Deuteronomy 15

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1“ເມື່ອຄົບທຸກໆເຈັດປີໃດ ຈົ່ງຍົກໜີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຢືມເງິນຂອງພວກເຈົ້າ.

2ການຍົກໜີ້ນັ້ນໃຫ້ປະຕິບັດດັ່ງນີ້: ທຸກຄົນທີ່ໃຫ້ພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນຢືມເງິນ ຈົ່ງຍົກໜີ້ໃຫ້ເຂົາ ຢ່າພະຍາຍາມທວງໜີ້ນັ້ນຄືນ ເພາະແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວເອງທີ່ໄດ້ປະກາດຍົກໜີ້ນັ້ນໃຫ້.

3ພວກເຈົ້າທວງໜີ້ຈາກຄົນຕ່າງດ້າວໄດ້ ແຕ່ຢ່າທວງໜີ້ຈາກຄົນໃນຊົນຊາດດຽວກັນ.

4ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ຈະອວຍພອນພວກເຈົ້າໃນດິນແດນທີ່ພຣະອົງກຳລັງຈະມອບໃຫ້ນີ້. ບໍ່ມີໃຜໃນປະຊາຊົນຂອງພວກເຈົ້າຈະຍາກຈົນ

5ຖ້າພວກເຈົ້າເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ແລະຢຶດຖືຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ຕາມທຸກໆສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັ່ງພວກເຈົ້າໄວ້ໃນວັນນີ້.

6ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈະອວຍພອນພວກເຈົ້າຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້. ພວກເຈົ້າຈະໃຫ້ຫລາຍຊົນຊາດຢືມເງິນ, ແຕ່ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຢືມເງິນຈາກຊາດໃດ; ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຄວບຄຸມຫລາຍຊາດ ແຕ່ຈະບໍ່ມີຊາດໃດໄດ້ຄວບຄຸມພວກເຈົ້າ.

7ຖ້າມີພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ຕາມເມືອງຕ່າງໆໃນດິນແດນ ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້ານັ້ນມີຄວາມຂັດສົນ ກໍຢ່າເປັນຄົນໃຈຄັບແຄບ ແລະປະຕິເສດທີ່ຈະຊ່ວຍເຫລືອພວກເຂົາ.

8ແຕ່ຈົ່ງເປັນຄົນໃຈກວ້າງຂວາງ ແລະໃຫ້ຢືມຕາມທີ່ລາວຕ້ອງການ.

9ຢ່າປະຕິເສດໃຫ້ລາວຢືມໂດຍເຫັນແກ່ປີແຫ່ງການຍົກໜີ້ໃກ້ຈະມາເຖິງ. ຢ່າໃຫ້ຄວາມຄິດບໍ່ດີເຊັ່ນນີ້ມີຢູ່ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຈົ້າເລີຍ. ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມໃຫ້ກູ້ຢືມ ເມື່ອລາວຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວ ພວກເຈົ້າກໍຈະເປັນຝ່າຍຜິດ.

10ຈົ່ງໃຫ້ລາວຢືມດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈແລະຢ່າມີຈິດໃຈຄັບແຄບ ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າກໍຈະອວຍພອນທຸກໆສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເຮັດ.

11ຄົນຍາກຈົນກັບຄົນຂັດສົນຈະມີຢູ່ບໍ່ຂາດໃນດິນແດນຂອງພວກເຈົ້າ. ສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສັ່ງພວກເຈົ້າໃຫ້ມີຈິດໃຈກວ້າງຂວາງຕໍ່ພວກເຂົາ.”

12“ຖ້າພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນຜູ້ໜຶ່ງ ບໍ່ວ່າຊາຍຫລືຍິງກໍດີຂາຍຕົວເອງ ເປັນຄົນຮັບໃຊ້ ໃຫ້ພວກເຈົ້າປ່ອຍລາວເປັນອິດສະຫລະ ຫລັງຈາກລາວໄດ້ຮັບໃຊ້ພວກເຈົ້າເປັນເວລາຫົກປີ. ເມື່ອປີທີເຈັດມາເຖິງໃຫ້ພວກເຈົ້າປ່ອຍລາວເປັນອິດສະຫລະ.

13ເມື່ອພວກເຈົ້າປ່ອຍລາວໄປນັ້ນຢ່າໃຫ້ລາວກັບໄປມືເປົ່າ.

14ຈົ່ງແບ່ງປັນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ໄດ້ອວຍພອນພວກເຈົ້າດ້ວຍໃຈກວ້າງຂວາງເຊັ່ນ: ແກະ, ເຂົ້າ ແລະເຫຼົ້າອະງຸ່ນ.

15ຈົ່ງຈົດຈຳໄວ້ວ່າພວກເຈົ້າເຄີຍຕົກເປັນທາດຮັບໃຊ້ຢູ່ໃນປະເທດເອຢິບ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ໄດ້ປົດປ່ອຍພວກເຈົ້າໃຫ້ເປັນອິດສະຫລະ; ສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມອບຄຳສັ່ງນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ.

16ແຕ່ທາດຮັບໃຊ້ຂອງພວກເຈົ້າອາດບໍ່ຢາກໜີໄປຈາກພວກເຈົ້າ ເພາະລາວຮັກພວກເຈົ້າກັບຄອບຄົວ ແລະຍິນດີຢູ່ຮັບໃຊ້ພວກເຈົ້າຕໍ່ໄປ.

17ໃນກໍລະນີເຊັ່ນນີ້ ໃຫ້ພວກເຈົ້າພາລາວໄປທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າ ແລະບ່ອງຫູໃຫ້ລາວທີ່ນັ້ນ ແລ້ວລາວກໍຈະເປັນທາດຮັບໃຊ້ພວກເຈົ້າຕະຫລອດຊີວິດ. ຈົ່ງປະຕິບັດກັບທາດຮັບໃຊ້ຍິງຂອງພວກເຈົ້າໃນແບບດຽວກັນນີ້.

18ເມື່ອພວກເຈົ້າປ່ອຍທາດຮັບໃຊ້ໄປນັ້ນ ຢ່າສະແດງຄວາມບໍ່ພໍໃຈ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍດີ ລາວຮັບໃຊ້ພວກເຈົ້າມາຫົກປີແລ້ວ ແລະກາຍຄ່າຈ້າງຂອງຄົນງານຕັ້ງໜຶ່ງເທົ່າ. ສະນັ້ນ ຈົ່ງປ່ອຍລາວໄປເຖີດ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ຈະອວຍພອນໃນທຸກໆສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເຮັດ.”

19“ຈົ່ງແຍກລູກຫົວປີຂອງງົວເຖິກແລະແກະທຸກໆໂຕສຳລັບພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ; ຢ່າໃຊ້ແຮງສັດແລະຢ່າຕັດຂົນແກະເຫຼົ່ານັ້ນ.

20ແຕ່ລະປີໃດ ໃຫ້ພວກເຈົ້າພ້ອມກັບຄອບຄົວກິນສັດເຫຼົ່ານັ້ນຊ້ອງໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ໃນສະຖານທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເລືອກໄວ້.

21ແຕ່ຖ້າສັດນັ້ນບໍ່ປົກກະຕິຄືເປັນງ່ອຍ ຫລືຕາບອດ ຫລືພິການ ຢ່ານຳມາຖວາຍບູຊາແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງເດັດຂາດ.

22ໃຫ້ພວກເຈົ້າທຸກຄົນບໍ່ວ່າເປັນມົນທິນຫລືບໍ່ກໍຕາມ ກິນສັດນັ້ນຢູ່ເຮືອນດັ່ງກິນກວາງຫລືຟານ.

23ຢ່າໃຊ້ເລືອດສັດສຳລັບເປັນອາຫານ ແຕ່ໃຫ້ເທລົງດິນເໝືອນດັ່ງເທນໍ້າ.”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →