Deuteronomy 24

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1“ຖ້າວ່າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງແຕ່ງງານກັບຍິງຜູ້ໜຶ່ງ ແລະພາຍລຸນມາ ລາວບໍ່ຕ້ອງການນາງອີກຕໍ່ໄປ ເພາະລາວພົບພຶດຕິການບາງສິ່ງບາງຢ່າງຊຶ່ງລາວບໍ່ມັກ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເຮັດໜັງສືຢ່າຮ້າງຍື່ນໃຫ້ນາງ ແລະບອກນາງໃຫ້ໜີຈາກເຮືອນຂອງຕົນໄປ.

2ຕໍ່ມາ ຖ້າວ່ານາງໄດ້ແຕ່ງງານກັບຊາຍອື່ນອີກ

3ແລະຊາຍຜູ້ນັ້ນຕັດສິນໃຈຢ່າຮ້າງນາງເໝືອນກັນ ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຂຽນໜັງສືຢ່າຮ້າງຍື່ນໃຫ້ນາງ ແລະບອກໃຫ້ນາງໜີອອກໄປຈາກເຮືອນຂອງຕົນ. ຫລືຖ້າວ່າຜົວຄົນທີສອງຂອງນາງຕາຍໄປ.

4ໃນກໍລະນີເຊັ່ນນີ້ ຜົວຜູ້ທຳອິດຈະເອົານາງກັບຄືນມາເປັນເມຍອີກບໍ່ໄດ້; ໃຫ້ລາວຖືວ່ານາງເປັນມົນທິນເສຍແລ້ວ. ຖ້າລາວເອົານາງມາເປັນເມຍອີກ ກໍຈະເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ພໍໃຈ. ຢ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າເຮັດບາບອັນຮ້າຍແຮງເຊັ່ນນີ້ ໃນດິນແດນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າກຳລັງຈະມອບໃຫ້ນີ້.”

5“ເມື່ອຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຫາກໍແຕ່ງງານ ຢ່າເກນເອົາລາວເຂົ້າເປັນທະຫານ ຫລືຮັບໜ້າທີ່ໃດໆຕໍ່ປະຊາຊົນ; ໃຫ້ລາວພັກຢູ່ບ້ານໜຶ່ງປີເພື່ອຈະໄດ້ເຮັດໃຫ້ເມຍມີຄວາມສຸກ.

6ເມື່ອພວກເຈົ້າໃຫ້ຄົນໜຶ່ງຢືມບາງສິ່ງບາງຢ່າງ ຢ່າໄດ້ເອົາຫີນໂມ້ແປ້ງຂອງລາວໄວ້ເປັນເຄື່ອງຄໍ້າປະກັນ. ມັນຈະເປັນການເອົາສິ່ງທີ່ຕຽມອາຫານເພື່ອລ້ຽງຊີບໃນຄອບຄົວໄປ.

7ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ລັກເອົາພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນໄປຮັບໃຊ້ຕົນ ຫລືເອົາໄປຂາຍເປັນທາດຮັບໃຊ້ຈະຕ້ອງຖືກໂທດເຖິງຕາຍ. ໃນທຳນອງນີ້ພວກເຈົ້າຈະກຳຈັດຄວາມຊົ່ວຮ້າຍນີ້.

8ເມື່ອພວກເຈົ້າຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານຈາກພະຍາດຂີ້ທູດ ຈົ່ງເອົາໃຈໃສ່ປິ່ນປົວຕາມຄຳແນະນຳຂອງປະໂຣຫິດຊາວເລວີ; ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.

9ຈົ່ງລະນຶກເຖິງສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດຕໍ່ມີຣີອາມ ໃນຄາວທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ເດີນທາງອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ.

10ເມື່ອພວກເຈົ້າໃຫ້ເພື່ອນບ້ານຢືມບາງສິ່ງບາງຢ່າງ ຢ່າໄດ້ລ່ວງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງເຂົາເປັນເຄື່ອງມັດຈຳ,

11ແຕ່ຈົ່ງຢືນຖ້າຢູ່ຂ້າງນອກແລະໃຫ້ເຂົາເອົາມາໃຫ້ພວກເຈົ້າເອງ.

12ຖ້າເຂົາເປັນຄົນຍາກຈົນ ຢ່າເກັບຂອງຄໍ້າປະກັນນັ້ນໄວ້ຈົນຄ້າງຄືນ;

13ໃຫ້ພວກເຈົ້າສົ່ງລາວຄືນທຸກໆແລງ ເພື່ອວ່າລາວຈະໄດ້ໃຊ້ຫົ່ມເມື່ອເວລາເຂົ້ານອນ ແລະລາວຈະອວຍພອນພວກເຈົ້າແລະພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ກໍຈະພໍໃຈນຳພວກເຈົ້າ.

14ຢ່າສໍ້ໂກງຄົນຍາກຈົນແລະລູກຈ້າງທີ່ຂັດສົນ ບໍ່ວ່າຄົນນັ້ນຈະເປັນພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນ ຫລືເປັນຄົນຕ່າງດ້າວທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເມືອງໜຶ່ງຂອງພວກເຈົ້າກໍຕາມ.

15ແຕ່ຈົ່ງຈ່າຍຄ່າຈ້າງໃຫ້ລາວທຸກໆມື້ກ່ອນຕາເວັນຕົກດິນ; ລາວຕ້ອງການເງິນແລະລໍຮັບຄ່າຈ້າງນັ້ນຢູ່. ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ຈ່າຍໃຫ້ລາວ ລາວຈະຮ້ອງຟ້ອງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລ້ວພວກເຈົ້າກໍຈະເປັນຜູ້ຜິດໃນຖານເຮັດບາບ.

16ພໍ່ແມ່ບໍ່ຕ້ອງຖືກລົງໂທດເຖິງຕາຍຍ້ອນລູກເຮັດຜິດ ແລະລູກໆກໍບໍ່ຕ້ອງຖືກລົງໂທດເຖິງຕາຍຍ້ອນພໍ່ແມ່ເຮັດຜິດ; ບຸກຄົນໃດເຮັດຜິດ ກໍແມ່ນບຸກຄົນນັ້ນເອງເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບໂທດ.

17ຢ່າຕັດສິດທິຂອງຄົນຕ່າງດ້າວແລະລູກກຳພ້າ ແລະຢ່າເອົາເສື້ອຜ້າຂອງແມ່ໝ້າຍໄວ້ເປັນເຄື່ອງຄໍ້າປະກັນ.

18ຢ່າລືມວ່າພວກເຈົ້າເຄີຍຕົກເປັນທາດຮັບໃຊ້ຢູ່ໃນປະເທດເອຢິບ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ຊົງໄຖ່ພວກເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນ. ສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ມອບຂໍ້ຄຳສັ່ງນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ.

19ເມື່ອພວກເຈົ້າເກັບກ່ຽວ ແລະລືມຟ່ອນເຂົ້າບາງຟ່ອນໄວ້ໃນນາ ຢ່າກັບຄືນໄປເກັບເອົາ; ຈົ່ງປະໄວ້ໃຫ້ຄົນຕ່າງດ້າວ, ລູກກຳພ້າ ແລະແມ່ໝ້າຍ ເພື່ອວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ຈະໄດ້ອວຍພອນພວກເຈົ້າໃນການງານທຸກໆຢ່າງທີ່ພວກເຈົ້າເຮັດ.

20ເມື່ອພວກເຈົ້າເກັບໝາກກອກເທດ ຢ່າຄືນໄປເລັມອັນທີ່ເຫຼືອ; ຈົ່ງປະໄວ້ໃຫ້ຊາວຕ່າງດ້າວ, ລູກກຳພ້າ ແລະແມ່ໝ້າຍ.

21ເມື່ອພວກເຈົ້າເກັບໝາກອະງຸ່ນຢ່າຄືນໄປເລັມເອົາໝາກຂອງມັນ; ຈົ່ງປະອັນທີ່ເຫຼືອນັ້ນໄວ້ໃຫ້ຊາວຕ່າງດ້າວ, ລູກກຳພ້າ ແລະແມ່ໝ້າຍ.

22ຢ່າລືມໄລຈັກເທື່ອວ່າພວກເຈົ້າເຄີຍຕົກເປັນທາດຮັບໃຊ້ຢູ່ໃນປະເທດເອຢິບ; ສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ມອບຂໍ້ຄຳສັ່ງນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ.”

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →