Acts 19

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1Û wusa bû ku, dema Apollos li Korîntê bû, Pawlos ji herêmên jorîn ve derbas bû û hat Efesê. Û gava ku wî çend şagirt dît,

2wî ji wan re got: Dema we bawerî anîn, ma we Ruhê Pîroz girtin? Lê belê wan ji wî re gotin: Me, hebûna Ruhê Pîroz jî nebihîstine!

3Û wî ji wan re got: Wê çaxê hûn li ser çi vaftîz bûn? Wan gotin: Li ser vaftîza Yehya.

4Pawlos got: Yehya ji netewê re bi gotina, ji yê ku li pêy xwe tê ve, yanê, bi Îsa bawerî anînê ve digot û bi vaftîza tobê ve vaftîzê kir.

5Wan jî dema vêya bihîstin, bi navê Xudan Îsa ve vaftîz bûn.

6Û dema Pawlos destê xwe danî ser wan, Ruhê Pîroz hate ser wan û bi zimanan ve diaxifîn û peyxambertiyê dikirin.

7Hemû hema hema donzdeh zilam bûn.

8Û ew kete keniştê û bi cesaretê dest bi axaftinê kir, di nava sê mehî de, bi kesên li wir in re ket guftegoyê û sekinî, wan bona bi Serweriya Xwedê ve qanih bike şuxulî.

9Lê belê gava hinekan bi awayekî dijwar, bona bawer nebin inyadê kirin û Rê li ber çavê civatê bi xerabî dan nasîn; Pawlos ji wan veqetiya û şagirt cuda kirin û li dersxana Tîrano her roj guftegoyên xwe domandin.

10Vêya du salî dom kir; ûsa ku, him Cihûd, him jî Grek, hemû kesên li Asyayê dijîn, gotina Xudan bihîstin.

11Û Xwedê, bi destê Pawlos ve mûcîzetên derasayî pêk dianî;

12ûsa ku, destmal an jî pêştmalên li bedena wî ketine, dema ji nexweşan re dibirin û nexweşiyan ji wan diçûn û ruhên xerab ji hundirê wan ve derdiketin.

13Lê belê hinek Cihûdên li dora herêmê digeriyan jî bi qewirandina ruhê xerab ve mijûl dibûn, dest bi yên bindestê ruhên xerab in, bi bîranîna navê Xudan Îsa ve xelas bikin kirin; bi navê Îsayê ku Pawlos dide nasîn em ji we re emir dikin! digotin.

14Û ji yên ku vêya dikirin, heft lawên Skevayê ku Serokkahînekî Cihûdî ye hebûn.

15Lê belê ruhê xerab bersivê da û ji wan re got: Ez Îsa nas dikim, Pawlos jî dizanim, lê belê hûn kî ne?

16Û zilamê ku ruhê xerab di wî de ye, êrîşî wan kir, ji wan dudo mexlûb kir; ûsa ku, ew bi tazîtî û birîndarî ji wê malê reviyan.

17Û hemûyên ku li Efesê rûdiniştin, vêya bihîstin; him Cihûdan him jî Grekan û tirs kete ser hemûyan û navê Xudan Îsa, hate bilind kirin.

18Gellekên bawerî anîne jî dihatin, xerabiyên ku kirine eşkere dikirin û digotin.

19Gellek kesê bi sêhrê mijûl bûne jî pirtûkên xwe civandin û li ber her kesî şewitandin û berdêla wan hesibandin, dîtin ku pêncî hezar zîv dikir.

20Bi vî awayî gotina Xudan bi qudretê belav dibû û xurt dibû.

21Gava ev tiştana qediyan, Pawlos di ruh de nêt kir ku, ji Makêdonyayê û Ahayayê derbas bibe, biçe Orşelîmê û got: Paşî ez herim wir, hewce dike ku ez Romayê jî bibînim!

22Du alîkirê xwe, Tîmotêyos û Êrastûs şand Makêdonyayê û ew bi xwe demekî din jî li Asyayê ma.

23Lê belê di wê demê de, tevliheviya ku di derheqê Rê de derket, ne hindik bû.

24Ji ber ku zêrkarê bi navê Dîmîtriyos, bûkên perestgeha Artêmîs yên zîvî çê dikir û bi vî awayî ji hunermendê karên destan re gellekî kar derdixist.

25Û wî hunermendan û yên ku bi karên mîna vêya mijûl dibin civand û ji wan re got: Efendîno, hûn dizanin ku dewlemendiya me ji vî karî ye.

26Û hûn dibînin û dibihîzin ku, ev Pawlos bi gotina, yên ku bi destan ve têne çêkirin ne îlah in, ne tenê li Efesê, lê belê hema li hemûya Asyayê pirr kesî xapand û ji rê ve çewt kir.

27Û xeter, tenê ne ji giramiyê ketina vê hunera me ye; lê belê bi tune hesibandina perestgeha îlahe ya mezin Artemîs, bi nizm kirina mezinahiya îlahe ya hemûya Asya û dinê pê diperistin e.

28Û dema ku wan vêya bihîstin, bi hêrs ve tijî bûn û bi qêrîna: Artemîsa Efesiyan mezin e! qêriyan.

29Û bajar bi tevliheviyê ve tijî bû û hemû pevra rêhevalên Pawlos, Gayûsê Makêdonî û Arîstarko girtin, bi erdê ve kaş kirin û êrîşî şanogehê kirin.

30Gava ku Pawlos xwest têkeve nav gel, şagirtan wî nehiştin.

31Hinek rêvebirên Asyayê jî, yên ku hevalê wî bûn, ji wî re xeber şandin û bona li şanogehê nêdîtin, li ber wî geriyan.

32Ji ber ku civak di nava tevliheviyê de bû; her yekî, tiştekî din diqêriyan û gellekan nizanîbûn ku ka ew bona çi civiyane.

33Û Cihûdan Îskender pêş ve ajotin û ji ajawê derxistin. Û Îskender bi destê xwe ve nîşanê da, xwest ku li ber gel parastina xwe bike.

34Lê belê dema wan fêhm kirin ku ew Cihûd e, nêzîkî du saetî hemû, bi devekî qêrîna: Artemîsa Efesiyan mezin e! qêriyan.

35Û gava nivîskarê bajêr gel aş kir, got: Ya mêrên Efesê, gelo ji mirovan kî heye ku, nizane bajarê Efesê, parêzgerê perestgeha Artemîsa mezin û pûta ku ji ezman ve ketiye yî?

36Niha li dijî vana tiştek nayê gotin û bona vêya hewce dike ku hûn aram bin û tiştekî çewt çê nekin.

37Ji ber, ev zilamên ku we anîne vir, ne perestgehan talan kirin ne jî kufrê ji xwedana me re kirin.

38Ger giliyê Dîmîtriyûs, an jî hevalekî wî yî hunermend hebe, dadgeh vekirîne û darazkir jî hene; bila sûcdariya hev û din li wir bikin!

39Ger rewşekî dinî hûn lêgerînê li wê bikin hebe, divê ew di civakekî zagonî de bê axaftin.

40Ji ber bûyerên ku îro çêbûne, em di xetera darazbûnê de ne, ji ber serî hildanê; li gor tu sedema vê tevliheviyê nîne, em nikarin hisabê wê jî bidin!

41Û paşî ku wî vana got, gel belav kir.

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →