

33Lê belê Xudan ji wî re got: Çarixên xwe ji lingên xwe derxîne! Ji ber, cîhê ku tu li ser sekiniye, axa pîroz e!

34Bi rastî jî min tengasiya netewa xwe yî li Misirê ye dît û nalînên wê bihîstim û bona xelaskirina wan daketim; niha were, ez ê te bişînim Misirê!

35Ev Mûsaya, yê ku bi gotina: Kî te li serê me kiriye rêvebir û darazkir? nexwestin, Xwedê bi destê milyaketê ku di nava sincikê de ji wî re xuyanî bûye, wî bi rêvebirî û xelaskerbûniyê ve şand.

36Wî zilama li Misirê û li Behra Gewez û çel sal li çolê bi çêkirina nuwaze û mûcîzetan wan derxist.

37Yê ku ji lawên Îsraêlê re got: Dê Xwedê, ji nava birayên we peyxamberekî mîna min derxîne, ew Mûsaya ye.

38Milyaketê ku li Çiyayê Sînayê jê re gotiye û yê ku bi bapîrên me re di Dêra çolê ye de bû ew bû; ew ku, bona bigêhîne me, gotinên zindî stend.

39Û bapîrên me nexwestin ku ji wî re îtaet bikin; wî red kirin û bi dilê xwe vegeriyan Misirê.

40Û ji Harûn re gotin: Îlahên pêşengiyê ji me re bikin, çêbike; ji ber, em nizanin ku ji wî Mûsayê me ji warê Misirê ve derxistiye re çi bûye!

41Û di wan rojan de golikek çêkirin; ji senemê re qurbanê pêşkêş kirin û bi karên destên xwe ve kêfxweş bûn.

42Û Xwedê wecê xwe ji wan ve zivirand û wan, bona qûlitiyê ji cismên ezmanî re bikin terikand; mîna ku di pirtûka peyxamberan de hatiye nivîsandin: Ya mala Îsraêlê, li çolê di çel salî de, ma we boraq û qurbanan bona min pêşkêş kirin?

43We çadira Moloq û stêrka îlahê xwe Refan, bona ku ji wan re peristinê bikin, senemên ku we çêkiribûn kişandin. Û ez ê we ji Babîlê wêdetir bajom.

44Bona li gor mînaka ku wî dîtiye ava bike, mîna yê ku bi Mûsa re axifiye emir dayiye, Çadira Şahdeyiyê li çolê bi kalikên me re bû.

45Kalikên me bi dorê stendin û tevî Yêşû, wî anîn milkên neteweyan; Xwedê wan neteweyan heta rojên Dawid ji ber kalikên me ve qewirand.

46Dawidê ecibandina Xwedê qezenc kir û xwest ku bona Xwedayê Aqûp sitargehekê ava bike.

47Lê belê Silêman ji wî re xaniyek ava kir.

48Çi heye ku, Yê Bilind, li xaniyên bi destan ve hatine ava kirin rûnanê; mîna ku peyxamber dibêje:

49Ezman textê min û rûyê erdê pêlikên lingên min in. Ma hûn ê xaniyekî çawa ji min re ava bikin? Xudan dibêje; an jî cîhê ku ez lê rawestim ku der e?

50Ma yê ku vana hemûyan ava kiriye, ne destê min in?

51Ya zilamên ku histuyên wan hişk, dil û guhên wan bêsunet in! Hûn her tim li dijî Ruhê Pîroz disekinin; mîna ku bapîrên we kirine, hûn jî dikin!

52Ma bapîrên we zordestiyê li kîjan peyxamberî nekirin ku? Û kesên hatina wî Salihî ji berê ve têgîhandin, kuştin; hûn jî niha bûn xayîn û qesasên wî!

53Hûn ku, we zagonê mîna ku milyaketan rêz kirine girtin û pê negirtin.

54Dema wan van tiştan bihîstin, zehf hêrs bûn û li ser wî diranan qîriçandin.

55Lê belê wî, bi Ruhê Pîroz ve tijî çavên xwe wergerand ezmanan û li wir rewnaqiya Xwedê û Îsayê li rastê Xwedê ve sekinî dît

56û got: A vay, ez vebûna ezmanan û sekina Lawê Mirov li rastê Xwedê dibînim!

57Lê belê ew bi dengê bilind qêriyan û guhên xwe girtin û gişt pev re êrîşî ser wî kirin.

58Û wî avêtin dervê bajêr û dan ber keviran û şahidan xeftanên xwe danîn ber lingê ciwanekî ku, navê wî Saûl bû.

59Û dema Steyfan bi gotina: Ya Xudan Îsa, ruhê min bistîne! dua dikir, wî dan ber keviran.

60Û wî çok da û bi dengekî bilind got: Ya Xudan, vî gunehî li wan bar meke! Û piştî ku wî vêya got, kete xewê.