Deuteronomy 14

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1“ພວກເຈົ້າເປັນລູກຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າປາດເນື້ອເຖືອໜັງຕົນເອງ ຫລືແຖຫົວທາງດ້ານໜ້າເມື່ອມີຄົນຕາຍ.

2ພວກເຈົ້າເປັນພວກບໍຣິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເລືອກພວກເຈົ້າໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນຂອງພຣະອົງຈາກປະຊາຊາດທົ່ວເທິງແຜ່ນດິນໂລກນີ້.”

3“ຢ່າກິນສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຖືວ່າເປັນມົນທິນ.

4ສັດທີ່ພວກເຈົ້າກິນໄດ້ນັ້ນ ມີດັ່ງນີ້: ງົວ, ແກະ, ແບ້,

5ກວາງ, ແກະປ່າ, ແບ້ປ່າ ຫລືຟານ

6ຄືສັດທັງຫລາຍທີ່ມີໂບກຕີນເປັນກີບແລະຄ້ຽວເອື້ອງໄດ້ທຸກຊະນິດ.

7ແຕ່ຢ່າກິນສັດຊະນິດອື່ນໃດນອກຈາກທີ່ມີໂບກຕີນເປັນກີບແລະຄ້ຽວເອື້ອງໄດ້ເທົ່ານັ້ນ. ຢ່າກິນອູດ, ກະຕ່າຍ ຫລືເໝັ້ນ. ສັດເຫຼົ່ານັ້ນເປັນມົນທິນມັນຄ້ຽວເອື້ອງແຕ່ບໍ່ມີໂບກຕີນເປັນກີບ.

8ຢ່າກິນໝູເພາະໝູເປັນທີ່ຖືວ່າເປັນມົນທິນ. ມັນບໍ່ຄ້ຽວເອື້ອງ ແຕ່ມີໂບກຕີນເປັນກີບ. ຢ່າກິນສັດເຫຼົ່ານີ້ ແລະຢ່າແຕະຕ້ອງແມ່ນແຕ່ຊາກສົບຂອງມັນ.

9ພວກເຈົ້າກິນປາທຸກໆຊະນິດທີ່ມີຄີແລະມີເກັດໄດ້

10ແຕ່ສັດໃດໆທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນໍ້າທີ່ບໍ່ມີຄີແລະເກັດ ຢ່າກິນເດັດຂາດເພາະຖືວ່າເປັນມົນທິນ.

11ສ່ວນນົກຊະນິດທີ່ບໍ່ເປັນມົນທິນນັ້ນເຈົ້າກິນໄດ້.

12ແຕ່ຢ່າກິນນົກຊະນິດເຫຼົ່ານີ້: ນົກອີນຊີ, ນົກເຄົ້າ, ແຫລວດຳ, ແຫລວຫາງຍາວ, ແຫລວດຳຕາມຊະນິດຂອງມັນ, ແຮ້ງ, ກາ, ນົກກະຈອກເທດ, ນົກນາງນວນ, ນົກກະສາ, ນົກຍາງ, ນົກກະທຸງ, ນົກເປັດ, ນົກຫອນຍາວ ແລະເຈຍ.

19ແມງໄມ້ທີ່ມີປີກທຸກໆຊະນິດເປັນມົນທິນ ຢ່າກິນສັດເຫຼົ່ານີ້.

20ແຕ່ພວກເຈົ້າອາດຈະກິນແມງໄມ້ທີ່ບໍ່ເປັນມົນທິນໄດ້.

21ຢ່າກິນສັດໃດໆທີ່ຕາຍເອງ. ພວກເຈົ້າອາດຈະເອົາໃຫ້ຊາວຕ່າງດ້າວທີ່ອາໄສຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າກິນໄດ້ ຫລືຂາຍໃຫ້ຄົນຕ່າງດ້າວພວກອື່ນໆໄດ້. ສ່ວນພວກເຈົ້າເປັນພວກບໍຣິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ຢ່າຕົ້ມຊີ້ນລູກແກະຫລືລູກແບ້ດ້ວຍນໍ້ານົມຂອງແມ່ມັນ.”

22“ຈົ່ງແບ່ງຜົນລະປູກທີ່ໄດ້ຈາກໄຮ່ນາຮົ້ວສວນຂອງພວກເຈົ້າແຕ່ລະປີນັ້ນ ອອກມາເປັນສິບສ່ວນ ແລະຫັກເອົາໜຶ່ງສ່ວນໄວ້.

23ແລ້ວຈົ່ງໄປທີ່ແຫ່ງດຽວເທົ່ານັ້ນ ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ໄດ້ເລືອກໄວ້ໃຫ້ນະມັດສະການ. ຈົ່ງກິນພືດຜົນເປັນເມັດ, ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນ ແລະນໍ້າມັນໝາກກອກເທດ ລູກຫົວປີຂອງງົວແລະຂອງແກະທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາຖວາຍເປັນໜຶ່ງສ່ວນສິບຊ້ອງໜ້າພຣະອົງໃນທີ່ນັ້ນ. ຈົ່ງປະຕິບັດເຊັ່ນນີ້ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮຽນຮູ້ຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຕະຫລອດໄປ.

24ຖ້າສະຖານທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ເລືອກໄວ້ນັ້ນ ຢູ່ໄກຈາກເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າໂພດ ສຳລັບນຳເຄື່ອງຖວາຍໜຶ່ງສ່ວນສິບທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ອວຍພອນນັ້ນ ໃຫ້ປະຕິບັດດັ່ງນີ້:

25ຈົ່ງຂາຍພືດຜົນນັ້ນ ແລະນຳເງິນໄປບ່ອນພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ເລືອກໄວ້.

26ແລ້ວຈົ່ງຊື້ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າຕ້ອງການ ເຊັ່ນ: ງົວ, ແກະ, ເຫຼົ້າອະງຸ່ນ ແລະເຄື່ອງດື່ມອື່ນໆ. ໃຫ້ພວກເຈົ້າກັບໄທເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າກິນແລະດື່ມຢ່າງຊົມຊື່ນຍິນດີ ຊ້ອງໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໃນທີ່ນັ້ນ.

27ຢ່າໄດ້ປ່ອຍປະຊາວເລວີທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເມືອງຕ່າງໆຂອງພວກເຈົ້າ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ມີຊັບສົມບັດໃດໆເລີຍເປັນຂອງຕົນເອງ.

28ທຸກໆທ້າຍສາມປີໃດ ໃຫ້ພວກເຈົ້ານຳໜຶ່ງສ່ວນສິບພືດຜົນທັງໝົດຂອງພວກເຈົ້າ ມາໄວ້ຢູ່ໃນເມືອງ.

29ອາຫານນີ້ແມ່ນສຳລັບພວກເລວີ ໃນເມື່ອພວກເຂົາບໍ່ມີຊັບສົມບັດໃດໆເປັນຂອງຕົນເອງ ແລະສຳລັບຊາວຕ່າງດ້າວ ລູກກຳພ້າ ແລະແມ່ໝ້າຍທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເມືອງຕ່າງໆຂອງພວກເຈົ້າ. ພວກເຂົາຈະໄດ້ມາຮັບເອົາໄປກິນຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຂົາ. ຈົ່ງປະຕິບັດເຊັ່ນນີ້ ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າກໍຈະອວຍພອນທຸກໆສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເຮັດ.”

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →